11 Φεβ 2018

ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΝΤΑΣ

   ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΙΑΝΤΑΣ
       Ο Γιώργος Γιαντάς, κατάγεται από τη Μυτιλήνη της Λέσβου. Έργα του: «Ως Την Τελευταία Πνοή» (2011, Ε.Ο. Λιβάνη), «Mindland» (2012, Ε.Ο. Λιβάνη), «Ο Θίασος Της Μαριάννας Μαλτέ» (2014, Ε.Ο. Λιβάνη), «Αύριο» (2016, Ε.Ο. Λιβάνη), «Βαβέλ» (2017, Ε.Ο. Λιβάνη)

   Πως θα κατατάσσατε θεματικά το νέο σας βιβλίο με τον τίτλο «Βαβέλ»;
        Πρόκειται για ένα κοινωνικό μυθιστόρημα, ωστόσο στο οπισθόφυλλο του χαρακτηρίζεται «οικονομικό-ψυχολογικό». Αυτό, διότι βασίζεται σε θέματα του χρηματοπιστωτικού τομέα αλλά και επειδή προεκτείνεται στις βαθύτερες πτυχές της ψυχολογίας του πρωταγωνιστή.

   Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης για το βιβλίο σας;
         Αρχικά με ενδιέφερε να μάθω τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους προέκυψε η οικονομική κρίση του 2008. Κάπως έτσι οδηγήθηκα σε βιβλία τα οποία παρουσίαζαν μία πλευρά της κρίσης που δεν ήταν ευρύτερα γνωστή. Κατόπιν αποφάσισα, πάνω σε αυτήν τη βάση να ξεκινήσω ένα σχετικό μυθιστόρημα.

   Θέλετε να μεταφέρετε κάποιο μήνυμα με το αυτό και ποιο είναι αυτό;
            Ναι, υπήρχε αυτή η πρόθεση. Θα σταθώ σε δύο βασικά σημεία της «Βαβέλ»: το πρώτο αφορά το ζήτημα της ηθικής στην οικονομία, το κατά πόσο μπορεί να δίνεται βάρος μόνο στους αριθμούς, όταν αυτό απαιτεί να «θυσιαστούν» οι ζωές κάποιων ανθρώπων. Το δεύτερο σημείο έχει να κάνει με το γεγονός πως η απληστία μπορεί να υποβόσκει παντού, ακόμη και σε χώρους και πρόσωπα με θέσεις-κλειδιά, κάτι που μπορεί να είναι καταστροφικό για την κοινωνία. Τα βασικά μηνύματα αυτού του βιβλίου πηγάζουν από αυτά τα σημεία.

   Ο κεντρικός χαρακτήρας, είναι ένας εξαιρετικά ανήθικος και άπληστος άνθρωπος. Βασίζετε τον χαρακτήρα αυτό σε κάποιο υπαρκτό πρόσωπο;
         Ο πρωταγωνιστής της «Βαβέλ» προέκυψε από στοιχεία, ντοκουμέντα, αφηγήσεις που φανερώνουν πως ναι, λίγο ή πολύ υπάρχουν τέτοιοι «κύριοι» σαν το Λέανδρο Μίρκα.

   Η λογοτεχνία  μπορεί να είναι μια κοινωνική πράξη;
           Ζούμε σε ένα σύνθετο, ρευστό κόσμο, οπού οι αξίες, το σωστό και το λάθος, η ηθική και η ανηθικότητα, η αλήθεια και το ψέμα διαρκώς περιπλέκονται. Τα όρια στις μέρες μας είναι δυσδιάκριτα και ο προσανατολισμός συχνά χάνεται ή αλλάζει. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η λογοτεχνία οφείλει εκτός από αναγνωστική τέρψη να αποτελεί και κοινωνική πράξη.

    Ποια ήταν τα συναισθήματα που νοιώσατε, όταν πήρατε τυπωμένο το πρώτο σας έργο;
         Είναι τα ίδια συναισθήματα που βιώνω κάθε φορά: συγκίνηση, αγωνία, χαρά, ικανοποίηση και η αίσθηση πως κάτι τόσο δικό μου βλέπει το φως του κόσμου, όπως η γέννα ενός παιδιού.

    Αναπολείτε ήρωες από προηγούμενα μυθιστορήματά σας; Έχετε κάποιον αγαπημένο;
         Αναπολώ και τους ήρωες και τις ηρωίδες, βέβαια καθένας έχει τη διαφορετικότητα του. Περισσότερο ακόμη ανατρέχω σε περιοχές ή τοποθεσίες στα οποία διαδραματίστηκαν κρίσιμες σκηνές ή τα οποία δημιούργησα με τη φαντασία.

   Έχετε βιώσει συναισθήματα παρόμοια με αυτά των ηρώων σας;
          Οπωσδήποτε. Αυτό είναι και μία πρακτική για να προσδώσω ρεαλισμό ή να μεταφέρω στον αναγνώστη ένα δικό μου προβληματισμό.

   Ποιος είναι ο πρώτος αναγνώστης των κειμένων σας;
         Η σύζυγος μου, η οποία μου μεταδίδει συχνά τη θετική της ενέργεια.

   Γράφοντας, έχετε ανακαλύψει πράγματα για τον εαυτό σας;
        Όταν ξεκίνησε αυτή η ενασχόληση, ιδιαίτερα με την έκδοση του πρώτου μυθιστορήματος, πίστευα πως θα προσανατολιζόμουν προς τα ιστορικά μυθιστορήματα. Γρήγορα ανακάλυψα πως ήθελα να κινούμαι σε διαφορετικές θεματολογίες, κάτι που με εξέπληξε. Δεν υπάρχει συγκεκριμένος λόγος γι’ αυτό, απλά συμβαίνει και το ανακάλυψα στην πορεία.

   Υπήρξε κάτι στη διάρκεια της συγγραφής που σας ανέτρεψε κάποια πεποίθηση;
           Μπορώ να πω πως υπάρχουν πράγματα ιδιαίτερα στη διάρκεια της ανάγνωσης, που με έχουν επηρεάσει. Έχω διαβάσει αρκετά και διαβάζω και η συνήθεια αυτή αναπόφευκτα με έχει σημαδέψει σαν άνθρωπο. Θα έλεγα κυρίως σε ζητήματα όπως να αποφεύγω να είμαι απόλυτος ή στο να βλέπω το καθετί από πολλές οπτικές γωνίες.

   Σας ανησυχεί αν ο αναγνώστης «διαβάσει» το βιβλίο σας με τρόπο που δεν συμφωνεί με τις προθέσεις σας;
           Θα με ανησυχήσει αν με παρανοήσει ο αναγνώστης. Κατά τα άλλα δεν προσπαθώ να επιβάλλω κάποια άποψη. Σε κάθε περίπτωση είναι καλό να θυμόμαστε πως μυθιστόρημα και προκαταλήψεις δε μπορούν να συμβαδίζουν.

    Σας αρέσει να συνομιλείτε με τους αναγνώστες σας;
         Ναι είναι ευχάριστο, ακόμη και αν πρόκειται για κάτι που «δεν άρεσε».

    Σε συζητήσεις με αναγνώστες, έτυχε να σας «υποδείξουν» πτυχές του έργου σας, που εσείς δεν είχατε φανταστεί ότι υπάρχουν;
          Έχει συμβεί πολλές φορές να «σταθεί» κάποιος σε συγκεκριμένο σημείο, κατάσταση ή περιγραφή, τα οποία για μένα δεν είχαν βασικό ρόλο στην ιστορία. Τέτοιες επισημάνσεις με εκπλήσσουν, φανερώνουν πως οι αντιλήψεις για το τι εισπράττει κανείς από κάθε βιβλίο συχνά αποκλίνουν κατά απίστευτο τρόπο.

   Όταν τελειώσει ένα βιβλίο, τι συναισθήματα επικρατούν;
       Υπάρχει η ικανοποίηση της ολοκλήρωσης, η ανακούφιση, μία μελαγχολία και κάποια στενοχώρια που η ιστορία έφτασε στο τέλος της.

   Υπάρχει κάποιος συγγραφέας που θεωρείτε ότι σας επηρέασε;
        Υπάρχουν διάφοροι συγγραφείς που με έχουν επηρεάσει με τα γραπτά τους. Για το κατά πόσο η γραφή μου έχει επιρροές από κάποιον συγκεκριμένο, δε μπορώ να το προσδιορίσω ο ίδιος.

    Όλοι έχουμε εμμονές διαφόρων ειδών. Εσείς έχετε συγγραφικές εμμονές;
         Υπάρχουν εμμονές, ναι, υπάρχουν ακόμη και λεπτομέρειες που μπορεί να με απασχολούν χωρίς κάποιος να υποψιάζεται - σε καμία περίπτωση.

    Είναι εύκολη ή δύσκολη διαδικασία η συγγραφή και τι είναι το γράψιμο για σας;
            Είναι εύκολη αν υπάρχει η «έμπνευση», αυτό που έχεις να πεις, να μεταφέρεις, να φωνάξεις. Μα και πάλι η δαπάνη του χρόνου που απαιτείται είναι τεράστια. Αν έπρεπε από υποχρέωση να γράψω κάτι, η απάντηση θα ήταν διαφορετική, μιλάω πάντα σε προσωπικό επίπεδο. Η συγγραφή αποτελεί το δικό μου τρόπο να ανασαίνω, να ακούγομαι και να επικοινωνώ στον πολύπλοκο κόσμο που ζούμε.

    Το βιβλίο είναι στις προθήκες των βιβλιοπωλείων και «έχει πάρει το δρόμο του» προς το αναγνωστικό κοινό. Ετοιμάζετε  κάτι καινούριο;
          Ετοιμάζω κάτι, ναι, το οποίο για μία ακόμη φορά είναι πολύ διαφορετικό από τα προηγούμενα.

    Σας ευχαριστώ πολύ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου