18 Ιαν 2019

ΚΩΔΙΚΟΣ ΓΚΑΝΤΕΡ


ΚΩΔΙΚΟΣ ΓΚΑΝΤΕΡ
Ο ΑΝΔΡΑΣ ΠΟΥ ΣΗΜΑΔΕΨΕ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
ΦΩΤΕΙΝΗ ΤΟΜΑΗ
Εκδόσεις Ε.Ο.ΛΙΒΑΝΗ
Σελ. 285, 2018

     Μια, από τις πολλές άγνωστες, αλλά πολύ ενδιαφέρουσες πτυχές του Β! παγκοσμίου πολέμου, μας παρουσιάζει η Φ. Τομαή στο βιβλίο της. Αφορά τη δράση του Αλέξανδρου Γεωργιάδη από την Κάρπαθο που έφυγε μετανάστης την Αμερική και ο πόλεμος άλλαξε δραματικά τη ζωή του.
     Ο Alex Frank Georgiadis, γεννήθηκε στο χωριό Όθος της Καρπάθου. Το 1912, όταν τα Δωδεκάνησα άλλαζαν κατακτητή και περνούσαν από τους Οθωμανούς στη δικαιοδοσία των Ιταλών, ο Αλέξανδρος πήγε στην Αθήνα για να ολοκληρώσει τις γυμνασιακές του σπουδές. «Στη συνέχεια μετανάστευσε στην Αμερική, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη. Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανολόγος στο Κάρνεγκι του Πίτσμπουργκ και άνοιξε μια μικρή βιοτεχνία φωτιστικών στην ίδια πόλη…».
     Με το ξέσπασμα του Β! παγκοσμίου πολέμου, οι κυβερνώντες τις ΗΠΑ, αντιλήφθηκαν ότι βρισκόταν πίσω στον τομέα κατασκοπίας-αντικατασκοπίας. Για το σκοπό αυτό ιδρύθηκε το OSS (Office of Strategic Services). Για την επάνδρωση των τμημάτων που θα δρούσαν σε χώρες της Ευρώπης,  οι υπεύθυνοι έκαναν μια έξυπνη κίνηση. Έψαξαν και βρήκαν πρόθυμους και γενναίους «…Αμερικανούς που είχαν γεννηθεί σε χώρες της κατεχόμενης Ευρώπης, κι επειδή γνώριζαν τη γλώσσα προέλευσής τους μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως σύνδεσμοι με τη Συμμαχική Διοίκηση στο Κάιρο για πράξεις δολιοφθοράς κατά του Άξονα».
     Ένας από αυτούς ήταν και ο Γεωργιάδης. Αφού έκανε κάποια εκπαίδευση για να αποκτήσει ορισμένες απαραίτητες δεξιότητες, τον Απρίλιο του 1943 με  το κωδικό όνομα «Γκάντερ» (αρσενική χήνα), αναχώρησε για το Κάιρο ενώ στη συνέχεια τοποθετήθηκε στο ελληνικό προξενείο της Αδριανούπολης, που βρίσκεται πολύ κοντά στα ελληνοτουρκικά σύνορα, στον Έβρο. Στη διάρκεια του πολέμου, πέρασε πολλές φορές το ποτάμι και ήρθε σε επαφή με τα αντάρτικα σώματα του ΕΛΑΣ που δρούσαν στην περιοχή  και διοργάνωσαν μαζί με αμερικανούς κομάντος, πολλές επιχειρήσεις δολιοφθοράς. Όπως η ανατίναξη δύο σιδηροδρομικών γεφυρών, που σταμάτησαν για αρκετές μέρες, τη ροή από την Τουρκία προς τη Γερμανία πρώτων υλών, που ήταν απαραίτητες για την πολεμική βιομηχανία των Ναζί. Για τη δράση του, τιμήθηκε με το μετάλλιο της Λεγεώνας της Τιμής.
     Μετά τη λήξη του πολέμου, του έγινε μια εξαιρετικά δελεαστική πρόταση να προσληφθεί στην υπό δημιουργία τότε CIA, (που αποτελούσε την μετεξέλιξη του OSS) αλλά δεν την δέχτηκε. Η άρνησή του, σε συνδυασμό με τις επαφές που είχε- εκτελώντας διαταγές των ανωτέρων του- στη διάρκεια του πολέμου με το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ, όταν έφτασε η μαύρη εποχή του μακαρθισμού, τον κατέστησαν ύποπτο ως συμπαθούντα τον κομμουνισμό. Υπέστη πολλές διώξεις που του κόστισαν κοινωνικά, οικονομικά και ψυχολογικά. Πολλές φορές το σπίτι και η επιχείρησή του έγιναν στόχος ερευνών της CIA και του FBI. «Για όλους αυτούς τους λόγους, παρέμεινε επί δεκαετίες στην αφάνεια και μόλις τη δεκαετία του ’80 αναδείχτηκε ο ρόλος του από παρουσίαση που έκανε σε συνέδριο της Modern Greek Studies Association, η βυζαντινολόγος και μετέπειτα υφυπουργός στην κυβέρνηση Κώστα Σημίτη, αείμνηστη Αγγελική Λαΐου που χάθηκε πρόωρα».
     Η αναφορά αυτή, λειτούργησε ως αφορμή κι ως πρόκληση για τη συγγραφέα. Αρχικά, αναζήτησε αναφορές στο αρχείο του ελληνικού ΥΠΕΞ, για τον Α. Γεωργιάδη. Το 2000, ήταν το έτος καμπή. Η συγγραφέας έδωσε μια συνέντευξη για το θέμα σε τηλεοπτικό κανάλι του Πίτσμπουργκ, την οποία είδαν συγγενείς του Γεωργιάδη και επικοινώνησαν με τα παιδιά του, τα οποία της παραχώρησαν ιδιόχειρες σημειώσεις του, αντίγραφα των Αμερικανικών Εθνικών Αρχείων και της βιβλιοθήκης της CIA στη Βιρτζίνια. «Το πλήρες κείμενο καταγραφής αναμνήσεων της δράσης του ο Γεωργιάδης […] το δακτυλογράφησε μόνος του σε μια εκατοστή σελίδες αρκετά σημεία των οποίων διόρθωσε και συμπλήρωσε εκ των υστέρων με χειρόγραφες σημειώσεις του».                                   
  Έχοντας όλο αυτό το υλικό, η συγγραφέας έγραψε ένα βιβλίο φόρο τιμής, σε έναν παρεξηγημένο και άγνωστο στο ευρύ κοινό ήρωα του Β! παγκοσμίου πολέμου που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του, αλλά κυνηγήθηκε και λοιδορήθηκε σε εποχές μαύρες για τη δημοκρατία και τις ατομικές ελευθερίες, χωρίς μέχρι σήμερα να βρει τη δικαίωση και την αναγνώριση που του αξίζει.   

13 Ιαν 2019

ΜΙΝΩΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ


ΜΙΝΩΣ ΕΥΣΤΑΘΙΑΔΗΣ

Ο Μίνως Ευσταθιάδης γεννήθηκε το 1967. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στο Αννόβερο. Ζει κοντά στη θάλασσα. Έργα του: «Έξοδος» (Ανατολικός 2001), «Χωρίς Γλώσσα» (Καστανιώτης 2004), «Το Δεύτερο Μέρος Της Νύχτας» (Ωκεανίδα 2014, στα γερμανικά Acabus 2014), «Ο Δύτης» (Ίκαρος 2018) και το θεατρικό «Το Γεύμα» (Ευρασία 2012) που έχει μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ουγγρικά.

Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης για το βιβλίο σας;
     Μια πραγματική ιστορία που άκουσα πριν από τριάντα και πλέον χρόνια σε μια γειτονιά του Αιγίου. Κι ένα ετεροχρονισμένο ατύχημα στο Παρίσι.Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κομμάτια της άγνωστης συγγραφικής περιπέτειας είναι ακριβώς αυτό: Γεγονότα που αρχικά θεωρούσες «δευτερεύοντα», ξυπνούν απότομα δημιουργούν ένα καινούργιο σύμπαν.

Θέλετε να μεταφέρετε κάποιο μήνυμα με αυτό και ποιο είναι αυτό;
     Η μεταφορά μηνυμάτων μέσω των βιβλίων είναι πλέον αναποτελεσματική και σίγουρα χρονοβόρα. Καλύτερα κάποιος να χρησιμοποιήσει το Facebook, το twitter, το instagram (κλπ κλπ). Η λογοτεχνία αποτελεί ίσως ένα από τα (τελευταία;) κρησφύγετα. Έναν τόπο που βασιλεύουν οι ίδιες οι λέξεις, οι μύθοι και τα ιπτάμενα χαλιά τους. 

Η λογοτεχνία μπορεί να είναι μια κοινωνική πράξη;
     Φυσικά μπορεί. Όπως και κάθε τι που απελευθερώνεται στην δημόσια σφαίρα. Νομίζω όμως πως δεν είναι αυτός ο (κύριος) ρόλος της. Και τότε ποιος είναι; Να εκφράσει αυτό που δεν μπορεί να εκφραστεί με κανένα άλλο τρόπο.  Η λογοτεχνία δίνει ξανά φωνή στους νεκρούς, καλεί τους αγέννητους για να γιορτάσει μαζί τους, πίνει νερό παρέα με τα φαντάσματα. Δημιουργεί θαύματα.

Πότε καταλάβατε ότι θέλετε να γίνετε συγγραφέας;
     Περίμενα στην ουρά μια τράπεζας και κάποτε ήρθε η σειρά μου. Μόλις έφτασα ακριβώς μπροστά στον γκισέ, μια μαυροντυμένη γριά ξεπήδησε από το πουθενά και άρχισε να μου ρίχνει δυνατές κατάρες ή παθιασμένες ευχές. Σχεδόν όλοι γύρω μου προσπαθούσαν να καταλάβουν, κι εγώ βέβαια το ίδιο. Κανένας δεν τα κατάφερε. Η γριά συνέχισε απτόητη. Το ίδιο βράδυ συνειδητοποίησα ότι ήθελα να γράψω. Ίσως να είναι μια κατάρα. Ίσως μια ευχή. Εκείνη ήξερε.

Ποια ήταν τα συναισθήματα που νοιώσατε, όταν πήρατε τυπωμένο το πρώτο σας έργο;
     Μια αλλόκοτη στιγμή. Σα να υπήρχε κάποιος άλλος που το είχε κάνει όλο αυτό (την συγγραφή, την έκδοση κλπ) και την τελευταία στιγμή είχε απροσδόκητα εξαφανιστεί, αφήνοντας εμένα στην θέση του. Ακόμα ψάχνω να βρω ποιος ήταν.

Τι συμβαίνει στους ήρωες των βιβλίων σας, όταν τελειώνει η συγγραφή;
     Ελπίζω πως συνεχίζουν να ζουν. Κάποιοι απ’ αυτούς επιστρέφουν και σε ανύποπτο χρόνο μου υπενθυμίζουν ποιος ευθύνεται για την γέννησή τους.

Έχετε βιώσει συναισθήματα παρόμοια με αυτά των ηρώων σας;
     Όποιος προσπαθήσει να γράψει για άγνωστα συναισθήματα, νομίζω πως είναι προορισμένος καταστρέψει πολλά δέντρα χωρίς λόγο. Η γραφή έχει τον τρόπο να τραβάει τις μάσκες, όσο προσεκτικά κι αν τις έχουμε φορέσει.

    Σας μοιάζει κάποιος από τους ήρωες σας;
Αναπνέω (έστω για λίγο) μέσα σε όλους τους «ήρωές» μου.    Βάζω την λέξη σε εισαγωγικά γιατί δεν μου αρέσουν οι ήρωες. Εγώ τους αποκαλώ πρωταγωνιστές, ακόμα κι αν έχουν δεύτερους ρόλους. Εξάλλου, συχνά, οι δεύτεροι ρόλοι κρύβουν τα πιο εκκωφαντικά μυστικά.

      Ποιος είναι ο πρώτος αναγνώστης των κειμένων σας;
     Ο εαυτός μου. Ξέρω ότι ακούγεται κάπως αφελές ή αστείο. Μα αυτός που γράφει -τουλάχιστον ενόσω γράφει- είναι αδύνατον να διαβάσει. Πρέπει να σταματήσει, να ξεπεζέψει στην πραγματικότητα. Όταν ξαναδιαβάζω, ως αναγνώστης πια, τα όσα έγραψα… θέλω να διαγράψω τα μισά. Ίσως και όλα. Η συγγραφή περνάει μέσα και από την διαγραφή. (Μιλάω βέβαια, όπως πάντα, μόνο για μένα).

Ποιος είναι ο ιδανικός αναγνώστης για σας;
     Δεν υπάρχει ιδανικός αναγνώστης, όπως δεν υπάρχει ιδανικός εραστής. Ή ίσως ο ιδανικός εραστής να είναι ο ιδανικός αναγνώστης.

Γράφοντας, έχετε ανακαλύψει πράγματα για τον εαυτό σας;
     Συνεχώς κάτι τέτοιο γίνεται. Νομίζεις ότι ανακαλύπτεις πράγματα για τους άλλους και στο τέλος συνειδητοποιείς ότι κοιτούσες τους καθρέφτες.

Υπήρξε κάτι στη διάρκεια της συγγραφής που σας ανέτρεψε κάποια πεποίθηση;
     Η συγγραφή (τουλάχιστον αυτή που τραβάει εμένα) είναι μια πορεία μέσα στο σκοτάδι. Όχι κατ’ ανάγκη στον ζόφο. Σίγουρα όμως στο σκοτάδι. Δεν υπάρχει τίποτα τραγικό σ’ αυτό. Από το πουθενά ξεπηδάνε περίεργα φώτα, εκθαμβωτικές αντανακλάσεις, ακατανόητοι ήχοι. Δεν μπορείς όμως να έχεις καμιά σιγουριά για όλα αυτά. Τις πεποιθήσεις σου τις έχεις εγκαταλείψει στην είσοδο.

Σας αρέσει να συνομιλείτε με τους αναγνώστες σας;
     Χαίρομαι πολύ όταν παίρνω μηνύματα κι ακόμα περισσότερο όταν μου μιλάνε. Συνήθως θέλω να τους ρωτήσω περισσότερα πράγματα απ’ όσα ρωτάνε εκείνοι εμένα.

Σε συζητήσεις με αναγνώστες, έτυχε να σας «υποδείξουν» πτυχές του έργου σας, που εσείς δεν είχατε φανταστεί ότι υπάρχουν;
     Πολλές φορές, ευτυχώς. Είναι μεγάλη τύχη να σου δείχνουν μια άλλη όψη όσων φαντάστηκες.

Υπάρχει κάποιος συγγραφέας που θεωρείτε ότι σας επηρέασε;
     Υπάρχει μια (ανακατεμένη) σειρά από συγγραφείς που με σημάδεψαν. Τα πρώτα «τυχαία» ονόματα που μου έρχονται στο νου: Πόε, Μπόρχες, Κάφκα, Καβάφης, Μπέκετ, Αισχύλος, Μπάροουζ, Χειμωνάς, Μπουλγκάκοφ, Κορτάσαρ.Μακάρι να με έχει επηρεάσει (έστω και λίγο) κάποιος απ’ αυτούς.  

Είναι εύκολη ή δύσκολη διαδικασία η συγγραφή και τι είναι το γράψιμο για σας;
Η διαδρομή είναι ανηφορική και δεν μπορείς να κάνεις ωτοστόπ. Πώς γίνεται να γράφεις και να ξαναγράφεις ασταμάτητα ένα κείμενο 250 σελίδων (τόσος ήταν «Ο Δύτης») για 3 χρόνια…χωρίς να έχεις ροκανίσει και τα δέκα σου δάχτυλα; Από την άλλη βέβαια, είναι μια ανοιχτή πρόσκληση σε άλλους κόσμους.

Αν και είναι πολύ νωρίς ακόμη, το βιβλίο κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες, ετοιμάζετε κάτι άλλο; Έχετε «υλικό» έτοιμο στο συρτάρι σας;
     Τα «συρτάρια» μου (οι υπολογιστές μας γλίτωσαν από τα τριξίματα και μας φόρτωσαν με ψευδαισθήσεις) είναι γεμάτα από σελίδες που δεν έχουν τυπωθεί. Μπορεί να μην άξιζαν, μπορεί να μην έχει έρθει ακόμα η ώρα τους. Ποιος ξέρει; Εγώ πάντως, για να πάρω εκδίκηση, συνεχίζω να γράφω. 



7 Ιαν 2019

ΜΟΝΑΧΟ

ΜΟΝΑΧΟ
ΡΟΜΠΕΡΤ ΧΑΡΙΣ
Μετάφραση: ΧΡΥΣΑ ΜΠΑΝΙΑ
Εκδόσεις: ΨΥΧΟΓΙΟΣ
Σελ. 380, Οκτώβριος 2018

     Ένα ιστορικό, κατασκοπευτικό μυθιστόρημα είναι το νέο βιβλίο του Ρ. Χάρις με τίτλο «Μόναχο» που σας παρουσιάζω σήμερα.
     Τον Σεπτέμβριο του 1938, τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν πάνω από την Ευρώπη. Οι Ναζί του Χίτλερ, μετά την προσάρτηση της Αυστρίας, έχουν θέσει στο στόχαστρο τη Σουδητία, μια περιοχή της Τσεχοσλοβακίας στην οποία υπάρχει μια γερμανική μειονότητα και είναι αποφασισμένοι να την εντάξουν στη Γερμανία με κάθε μέσον. Για να αποτρέψουν έναν πόλεμο για τον οποίο δεν είναι προετοιμασμένες, η Αγγλία πρωτίστως και η Γαλλία, θα προσπαθήσουν- και τελικά θα καταφέρουν- να συγκληθεί μια τετραμερής διάσκεψη (Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία-η κατ’ εξοχήν ενδιαφερόμενη χώρα, η Τσεχοσλοβακία θα μείνει εκτός) στο Μόναχο για να διευθετηθεί το πρόβλημα.
     Στην αποστολή που θα συνοδεύσει τον άγγλο πρωθυπουργό Ν. Τσάμπερλεν, συμπεριλαμβάνεται και ο Χιου Λέγκατ, μέλος της Διπλωματικής Υπηρεσίας της Αυτού Μεγαλειότητας, ο οποίος προστέθηκε την ύστατη στιγμή. Αυτή η προσθήκη, έχει σχέση με ένα έγγραφο που έφτασε στα χέρια του-κάποιος άγνωστος το άφησε στο σπίτι του-και το οποίο παρέδωσε στην υπηρεσία του για να ελεγχθεί η γνησιότητα και το περιεχόμενό του.
     Οι μυστικές υπηρεσίες της Αγγλίας, πιστεύουν ότι ο αποστολέας του εγγράφου είναι ο Πάουλ φον Χάρτμαν, στέλεχος του υπουργείου Εξωτερικών της Γερμανίας, που υπήρξε επιστήθιος φίλος του Λέγκατ όταν σπούδαζαν μαζί στην Οξφόρδη, αλλά είχαν να συναντηθούν από το 1932, όταν ο Λέγκατ τον επισκέφθηκε στο Μόναχο για διακοπές, αλλά διαφώνησαν και ψυχράνθηκαν. Ο Χάρτμαν έγινε μέλος του ναζιστικού κόμματος-πράγμα απαραίτητο για κάθε δημόσιο λειτουργό-αλλά «Φαίνεται ότι ο παλιός σου φίλος, συνεργάζεται τώρα με την αντιπολίτευση στον Χίτλερ. Η θέση του μέσα στο Υπουργείο Εξωτερικών του έχει δώσει πρόσβαση σε απόρρητο υλικό το οποίο είναι διατεθειμένος να μοιραστεί μαζί μας-ή πιο συγκεκριμένα να μοιραστεί μαζί σου».
     Για να διατηρήσουν και να επεκτείνουν αυτή την χρήσιμη «επαφή», οι μυστικές υπηρεσίες αναθέτουν στον Λέγκατ να συναντήσει όσο πιο διακριτικά γίνεται τον παλιό του φίλο. Όμως και ο Χάρτμαν επιθυμεί διακαώς αυτή τη συνάντηση, αφού έχει στα χέρια του ένα ακόμη απόρρητο έγγραφο, που αποκαλύπτει τις πραγματικές προθέσεις του Χίτλερ για το μέλλον της Γερμανίας και της Ευρώπης, το οποίο θέλει να παραδώσει μέσω του φίλου του, στον Άγγλο πρωθυπουργό. «Το έγγραφο που έχετε στα χέρια σας αποτελεί αδιάσειστη απόδειξη πως όταν ο Χίτλερ ισχυρίζεται ότι «δεν έχει περαιτέρω εδαφικές αξιώσεις στην Ευρώπη» ψεύδεται. Κάθε άλλο: σχεδιάζει επεκτατικό πόλεμο για να κερδίσει ζωτικό χώρο για τον γερμανικό λαό». Όσοι στο εσωτερικό της Γερμανίας αντιτίθενται στους Ναζί, θεωρούν ότι μια ενδεχόμενη υπογραφή ειρήνης, θα ισχυροποιήσει τον Χίτλερ. Αντίθετα, αν η διάσκεψη αποτύχει, πιστεύουν ότι θα καταφέρουν να στρέψουν τον στρατό εναντίον του και να τον ανατρέψουν.
     Οι δύο φίλοι προσπαθούν να συναντηθούν χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τους χαφιέδες των Ες-Ες που καραδοκούν, για να εκπληρώσουν την αποστολή τους, αλλά και να αναλογιστούν το κοινό τους παρελθόν και να επουλώσουν πληγές και τραύματα. 
     Ο Ρ. Χάρις, έχει την μοναδική ικανότητα, σε κάθε του βιβλίο  να μεταπλάθει την Ιστορία σε λογοτεχνία υψηλού επιπέδου. Έτσι και σε αυτό το μυθιστόρημά του, μετατρέπει όσα διαμείφθηκαν στην διάσκεψη του Μονάχου τον Σεπτέμβριο του 1938, όταν εν πολλοίς καθορίστηκε το μέλλον και η πορεία της Ευρώπης, σε ένα συναρπαστικό ανάγνωσμα.                                 

2 Ιαν 2019

ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΒΙΒΛΙΑ!!


ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ ΒΙΒΛΙΑ!!

     Από τον μήνα Ιανουάριο και για πέντε μήνες ο Σελιδοδείκτης, αποφάσισε να χαρίσει βιβλία στους αναγνώστες του. Θα κληρώνει ένα βιβλίο κάθε μήνα. Όποιος επιθυμεί να συμμετάσχει, μπορεί απλά να στέλνει στις ημερομηνίες που θα ανακοινώνονται, με μήνυμα στο mouratidisd@hotmail.com μια ηλεκτρονική διεύθυνση (e-mail) που είναι ενεργή ή να αφήσει τη διεύθυνσή του ως σχόλιο στην παρούσα ανάρτηση και στη συνέχεια θα αναλάβει η θεά Τύχη να αποφασίσει. Είναι απαραίτητο το e-mail να είναι ενεργό, για να είναι εφικτή η επικοινωνία με τον νικητή.
     Το βιβλίο που θα κληρωθεί αυτό το μήνα, είναι το ιστορικό μυθιστόρημα «Μόναχο» του Ρόμπερτ Χάρις, από τις εκδόσεις Ψυχογιός. «Σεπτέμβριος 1938. Ο Χίτλερ είναι αποφασισμένος να ξεκινήσει τον πόλεμο. Ο Τσάμπερλεν προσπαθεί απεγνωσμένα να διατηρήσει την ειρήνη. Η απόφαση θα ληφθεί σε μια πόλη που θα μείνει εφεξής στην Ιστορία για όσα συνέβησαν εκεί: στο Μόναχο. Καθώς το αεροπλάνο του Τσάμπερλεν διασχίζει τη Μάγχη και το τρένο του Φύρερ αγκομαχά από το Βερολίνο, δύο νέοι άντρες ταξιδεύουν κρύβοντας ο καθένας τα δικά του μυστικά. Ένα κατασκοπευτικό θρίλερ για την πίστη και την προδοσία, με φόντο τη μοιραία Διάσκεψη του Μονάχου όπου παίχτηκε η τύχη της Ευρώπης μεταξύ των τεσσάρων Μεγάλων Δυνάμεων: Της Αγγλίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Γαλλίας».
     Μηνύματα μπορείτε να στέλνετε από σήμερα μέχρι 25 Ιανουαρίου 2019, για το βιβλίο αυτού του μήνα.
     Απαραίτητη και αναγκαία διευκρίνηση. Τα e-mail που θα συγκεντρωθούν, θα διατηρηθούν σε αρχείο μέχρι την ημέρα της κλήρωσης και στη συνέχεια θα ΔΙΑΓΡΑΦΟΥΝ. Δεν θα χρησιμοποιηθούν για διαφημιστικούς σκοπούς και φυσικά δεν θα παραχωρηθούν σε κάποιον τρίτο. Τα βιβλία είναι μια προσφορά στους αναγνώστες του blog και δεν κρύβεται κάποιος "κακός" ή "ύποπτος" σκοπός από πίσω. 

31 Δεκ 2018

ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΔΑΝΑΟΥΣ

ΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ ΔΑΝΑΟΥΣ
PHILIP KERR
Μετάφραση: ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΑΓΚΟΣ
Εκδόσεις: ΚΕΔΡΟΣ
Σελ. 492, Νοέμβριος 2018

     Όταν οι Τρώες αντίκρισαν τον Δούρειο Ίππο έξω από τα τείχη της Τροίας και αποφάσισαν να κατεδαφίσουν ένα μέρος των τειχών για να τον βάλουν στην πόλη, μόνο δύο άτομα προσπάθησαν να τους πείσουν να αλλάξουν την απόφασή τους: η Κασσάνδρα και ο Λαοκόων. Ο Λαοκόων, ήταν ιερέας του Θρυμβαίου Απόλλωνα και είπε-όπως αναφέρει ο Βιργίλιος στην Αινειάδα-την περίφημη φράση «Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας». Το δεύτερο μέρος αυτής της φράσης («Greeks Bearing Gifts»), επέλεξε για τίτλο ενός από τα δύο βιβλία που πρόλαβε να ολοκληρώσει ο P. Kerr, πριν φύγει από τη ζωή τον Μάρτιο του 2018, σε ηλικία 62 ετών και το οποίο εκτυλίσσεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στην Ελλάδα. Το άλλο βιβλίο με τίτλο «Metropolis», αναμένεται να κυκλοφορήσει το προσεχές διάστημα.
     1957. Ο Μπέρνι Γκούντερ, έχει επιστρέψει στη Γερμανία, με μια ψεύτικη ταυτότητα που του εξασφάλισαν οι πρώην συνάδελφοι του στην Αλεξάντερπλατς. Όμως δεν ζει πια στο αγαπημένο του Βερολίνο που τελεί υπό τετραπλή κατοχή, αλλά στο Μόναχο. Δουλεύει ως «νυχτερινός επιστάτης» σε νοσοκομείο της πόλης. «Όταν λέω βέβαια ότι ήμουν νυχτερινός επιστάτης, θα ήταν πιο ακριβές να πω ότι ήμουν υπάλληλος του νεκροτομείου, αλλά η φράση νυχτερινός επιστάτης ακούγεται καλύτερα όταν έχεις πιάσει την κουβέντα. Το «υπάλληλος νεκροτομείου» κάνει πολλούς να αισθάνονται άβολα. Κυρίως τους ζωντανούς». Ένας γνωστός του από την εποχή του πολέμου, δικηγόρος και πρώην αξιωματικός της Βέρμαχτ, που χρωστάει χάρη στον Μπέρνι, του βρίσκει μια πιο «αξιοπρεπή» δουλειά, σε μια ασφαλιστική εταιρία. «Οι Αντασφαλίσεις Μονάχου, είναι η μεγαλύτερη εταιρία στη Γερμανία. Ένας φίλος μου, ο Φίλιπ Ντίτριχ, είναι επικεφαλής του τμήματος διακανονισμού αποζημιώσεων και αυτή την εποχή ψάχνει να βρει νέο ερευνητή αποζημιώσεων. Έναν πραγματογνώμονα. Έχω την εντύπωση ότι θα είσαι καλός σε αυτό».
     Στα πλαίσια των καθηκόντων του, θα κληθεί να ερευνήσει το ναυάγιο ενός πλοίου που ήταν ασφαλισμένο στην εταιρία που εργάζεται. «Ένα πλοίο γερμανικής ιδιοκτησίας το Δωρίς, ναυάγησε στα ανοιχτά των ελληνικών ακτών, αφού έπιασε φωτιά […] Χρειαζόμαστε όμως επειγόντως κάποιον να πάει εκεί κάτω και να ελέγξει μερικά πράγματα-όπως αν ο πλοιοκτήτης έχει διορίσει τον δικό του πραγματογνώμονα, αν έχουμε ολική απώλεια ή τεκμαρτή ολική απώλεια-ώστε να εξασφαλίσει ότι όλα θα πάνε ομαλά και σύμφωνα με τις δικές μας κατευθυντήριες γραμμές και να εγκρίνει τα όποια έξοδα, φυσικά μέχρι τον τελικό διακανονισμό. Κάποιον που να εμπιστευόμαστε».
     Όταν ο Μπέρνι βρίσκεται στην Αθήνα, συναντιέται με τον ιδιοκτήτη του πλοίου και καταλαβαίνει ότι η υπόθεση δεν είναι ένα απλό ατύχημα. Όταν μάλιστα ο πλοιοκτήτης βρίσκεται άγρια δολοφονημένος μετά από δύο μέρες, αντιλαμβάνεται ότι δεν πρόκειται ούτε για υπόθεση αρχαιοκαπηλίας που πήγε στραβά, όπως είχε αρχικά υποθέσει, αλλά για κάτι πολύ πιο σημαντικό. Όπως το κουβάρι ξετυλίγεται, έρχεται στο προσκήνιο μια υπόθεση από το ναζιστικό παρελθόν και πιο συγκεκριμένα η τραγική ιστορία της εξόντωσης των χιλιάδων εβραίων της Θεσσαλονίκης και της υφαρπαγής της κινητής και ακίνητης περιουσίας τους. Μια ιστορία για την οποία κανείς δεν έχει λογοδοτήσει και κανείς δεν έχει πληρώσει το τίμημα. Οι τότε ελληνικές ερχόταν σε μυστικές συμφωνίες με τη Δυτική Γερμανία για να μην ασκηθούν διώξεις στους υπεύθυνους αυτού του αποτρόπαιου εγκλήματος. Γιατί τότε θα έπρεπε να λογοδοτήσουν και οι έλληνες συνεργάτες τους (μαυραγορίτες, δοσίλογοι, ταγματασφαλίτες και καταδότες), που ιδιοποιήθηκαν μεγάλο μέρος της ακίνητης περιουσίας και οι οποίοι τώρα ήταν συστρατευμένοι με τις κυβερνήσεις της Δεξιάς, αποτελώντας τον «υγιή εθνικό κορμό» ενάντια στον κομμουνιστικό κίνδυνο!
     Για μια ακόμη φορά ο P. Kerr δεν μας απογοητεύει. Εξαιρετική πλοκή, μοναδική γραφή και αφήγηση, ένας Μπέρνι Γκούντερ πιο σαρκαστικός, πιο κυνικός, πιο ευφυής, πιο διορατικός και πιο αισθηματίας από κάθε άλλη φορά, πολύ καλή γνώση των ιστορικών γεγονότων και δεδομένων της εποχής. Ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα από έναν συγγραφέα που δυστυχώς για εμάς τους χιλιάδες θαυμαστές του, έφυγε νωρίς.  
     Εύχομαι σε όλους μια καλή νέα χρονιά με ακόμη καλύτερα αναγνώσματα.       

26 Δεκ 2018

ΜΑΤΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ


ΜΑΤΙ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ
MO HAYDER
Μετάφραση: ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΙΑΝΝΙΣΗΣ
Εκδόσεις: ΔΙΟΠΤΡΑ
Σελ. 550, Ιούνιος 2018

     Τη συγγραφέα του μυθιστορήματος «Μάτι Στο Σκοτάδι» τη γνωρίσαμε από το «πρώτης γραμμής θρίλερ που σοκάρει» με τίτλο «Το Φονικό Κελάηδισμα» που σας παρουσίασα τον Δεκέμβριο του 2015. Το βιβλίο που σας παρουσιάζω σήμερα, είναι το πέμπτο που μεταφράζεται στα ελληνικά κι έχει κεντρικό χαρακτήρα τον ντετέκτιβ Τζακ Κάφερι.
     Αυτή τη φορά η υπόθεση που καλείται να ερευνήσει ο Κάφερι, έχει να κάνει με την κλοπή ενός αυτοκινήτου. Ένας άντρας επιτέθηκε σε μια γυναίκα στο υπόγειο παρκινγκ ενός σουπερμάρκετ την ώρα που αυτή φόρτωνε τα ψώνια της στο αυτοκίνητό της. Την έριξε στο έδαφος, μπήκε στο αυτοκίνητο και εξαφανίστηκε. «Το όνομα της γυναίκας ήταν Ρόουζ Μπράντλι. Ήταν σύζυγος ενός ιερέα της Αγγλικανικής Εκκλησίας και πλησίαζε τα πενήντα […] είχε περάσει το απόγευμα ψωνίζοντας ρούχα στα μαγαζιά του κέντρου στο Φρομ και είχε τελειώσει τη βόλτα της, κάνοντας τα εβδομαδιαία ψώνια της οικογένειας σε ένα σουπερμάρκετ στο Σόμερφιλντ. Προτού αρχίσει να φορτώνει τις σακούλες, άφησε τα κλειδιά και την απόδειξη του παρκινγκ στο μπροστινό κάθισμα του Yaris». Μόνο που ο κλέφτης, δεν αντιλήφθηκε ότι η Ρόουζ, στο πίσω κάθισμα εκτός από τα ψώνια, είχε βάλει να καθίσει και η 11χρονη κόρη της, η Μάρθα. Ο Κάφερι, που πριν έλθει στο Μπρίστολ «ήταν επιθεωρητής με δεκαοχτώ χρόνια εμπειρίας στο Τμήμα Ανθρωποκτονιών, σε μια από τις σκληρότερες περιοχές της χώρας», πιστεύει ότι ο άντρας που έκλεψε το αυτοκίνητο, μόλις αντιληφθεί την παρουσία της Μάρθας, θα προσπαθήσει να βρει τρόπο να την εγκαταλείψει σε μια ερημική περιοχή. «Ήθελε να κλέψει ένα αμάξι, όχι να φορτωθεί και μια απαγωγή πέρα από τις κατηγορίες για κλοπή. Συμβαίνει συχνά σε τέτοιες υποθέσεις».
     Μόνο που αυτή τη φορά τα πράγματα δεν πηγαίνουν ακριβώς έτσι. Οι ώρες περνούν, η Μάρθα παραμένει άφαντη και ο Κάφερι αρχίζει να ανησυχεί και να σκέφτεται το ενδεχόμενο της απαγωγής. Μάλιστα μετά από ένα ανώνυμο γράμμα που φτάνει στο γραφείο του, η ανησυχία του αυξάνεται κατακόρυφα…
     Ένα εξαιρετικό θρίλερ, με διαρκή εναλλαγή συναισθημάτων, έντονο σασπένς, πολύ καλή σκιαγράφηση των χαρακτήρων και θεαματικές ανατροπές.


19 Δεκ 2018

ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΦΟΝΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ


ΣΕΜΙΝΑΡΙΑ ΦΟΝΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ
ΠΕΤΡΟΣ ΜΑΡΚΑΡΗΣ
Εκδόσεις ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Σελ. 329, Μάρτιος 2018

     Μια ακόμη περιπέτεια του αστυνόμου Κώστα Χαρίτου, περιλαμβάνει το νέο μυθιστόρημα του Π. Μάρκαρη.
     Επιστρέφοντας από τις καλοκαιρινές διακοπές του στην Ήπειρο, ο αστυνόμος Χαρίτος, έρχεται αντιμέτωπος με εξελίξεις στην επαγγελματική και προσωπική του ζωή. Λόγω συνταξιοδότησης του προϊσταμένου του, του ανατίθενται-έστω και προσωρινά-νέα καθήκοντα. «Ώσπου να οριστεί αντικαταστάτης, θα ασκείς ατύπως καθήκοντα υποδιευθυντή Ασφάλειας, επειδή είσαι αρχαιότερος στη διεύθυνση. Θα αναφέρεσαι απευθείας στον υπαρχηγό… Αν φερθείς έξυπνα, και κυρίως αν δεν τα σπάσεις με τον υπαρχηγό, όπως το συνηθίζεις, σου ανοίγεται μια προοπτική ν’ ανέβεις». Έτσι το «μαμούνι» (όπως τον αποκαλούν κρυφά οι συνάδελφοί του λόγω της επιμονής του) του τμήματος Ανθρωποκτονιών, θα πρέπει να μάθει να ελέγχει και να συγκρατεί τον εκρηκτικό του χαρακτήρα. Μόνο έτσι θα λάβει την αναγνώριση που του αξίζει και θα κρατήσει ανοιχτή την «χαραμάδα» που θα του επιτρέψει να ανέλθει στην ιεραρχία της Αστυνομίας.
     Παράλληλα, η μεγάλη αλλαγή στην προσωπική του ζωή, είναι ότι η κόρη του η Κατερίνα, θα τον κάνει για πρώτη φορά… παππού.
     Μόλις τοποθετήθηκε στη νέα του θέση, καλείται να εξιχνιάσει μια υπόθεση «καυτή», που αν δεν την διαλευκάνει, η «χαραμάδα» θα κλείσει για πάντα. Ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κλέαρχος Ραψάνης, πρώην πανεπιστημιακός, ο οποίος εδώ και χρόνια, μετά το διαζύγιό του ζούσε μόνος, βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του. Ο γιατρός που τον εξετάζει, υποψιάζεται δηλητηρίαση. «Η Κλειώ Ραψάνη είναι αδελφή του… Τον βρήκε σήμερα η παραδουλεύτρα και την ειδοποίησε. Η κυρία Ραψάνη υπέθεσε στην αρχή ότι ο αδελφός της πέθανε από καρδιακή προσβολή και κάλεσε έναν γιατρό, στενό φίλο της οικογένειας, για να το επιβεβαιώσει. Ο γιατρός όμως ήταν πολύ επιφυλακτικός και της συνέστησε να καλέσει την αστυνομία». Η Σήμανση βρήκε στο ψυγείο μια τούρτα, η οποία είχε παραδοθεί την προηγούμενη μέρα και από την οποία έλειπε ένα μεγάλο κομμάτι. Το είχε φάει ο γνωστός για τη βουλιμία του υπουργός. Η εξέτασή της, έδειξε ότι περιείχε παραθείο.
     Ο Χαρίτος δεν ξέρει τι να υποθέσει. Το γεγονός ότι ο Ραψάνης ήταν πολιτικό πρόσωπο, παραπέμπει σε τρομοκρατία. Από την άλλη, οι τρομοκράτες χρησιμοποιούν σφαίρες και βόμβες, δεν δολοφονούν με δηλητήριο. Η ανυπόγραφη προκήρυξη που στάλθηκε σε τηλεοπτικό κανάλι, ρίχνει ένα φως στο κίνητρο της δολοφονίας. Κάποια τρομοκρατική ομάδα(;), κατηγορεί τον υπουργό για εσχάτη προδοσία! «Χτες εκτελέσαμε τον Κλέαρχο Ραψάνη για εσχάτη προδοσία. Ο Κλέαρχος Ραψάνης πρόδωσε την ιερή αποστολή του Δασκάλου. Θυσίασε του φοιτητές του, τους στέρησε τις γνώσεις του, για να μπει στην πολιτική και να εξασφαλίσει υπουργικό θώκο. Και μάλιστα σε μια εποχή, κατά την οποία τα πανεπιστήμια μας έχουν τεράστια οικονομικά προβλήματα, αδυνατούν να προκηρύξουν θέσεις και να καλύψουν τα αναγκαία γνωστικά αντικείμενα. Έτσι, λειτουργούν με τεράστιες ελλείψεις σε διδακτικό προσωπικό. Αυτό είναι εσχάτη προδοσία και τιμωρείται με θανατική ποινή».
     Στο τμήμα του Χαρίτου σημαίνει συναγερμός. Η πίεση της πολιτικής ηγεσίας είναι μεγάλη. Εντείνεται όταν ακολουθεί η δολοφονία του-επίσης πανεπιστημιακού- υφυπουργού Παιδείας, για να χτυπήσει κόκκινο, μετά τη δολοφονία του πρώην υπουργού Οικονομικών, ο οποίος είχε επιστρέψει στο πανεπιστήμιο, μετά την ολοκλήρωση της θητείας του στο υπουργείο. Ο Χαρίτος και η ομάδα του, παρά τις έρευνες που κάνουν ακολουθώντας κάθε πιθανό και «απίθανο» ίχνος, βρίσκονται στο σκοτάδι. Μέχρι που μια τυχαία αναφορά σε μια συζήτηση, θα ενεργοποιήσει το αστυνομικό του δαιμόνιο…
     Ένα ακόμη εξαιρετικό αστυνομικό μυθιστόρημα με ήρωα τον αγαπημένο των αναγνωστών αστυνόμο Χαρίτο (και την οικογένειά του), μέσα από το οποίο ο Π. Μάρκαρης, μας εισάγει στα άδυτα των ελληνικών πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και των διδασκόντων σε αυτά.