16 Ιουλ 2016

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΧΟΥΜΕ ΓΑΜΟ

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΧΟΥΜΕ ΓΑΜΟ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΞΑΝΘΟΥΛΗΣ
Εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ
Σελ. 374, Οκτώβριος 2015

     Το νέο βιβλίο του Γ. Ξανθούλη, που πρόσφατα κέρδισε το «Βραβείο Κοινού» των Public, σας παρουσιάζω σήμερα.
     «Ο Ιορδάνης Λεοντίου του Αντωνίου και της Άννας, ετών εβδομήντα τριών, έβγαλε εισιτήριο μεσημέρι Δευτέρας και το πρωί της Τρίτης μπήκε στο τρένο με τη βεβαιότητα πως τραβούσε κατά το Βορρά». Ο παππούς Ιορδάνης, που μετά το θάνατο της γυναίκας του ζει με την οικογένεια της κόρης του, δεν ενημέρωσε κανένα από τα παιδιά του για το ταξίδι αυτό στην πατρώα γη (αλλά κυρίως στην παιδική του ηλικία). Όπως είναι φυσικό, η εξαφάνισή του, αναστατώνει τα παιδιά του, που αρχίζουν να τον αναζητούν. Η μόνη που φαίνεται να γνωρίζει κάτι, αλλά αρνείται να αποκαλύψει οτιδήποτε, είναι η 9χρονη εγγονή του Βικτώρια, με την οποία ο παππούς έχει αναπτύξει ιδιαίτερη και ισχυρή σχέση.
     Το ταξίδι του παππού, είναι μια καταβύθιση στην παιδική του ηλικία, που σημαδεύτηκε από την απουσία του πατέρα, ο οποίος συνελήφθη το 1943 όμηρος από τους Γερμανούς και εξαφανίστηκε κι από τις νευρικές κρίσεις που ταλάνιζαν για τον ίδιο λόγο τη μητέρα του Άννα, η οποία ποτέ δεν πίστεψε ότι ο άντρας της είναι νεκρός. Σε αντίθεση με την οικογένεια του άντρα της στον Έβρο, η δασκάλα στο επάγγελμα Άννα, η οποία ζει πια στην Αθήνα με το γιο της, για να βεβαιωθεί θέλει απτές αποδείξεις, αφού «πληροφορίες δεν υπάρχουν παρά μόνο υποθετικό πένθος, υποθετική ορφάνια».
     Ένα καλοκαίρι, στις αρχές της δεκαετία του ’50, οι δυο τους θα πάνε στο χωριό Μακρινή, στο νομό Έβρου, που είναι το θέρετρο στο οποίο η οικογένεια του πατέρα, έχει σπίτια και παραθερίζει, για ολιγοήμερες διακοπές. Εκεί, με αφορμή έναν μάλλον βιαστικό γάμο, λόγω της προχωρημένης εγκυμοσύνης της νύφης, θα γίνουν μάρτυρες κωμικών και τραγικών καταστάσεων, αλλά και συγκλονιστικών αποκαλύψεων, που θα οδηγήσουν τον Ιορδάνη στην ενηλικίωση και θα φέρουν στην Άννα, την ηρεμία και τη γαλήνη που πάντα αποζητούσε.

     Στο εξαιρετικό «Την Κυριακή Έχουμε Γάμο», όλες οι συγγραφικές εμμονές του Γ. Ξανθούλη είναι και πάλι παρούσες. Ο Έβρος, ο θάνατος, η βροχή, το γκροτέσκο, τα μεταφυσικά φαινόμενα, τα μυστικά, τα μυστήρια, τα τρένα, οι σταθμοί… Συγκερασμένες όμως με τον μοναδικό τρόπο του συγγραφέα,  που όπως με κάθε νέο του βιβλίο, καταφέρνει και με αυτό να μας χαρίσει ώρες μεγάλης αναγνωστικής απόλαυσης. 

1 σχόλιο:

  1. Για μας τους αναγνώστες μιας κάποιας ηλικίας, ο Ξανθούλης ξαναζωντανεύει τη νεότητά μας... Ωραίο βιβλίο... με ταξίδεψε πίσω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή