ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑΚΗΣ

  Γεννήθηκε το 1979 στην Αλεξανδρούπολη. Είναι Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και Μηχανικός Η/Υ καθώς και κάτοχος Μεταπτυχιακού και Διδακτορικού διπλώματος από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Από το 2010 εργάζεται στην Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων. Είναι λάτρης της αστυνομικής λογοτεχνίας και θαυμάζει τα έργα της Αγκάθα Κρίστι, την οποία έχει ως πρότυπο. Του αρέσει να πλάθει και να επεξεργάζεται σενάρια κατά τη διάρκεια προπονήσεων τρεξίματος μεγάλων αποστάσεων. Έργα του:  "1352μ.Έγκλημα στην Κατάρα" (Πηγή, 2019), "Ίντριγκες στον Λούσιο" (Πηγή, 2021), "Διδυμότειχο Clues" (Πηγή. 2026)

 

     Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης για το βιβλίο σας «Διδυμότειχο Clues»;

     Η πηγή έμπνευσης φαίνεται στον ίδιο τον τίτλο και είναι το Διδυμότειχο. Δεδομένου ότι όλα τα βιβλία μου διαδραματίζονται στην ελληνική επαρχία, θέλοντας να γράψω και ένα στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, τον Έβρο, η πιο ιστορική πόλη της περιοχής έμοιαζε η καταλληλότερη επιλογή. Μια ακριτική περιοχή, με πλούσιο παρελθόν αλλά φτωχό παρόν, σε συνδυασμό με το μεταναστευτικό, προσφέρουν ένα ιδιαίτερο φόντο στην ιστορία μου.

     Η μεθοδολογία ενός από τους κεντρικούς χαρακτήρες, μοιάζει με αυτή του Ηρακλή Πουαρώ. Είναι ένας από τους αγαπημένους σας λογοτεχνικούς ήρωες;

     Ο Ηρακλής Πουαρώ δεν είναι απλά ένας από τους αγαπημένους μου λογοτεχνικούς ήρωες. Είναι ο αγαπημένος μου. Δεν έκρυψα ποτέ τη λατρεία μου για τα βιβλία της Agatha Christie ούτε τις επιρροές που έχει ο δικός μου ήρωας από τον πιο διάσημο ντετέκτιβ του κόσμου.

     Θέλετε να μεταφέρετε κάποιο μήνυμα με αυτό και ποιο είναι αυτό;

     Σε κάθε βιβλίο μου, επιχειρώ κάπου στη μέση να κάνω ένα διάλειμμα στην πλοκή ώστε να αποφορτίσω προσωρινά τον αναγνώστη και παράλληλα να δώσω ένα προσωπικό στίγμα κοινωνικής κριτικής. Στο «Διδυμότειχο Clues», προσπαθώ να δώσω τροφή για σχόλια γύρω από το μεταναστευτικό, το οποίο βαραίνει δυσανάλογα τις ακριτικές περιοχές, αλλά και γύρω από τη διασπορά των ψευδών ειδήσεων. Επίσης, το τέλος βιβλίου, ενώ καταλήγει κάπου ως προς την πλοκή, εντούτοις αφήνει και ερωτηματικά να πλανώνται για ζητήματα που δεν μπορώ να αναφέρω εδώ γιατί θα είναι spoiler.

     Η αστυνομική λογοτεχνία μπορεί να είναι μια κοινωνική πράξη;

     Θα έλεγα μάλλον ναι, καθώς η αγωνία για τη σταδιακή αποκάλυψη ενός εγκλήματος δεν βασίζεται τόσο πολύ στο ποιος το έκανε αλλά στο γιατί το έκανε. Και πίσω από το γιατί κρύβονται σίγουρα κοινωνικές παθογένειες. Έτσι, ο αναγνώστης αναγκάζεται να αναπτύξει κριτική σκέψη προκειμένου να ικανοποιήσει ένα από τα βασικά κίνητρα επιλογής του είδους, να διαλευκάνει το μυστήριο προτού αυτό αποκαλυφθεί.

     Μπορεί η λογοτεχνία να δρομολογήσει αλλαγές σε κοινωνικό επίπεδο;

     Εδώ είμαι πιο επιφυλακτικός, μάλλον όχι θα έλεγα. Να αποτελέσει μια συνιστώσα σε ένα πλήθος από άλλους παράγοντες θα μπορούσε, όμως από μόνη της δεν θεωρώ ότι αρκεί για να δρομολογήσει αλλαγές. Ίσως όμως αρκεί για να εκκολάψει, καθώς δύναται να προσφέρει σημαντικά εφόδια και ευρύτητα σκέψης σε ανθρώπους, οι οποίοι στη συνέχεια να αποτελέσουν κλειδιά σημαντικών κοινωνικών μεταβολών.

     Πότε καταλάβατε ότι θέλετε να γίνετε συγγραφέας;

     Για να είμαι ειλικρινής, δεν θεωρώ τον εαυτό μου συγγραφέα. Ένας συγγραφέας, κατά τη δική μου οπτική, είναι κάποιος που έχει μελετήσει σε βάθος τη λογοτεχνία και τη γλώσσα, έχει προσεγγίσει επιστημονικά τη δημιουργία ενός βιβλίου και υπηρετεί επαγγελματικά τον τομέα αυτόν. Εγώ είμαι ένας τεχνοκράτης μηχανικός που απλά του αρέσει να πλάθει και ίσως και να αποτυπώνει ιστορίες μυστηρίου. Και αυτό δεν θυμάμαι να προσδιορίσω χρονικά πότε γεννήθηκε.

     Ποια ήταν τα συναισθήματα που νοιώσατε, όταν πήρατε τυπωμένο το πρώτο σας έργο;

     Τα συναισθήματα αυτά είναι απερίγραπτα. Η διαφορά του να βλέπει κανείς το έργο του σε ένα ηλεκτρονικό αρχείο ή τυπωμένο σε φύλλα Α4, σε σχέση με το να το έχει στα χέρια του ως βιβλίο (με εξώφυλλο, χρώματα, ωραία γραμματοσειρά κτλ) είναι κολοσσιαία. Τολμώ να πω ότι, με μια δόση υπερβολής, μοιάζουν με αυτά του να βλέπει κανείς για πρώτη φορά το παιδί του.

     Τι συμβαίνει στους ήρωες των βιβλίων σας, όταν τελειώνει η συγγραφή;

     Οι δευτερεύοντες ρόλοι στα βιβλία μου είναι αυτοί που εξυπηρετούν την εκάστοτε πλοκή, τόσο σε επίπεδο ανθρώπινου χαρακτήρα όσο και σε επίπεδο αρμοδιοτήτων (αστυνομικοί). Οπότε δεν έχω κάποιο ιδιαίτερο δέσιμο με αυτούς και μετά το τέλος του βιβλίου «πεθαίνουν». Ο «Αρχιεπίσκοπος» όμως είναι αθάνατος, καθώς ήδη ταξιδεύει στο μυαλό μου σε άλλα πολλά μέρη της ελληνικής επαρχίας, όπου εμφανίζεται πάντα κατά έναν περίεργο τρόπο για να διακρίνει αυτό που οι άλλοι δεν μπορούν. Δεν έχω σκεφτεί, όχι ακόμη τουλάχιστον, να τον αντικαταστήσω με κάποιον άλλον.

     Έχετε βιώσει συναισθήματα παρόμοια με αυτά των ηρώων σας;

Στην καθημερινότητά μου και στην προσωπική μου ζωή θα έλεγα όχι. Όμως, έχω βιώσει διαβάζοντας βιβλία και βλέποντας ταινίες, πάντα βέβαια με κέντρο το μυστήριο, καθώς μου αρέσει να ταυτίζομαι με τους εμπλεκόμενους ρόλους. Και αυτά τα συναισθήματα τα έχω κατά νου κατά τη διάρκεια της συγγραφής ενός βιβλίου, έτσι ώστε να επιχειρώ όσο γίνεται πιο αποτελεσματικά να τοποθετώ τους αναγνώστες μέσα στις σκηνές της πλοκής, σαν αόρατους θεατές.

     Σας μοιάζει κάποιος από τους ήρωες σας;

     Ως χαρακτήρας, λόγω και του DNA του μηχανικού, μου αρέσει η τάξη, η οργάνωση, η διαύγεια πνεύματος και η λήψη αποφάσεων κατόπιν σκέψης και όχι παρόρμησης. Αυτά τα χαρακτηριστικά τα έχω δώσει στον «Αρχιεπίσκοπο» αλλά νομίζω ότι οι ομοιότητές μας σταματούν εκεί. Σίγουρα ένας φανταστικός ήρωας συγκεντρώνει πολλά στοιχεία που σπανίως συναντά κανείς ταυτόχρονα σε έναν πραγματικό άνθρωπο.

     Ποιος είναι ο πρώτος αναγνώστης των κειμένων σας;

     Ο πρώτος αναγνώστης των κειμένων μου είναι ο πατέρας μου Γιάννης, συνταξιούχος καθηγητής φιλόλογος. Δεν θα μπορούσα να έχω καταλληλότερο άνθρωπο για μια πρώτη κριτική. Από εκεί και πέρα, σε δεύτερο επίπεδο προσπαθώ να λάβω σχόλια από αρκετούς ανθρώπους του κύκλου μου, των οποίων την άποψη εκτιμώ και οι οποίοι είναι διαφορετικού μεταξύ τους ηλικιακού, γνωσιακού και επαγγελματικού υποβάθρου. Έτσι, αντλώ πολύπλευρες βελτιωτικές προτάσεις.

     Ποιος είναι ο ιδανικός αναγνώστης για σας;

     Θεωρώ ιδανικό αναγνώστη τον λάτρη της αστυνομικής λογοτεχνίας που αγαπά τις ιστορίες μυστηρίου με ανατροπές αλλά χωρίς υπερβολές στη βία.

     Γράφοντας, έχετε ανακαλύψει πράγματα για τον εαυτό σας;

     Έχω ανακαλύψει ότι έχω περισσότερη από όση νόμιζα φαντασία, υπομονή και επιμονή, ότι μπορώ να αποτυπώσω δομημένα ένα καλοστημένο σενάριο αλλά και ότι δεν μπορώ να δώσω μεγάλη έκταση σε περιγραφές καθώς προτιμώ λακωνικές εκφράσεις. Δηλαδή, ότι δεν μπορώ να δραπετεύσω από το DNA μου και θα παραμείνω ένας «μονοδιάστατος» μηχανικός! (γέλια)

     Υπήρξε κάτι στη διάρκεια της συγγραφής που σας ανέτρεψε κάποια πεποίθηση;

     Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι σχετικό.

     Σας αρέσει να συνομιλείτε με τους αναγνώστες σας;

     Σίγουρα μου αρέσει, τόσο για να αντλώ χαρά ακούγοντας το πόσο τους άρεσε η ιστορία όσο και για να λαμβάνω σχόλια για τα σημεία που χρήζουν βελτίωσης, έτσι ώστε να γίνομαι καλύτερος στα επόμενα έργα. Δυστυχώς, όλοι σχεδόν οι αναγνώστες με τους οποίους ομιλώ είναι άνθρωποι του κύκλου μου, όμως θα ήθελα πολύ να κουβεντιάσω και με αναγνώστες που δεν γνωρίζω. Ελπίζω να μου δοθεί αυτή η ευκαιρία στο μέλλον.

     Σε συζητήσεις με αναγνώστες, έτυχε να σας «υποδείξουν» πτυχές του έργου σας, που εσείς δεν είχατε φανταστεί ότι υπάρχουν;

     Δεν συμβαίνει συχνά αλλά έχει γίνει. Πρόκειται για ερμηνείες και συμπεράσματα τόσο από ενδιάμεσες σκηνές όσο και από το τέλος των βιβλίων μου. Και μεταξύ αυτών ήταν και μια προέκταση που δεν ήθελα να δώσω και με προβλημάτισε. Ευτυχώς συνέβη προτού εκδοθεί το βιβλίο και είχα την ευκαιρία να την απαλείψω.

     Υπάρχει κάποιος συγγραφέας που θεωρείτε ότι σας επηρέασε;

     Όπως ανέφερα και παραπάνω αλλά και στους προλόγους των βιβλίων μου, έχω ως πρότυπο την Agatha Christie. Θεωρώ ότι τα έργα της είναι ο ορισμός της αστυνομικής λογοτεχνίας, καθώς βασίζονται σε μια έξυπνη και ανατρεπτική πλοκή, χωρίς εφέ εντυπωσιασμού και όλα τα υπόλοιπα στοιχεία τους χτίζονται γύρω από αυτήν και την υπηρετούν.

     Είναι εύκολη ή δύσκολη διαδικασία η συγγραφή και τι είναι το γράψιμο για σας;

     Η διαδικασία δεν με δυσκολεύει ιδιαίτερα, πλην του αρκετού χρόνου που απαιτείται για να ξεδιπλωθεί η πλοκή και της αδυναμίας που προανέφερα να δώσω έκταση στις περιγραφές. Η συγγραφή αποτελεί για μένα μια δημιουργική απασχόληση, μια ευκαιρία να δώσω σάρκα και οστά στη φαντασία μου και στα σενάρια που πλάθω στο μυαλό μου και επεξεργάζομαι για χρόνια πολλές φορές μέχρι να βρω διαθέσιμο χρόνο να τα καταγράψω.

     Αν και είναι πολύ νωρίς ακόμη, το βιβλίο κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες, ετοιμάζετε κάτι άλλο; Έχετε «υλικό» έτοιμο στο συρτάρι σας;

Έχω μια ιδέα που την έχω επεξεργαστεί αρκετά, για μια υπόθεση που διαδραματίζεται και πάλι στην ελληνική επαρχία με τον ίδιο ήρωα. Δυστυχώς, όμως, δεν έχω επαρκή διαθέσιμο χρόνο για να την γράψω. Ελπίζω αυτό να αλλάξει κάποια στιγμή, θα δείξει το μέλλον.

     Σας ευχαριστώ πολύ!