ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΧΡΙΣΤΙΔΗΣ

      Γεννήθηκε στη Νάουσα. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ. Κατέχει μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης του κλάδου Διεθνών Σπουδών, ενώ έχει αναγορευθεί διδάκτορας Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, με γνωστικό αντικείμενο τη Διπλωματική Ιστορία. Εργάζεται ως διευθυντής σε δημόσιο σχολείο. Έχει διδάξει στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Είναι μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Ιστορικών της Εκπαίδευσης. Έργα του: «Η Διπλωματία Του Ανέφικτου» (University Studio Press, 2009), «Δενδρινώ» (2026, Ανάλεκτο), Συμμετοχές σε συλλογικά έργα: «7 Λέξεις» (Μεταίχμιο, 2014), «Χάριν Ποιήσεως» (Ανάλεκτο, 2026).

   

Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης για το βιβλίο σας «Δενδρινώ»;

     Ήταν μια ιδέα που ολοκληρωνόταν καθώς το κείμενο γράφονταν. Δοκίμαζα τους ήρωές μου σαν να αποτελούσαν πρόσωπα ξεχωριστών ιστοριών. Κάποια στιγμή αποφάσισα να συναντηθούν μέσα σε ένα πλαίσιο χωρικό και ιστορικό μιας περιόδου που δοκίμασε τόσο πολύ τους ανθρώπους και τις σχέσεις τους. Θα έλεγα ότι δεν βρήκα το θέμα αλλά με βρήκε αυτό. Ό,τι περιγράφω φαίνεται πως περίμενε να έρθει στην επιφάνεια.

Θέλετε να μεταφέρετε κάποιο μήνυμα με αυτό και ποιο είναι αυτό;

     Δεν είναι ένα μήνυμα αυτό που θα ήθελα να μεταφέρω. Περισσότερο ήθελα να περιγράψω τη δική μου αντίληψη για το πώς οι άνθρωποι συμπεριφέρονται ανάλογα με τις συνθήκες μέσα στις οποίες ζουν. Να πω στους αναγνώστες μην ξεχνάτε οι άνθρωποι πόσο εύθραυστοι και αντιφατικοί είμαστε.

Γιατί επιλέξατε τον συγκεκριμένο τρόπο, της μη γραμμικής αφήγησης;

     Προφανώς είμαι επηρεασμένος από διάφορα στυλ της σύγχρονης λογοτεχνίας. Προφανώς φαίνονται και οι επιρροές του κινηματογράφου. Η επιλογή δεν έγινε βάση κάποιας θεωρίας. Δεν μπορώ ακριβώς να το εξηγήσω αλλά έτσι ένοιωθα ότι θα ήταν πιο ακριβές να το περιγράψω. Σαν μια σκέψη που ποτέ δεν ακολουθεί χρονολογική σειρά αλλά πάντα πετάγεται μπρος και πίσω συνειρμικά.

Επίσης και ο τρόπος γραφής είναι ιδιαίτερος και ξεχωριστός.

     Εδώ η επιλογή υπήρξε ξεκάθαρη. Λίγα λόγια. Αυτά που χρειάζονται. Κάθε φορά που προσπαθούσα να αναπτύξω περισσότερο την κάθε παράγραφο ένοιωθα πως φλυαρώ. Εγώ. Όχι κάθε συγγραφέας που το κάνει. Μόνο εγώ. Γιατί ένοιωθα ότι η πιο αναλυτική γραφή δεν με εξέφραζε. Τουλάχιστον την περίοδο που έγραφα. Σε μια επόμενη απόπειρα μπορεί να προκύψει κάτι άλλο.

Πόσο καιρό σας πήρε η συγγραφή;

     Περισσότερο καιρό από όσο θα δικαιολογούσε το μέγεθος του κειμένου. Αλλά τελικά κατάλαβα ότι ένα κείμενο δεν μετριέται μόνο με αριθμό λέξεων αλλά και με πυκνότητα περιεχομένου. Και αν αυτό προσπαθείς να το πετύχεις με λιτό τρόπο, τότε η συγκόλληση των λέξεων γίνεται πιο δύσκολη. Επίσης χρειάστηκε και αρκετός χρόνος αποστασιοποίησης από το κείμενο. Ήθελα κάθε φορά που το διάβαζα να εξακολουθεί να μου αρέσει.

Η λογοτεχνία μπορεί να είναι μια κοινωνική πράξη;

     Από τη στιγμή που προσφέρεται το κείμενο σε ένα ευρύτερο κοινό αποκτά αμέσως μια κοινωνική αξία. Από κει και πέρα το περιεχόμενο του κειμένου και η επιρροή του, εσωτερικά στον αναγνώστη, μπορεί να πολλαπλασιάσει την κοινωνική του αξία. Παραδείγματος χάριν διαμορφώνοντας αντιλήψεις και συνεπακόλουθα προκαλώντας δράσεις. Αυτό δεν αφορά όλα τα κείμενα στον ίδιο βαθμό και με τον ίδιο τρόπο.

Μπορεί η λογοτεχνία να δρομολογήσει αλλαγές σε κοινωνικό επίπεδο;

     Λέω πως ναι. Κυρίως με αργούς ρυθμούς συνεργώντας με άλλους πολιτιστικούς και όχι μόνο παράγοντες. Κάποτε και με γρηγορότερο βήμα μέσω ιδιαιτέρως επιδραστικών κειμένων που στις κατάλληλες συνθήκες μπορούν να διεγείρουν άμεσα πολλούς ανθρώπους.

Τι συμβαίνει στους ήρωες των βιβλίων σας, όταν τελειώνει η συγγραφή;

     Συνεχίζουν τη ζωή τους, όπως τόσοι άνθρωποι που δεν θα γνωρίσουμε ποτέ. Ακόμη και όσοι μπορεί να έφυγαν από τη ζωή στο κείμενο μπορούν να ξαναζήσουν πολλές διαφορετικές ζωές στο μυαλό των αναγνωστών. Εγώ προτάσεις έκανα. Μια μόνο εκδοχή παρουσίασα.

Έχετε βιώσει συναισθήματα παρόμοια με αυτά των ηρώων σας;

     Σαφώς ναι χωρίς να χρειάζεται να έχω τις εμπειρίες τους.    Γιατί παρόμοια συναισθήματα γεννιούνται μέσα από ποικίλες  συνθήκες. Ο Στανισλάβσκι, αν δεν κάνω λάθος, έλεγε στους ηθοποιούς του, θυμηθείτε το πλησιέστερο όμοιο συναίσθημα που είχατε με αυτό που πρέπει να αποδώσετε στη σκηνή.

Ποιος είναι ο πρώτος αναγνώστης των κειμένων σας;

     Εγώ. Αν δεν μ’ αρέσει δεν προχωράει. Θέλω να πω ότι επειδή είναι δημιούργημά μου δεν θα έχει την τύχη οπωσδήποτε να εκτεθεί. Από κει και πέρα οι κοντινοί μου άνθρωποι ακριβώς επειδή αυτονόητα είναι τόσο διαφορετικοί αναγνώστες μεταξύ τους.

Ποιος είναι ο ιδανικός αναγνώστης για σας;

     Εκείνος που διαβάζει με ανοιχτό μυαλό και ταυτόχρονα με κριτική διάθεση. Αλλά κι εκείνος που απλά περνάει καλά διαβάζοντας. Γιατί όχι.

Γράφοντας, έχετε ανακαλύψει πράγματα για τον εαυτό σας;

     Για τον εαυτό μου. Για τους γύρω μου. Για τον κόσμο. Συχνά το γράψιμο σταματά για να γίνει μια συζήτηση εσωτερική. Άλλοτε σύντομη άλλοτε εξαντλητική. Γιατί το έγραψες αυτό. Γιατί το σκέφτηκες αυτό. Ποιος είσαι εσύ που γράφεις έτσι που σκέφτεσαι έτσι.

Υπήρξε κάτι στη διάρκεια της συγγραφής που σας ανέτρεψε κάποια πεποίθηση;

     Με κάποιον έντονο τρόπο μάλλον όχι. Αλλά κι αυτό μάλλον ήταν τυχαίο. Μπορεί να συμβεί. Ξεκινώντας το γράψιμο υπήρχε ήδη μια ανατροπή μέσα μου. Νικητές και ηττημένοι κουβαλάν τραύματα μέσα τους.

Σας αρέσει να συνομιλείτε με τους αναγνώστες σας;

     Απόλυτα. Το απολαμβάνω. Μάλιστα με ενθουσιασμό. Σαν να έγραψα προκειμένου να φέρω κοντά μου ανθρώπους για να μιλήσουμε. Κι εννοώ εκ του σύνεγγυς και όχι μόνο μέσω του κειμένου.

Σε συζητήσεις με αναγνώστες, έτυχε να σας «υποδείξουν» πτυχές του έργου σας, που εσείς δεν είχατε φανταστεί ότι υπάρχουν;

     Ναι! Και ήταν καταπληκτικό! Δηλαδή αυτό εννοούσα; Πράγματι! Κοίτα να δεις! Τα όσα δεν αντιλαμβάνεται κι ο ίδιος ο δημιουργός πως υπάρχουν μέσα στο έργο του δεν αποτελεί λανθάνουσα γλώσσα παρά εσωτερική φωνή που περιμένει να εκφραστεί κάποτε και χωρίς την έγκρισή του.

Υπάρχει κάποιος συγγραφέας που θεωρείτε ότι σας επηρέασε;

     Δεν είμαι καλός στο να συγκρατώ ονόματα συγγραφέων ή να περιγράφω τυπολογίες γραφής ή και δομής. Αλλά αναμφισβήτητα είμαι αποτέλεσμα όλων όσων προηγήθηκαν και όλων όσων διάβασα. Κάποιος με καλό θεωρητικό λογοτεχνικό υπόβαθρο θα μπορούσε να μου υποδείξει τις επιρροές μου! Υπό μία έννοια είμαστε οι άλλοι.

Είναι εύκολη ή δύσκολη διαδικασία η συγγραφή και τι είναι το γράψιμο για σας;

     Η διαδικασία κατά περιόδους είναι εύκολη ή δύσκολη. Για  μένα η συγγραφή είναι πιο εύκολη από την απόφαση να γράψω. Το γράψιμο για μένα είναι έκφραση, επικοινωνία, στοίχημα, φλερτ με το άπειρο.

Αν και είναι πολύ νωρίς ακόμη, το βιβλίο κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες, ετοιμάζετε κάτι άλλο; Έχετε «υλικό» έτοιμο στο συρτάρι σας;

     Αν το συρτάρι είναι το μυαλό μου τότε έχω υλικό. Το ζητούμενο είναι πάντα η διάθεση. Θα ήθελα να επιχειρήσω ξανά συγγραφικά αλλά μόνο αν νοιώσω ότι έχω κάτι να πω. Αν θέλω κάτι να πω.

     Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Όποιος πασχίσει για κάτι, θέλει να μοιραστεί την ικανοποίηση που νοιώθει. Σας ευχαριστώ για την ευκαιρία.

Εγώ σας ευχαριστώ!