Την Τετάρτη 19 Ιανουαρίου, φιλοξενούμενος της εκπομπής "Σελιδοδείκτης" είναι ο γνωστός ηθοποιός Στέλιος Μάινας, ο οποίος θα μιλήσει για το βιβλίο του "Τα Φαινόμενα Απατούν" . Η εκπομπή μεταδίδεται από το Πανόραμα TV, κάθε Τετάρτη στις 5 και σε επανάληψη κάθε Δευτέρα στις 4.

Η ΑΡΙΣΤΟΤΕΧΝΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

ARIANA FRANKLIN

Μετάφραση: Χ. ΤΟΜΠΡΑΣ/Ν. ΣΜΑΡΤΖΗ
Εκδόσεις BELL
Σελ. 348, Σεπτέμβριος 2010

     Στον δωδέκατο αιώνα, μια εποχή που οι δεισιδαιμονίες, η θρησκοληψία και οι προκαταλήψεις υπερισχύουν της επιστήμης στην εξήγηση ακόμη και των πιο απλών φαινομένων, εκτυλίσσεται το θρίλερ, που σας παρουσιάζω.

     Στην κομητεία του Κέμπριτζ (που εκείνη την εποχή ονομαζόταν Γκρέτενμπριτζ), ένα παιδί δολοφονείται με φρικτό τρόπο και κάποια άλλα εξαφανίζονται "Ο Πέτρος του Τράμπιγκτον σταυρώθηκε και συνεπώς η μοίρα των άλλων δύο παιδιών που χάθηκαν είναι πιθανότατα η ίδια...Μέχρι τώρα, Ααρών, έχουμε δύο παιδιά που αγνοούνται κι ένα κατακρεουργημένο κορμάκι χωρίς σταγόνα αίμα, που βρέθηκε στους βάλτους στ' ανατολικά". Ο κόσμος με την παρότρυνση της παντοδύναμης Εκκλησίας, στρέφεται κατά των Εβραίων που καταφεύγουν στο κάστρο του Έπαρχου για να προστατευτούν από την οργή των κατοίκων. Οι άτυχοι που δεν πρόλαβαν κατακρεουργούνται.

     Ο βασιλιάς Ερρίκος Β! θορυβείται. Οι φόροι που πληρώνουν οι Εβραίοι αποτελούν σημαντικό τμήμα των κρατικών εσόδων. Ο εκούσιος εγκλεισμός τους στο κάστρο, παραλύει την οικονομική δραστηριότητα και στερεί σημαντικά ποσά από το βασιλικό θησαυροφυλάκιο Γι' αυτό ο πραγματικός δολοφόνος πρέπει να βρεθεί το γρηγορότερο. Ζητά βοήθεια από τον βασιλιά της Σικελίας, ο οποίος στέλνει ινκόγκνιτο, έναν από τους πιο φημισμένους ερευνητές, τον (εβραίο) Συμεών της Νάπολης, ο οποίος συνοδεύεται από μια νεαρή γυναίκα, την Αδέλια Αγκιλάρ κι ένα Σαρακηνό βοηθό (ουσιαστικά σωματοφύλακα), τον Μανσούρ.

     Απόφοιτη της φημισμένης Ιατρικής Σχολής του Σαλέρνο, η Αδέλια είναι από τις ελάχιστες γυναίκες γιατρούς στην Ευρώπη της εποχής και μάλιστα ειδήμων στην εξέταση πτωμάτων!! Είναι μια "αριστοτέχνις του θανάτου". Μια ειδικότητα που πρέπει να κρατηθεί μυστική, για να μην κατηγορηθεί για μαγεία. "Θα αναρωτιέστε ίσως. Τι είναι ένας αριστοτέχνης του θανάτου; Εγώ πάντως αναρωτήθηκα. Νεκρομάντης; Ένα είδος εξευγενισμένου βασανιστή; Όχι. Απ' ότι φαίνεται, υπάρχουν άνθρωποι ειδικευμένοι στο να διαβάζουν πτώματα και στην προκείμενη περίπτωση, μπορούν να συγκεντρώσουν στοιχεία σχετικά με το δράστη μελετώντας τον τρόπο με τον οποίο δολοφόνησε τα παιδιά στο Κέμπριτζ".

     Η Αδέλια ψάχνει την αλήθεια. "...η έρευνά τους ήταν ένα αριστούργημα ορθολογισμού και ψυχρής λογικής και εντάξει λοιπόν, ενστίκτου, ενστίκτου όμως που βασιζόταν στη γνώση. Σπάνιες ικανότητες σ' αυτή τη μωρόπιστη εποχή, πολύ σπάνιες για να πνιγούν όπως είχε πνιγεί ο Συμεών, εξαιρετικά πολύτιμες για να θαφτούν...". Στην έρευνά της, σε μια πόλη παραδομένη στη δεισιδαιμονία και το φόβο, ένας άντρας γίνεται η σκιά της: ο μυστηριώδης γοητευτικός σερ Ρόουλι Πίκοτ, άνθρωπος του στενού βασιλικού περιβάλλοντος, που η Αδέλια, όσο κι αν το θέλει, δεν ξέρει αν πρέπει να εμπιστευτεί. Γιατί ο Πίκοτ, έχει τους δικούς του, πολύ προσωπικούς λόγους, να ενδιαφέρεται για την έρευνά της.

       Και στο μεταξύ ο δολοφόνος ετοιμάζεται για το νέο του χτύπημα...

      Το βιβλίο είναι ένα εξαιρετικό θρίλερ, στο οποίο το σασπένς σε συνεπαίρνει. Περιλαμβάνει μάλιστα τέτοιο όγκο πραγματολογικών στοιχείων, που μπορεί να διαβαστεί σαν ιστορικό μυθιστόρημα αν και οι κύριοι χαρακτήρες δεν είναι πραγματικά πρόσωπα.

      Η Αριάνα Φράνκλιν, γεννήθηκε το 1940 στο Ντέβον και ακολούθησε τη δημοσιογραφία την οποία υπεραγαπούσε. Όταν παντρεύτηκε όμως, αποφάσισε πως για να διατηρήσει το γάμο της, έπρεπε να εγκαταλείψει τη σταδιοδρομία της στα ΜΜΕ. Εγκαταστάθηκε στην επαρχία όπου ανέθρεψε τις δύο κόρες της, σπούδασε μεσαιωνική ιστορία και άρχισε να γράφει. Το πρώτο της μυθιστόρημα -που εκτυλισσόταν επίσης κατά το δωδέκατο αιώνα, την αγαπημένη της ιστορική περίοδο -κρίθηκε από το BBC ως το πιο εμπεριστατωμένο της χρονιάς που εκδόθηκε. Μέχρι σήμερα έχει γράψει τέσσερα βιβλία κι αυτό είναι το πρώτο που κυκλοφορεί στα ελληνικά.

Την Τετάρτη 12 Ιανουαρίου 2011, στην εκπομπή Σελιδοδείκτης, μια από τις ελάχιστες εκπομπές για το βιβλίο της ελληνικής τηλεόρασης, ο γνωστός δημοσιογράφος Κώστας Βαξεβάνης, μιλά για το βιβλίο του "Ο 'Ανθρωπος Του Τείχους" -και όχι μόνο. Η εκπομπή μεταδίδεται κάθε Τετάρτη στις 5 το απόγευμα και σε επανάληψη κάθε Δευτέρα λίγο μετά τισ 4. Την εκπομπή παρουσιάζει ο Δημήτρης Μουρατίδης

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

FRANKL VIKTOR

Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ
Μετάφραση ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΚΑΡΟΣ ΜΠΑΜΠΑΣΑΚΗΣ
Σελ. 253, Νοέμβριος 2010

     Ήταν τέλος Ιανουαρίου, πριν από 66 χρόνια, όταν η 60η Στρατιά του Κόκκινου Στρατού, απελευθέρωνε τους τελευταίους κρατούμενους στο στρατόπεδο του Άουσβιτς, του οποίου υπήρξε κρατούμενος ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου.
     Ο Β. Φρανκλ, γεννήθηκε το Μάρτιο του 1905 στη Βιέννη και πέθανε το Σεπτέμβριο του 1997. Από νηπιακή ηλικία, εξέφρασε την επιθυμία να γίνει γιατρός. Έφηβος ακόμα, γοητεύτηκε από τη φιλοσοφία, την πειραματική ψυχολογία και την ψυχανάληση και γράφτηκε σ' ένα εργαστήριο φιλοσοφίας για ενηλίκους. Ο καθοδηγητής της ομάδας, αναγνωρίζοντας την πρόωρη διάνοιά του, τον κάλεσε να κάνει μια διάλεξη για το νόημα της ζωής, στην οποία ανέφερε: "Εμείς οι ίδιοι οφείλουμε να απαντήσουμε στα ερωτήματα που μας θέτει η ζωή και στα ερωτήματα αυτά μπορούμε να αποκριθούμε μονάχα με το να είμαστε υπέυθυνοι για την ύπαρξή μας". Αυτός είναι και ο ακρογωνιαίος λίθος στον οποίο ο Φρανκλ, στήριξε την επαγγελματική και προσωπική του ζωή.
Επηρεασμένος από τις ιδέες του Φρόιντ-με τον οποίο αλληλογραφούσε-και από ένα συμμαθητή του, που του είπε ότι είχε το χάρισμα να βοηθά τους άλλους, αποφάσισε να γίνει ψυχίατρος. Εργάστηκε στην Πανεπιστημιακή κλινική της Βιέννης, βοηθώντας ασθενείς με αυτοκτονικές τάσεις. Το 1942, ενώ μπορούσε να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ, αποφάσισε να μείνει στην Αυστρία για να συμπαρασταθεί στους γονείς του. Το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, συνελήφθη με τη γυναίκα του και τους γονείς του. Πέρασε τα επόμενα χρόνια σε τέσσερα στρατόπεδα. Εκεί είχε την τραγική εμπειρία, να δει να επιβεβαιώνονται οι θεωρίες του στην πραγματικότητα του στρατοπέδου συγκέντρωσης.
Μετά την απελευθέρωσή του, έχοντας χάσει και τους γονείς και τη γυναίκα του, έγραψε το πρώτο μέρος του βιβλίου μέσα σε εννιά μέρες. Ήθελε με αυτό να καταδείξει, έχοντας ζήσει την πιο σκληρή εμπειρία που μπορούσε να βίώσε άνθρωπος: " Ότι η ζωή διατηρεί ένα δυνητικό νόημα κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, ακόμη και κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες" και ότι "Δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο, θα τολμήσω να πω, που θα βοηθούσε αποτελεσματικά κάποιον να επιβιώσει ακόμα και στις χειρότερες συνθήκες, όσο η γνώση ότι υπάρχει ένα νόημα στη ζωή του".
      Το βιβλίο ξεκινά με έναν κατάλογο έργων του συγγραφέα στα άγγλικά και τα γερμανικά. Το πρόβλημα της απουσίας ελληνικής βιβλιογραφίας, το βρίσκουμε σε πολλά μεταφρασμένα βιβλία. Μια μικρή αναζήτηση στο διαδίκτυο του επιμελητή της έκδοσης, θα έλυνε το πρόβλημα και θα προσέθετε στην αξία του βιβλίου. Ακολουθεί ο πρόλογος του Χ. Κούσνερ, ο οποίος αναφέρει: " Έαν ένα βιβλίο έχει μια και μόνη παράγραφο, μια και μόνη ιδέα με τη δύναμη να αλλάξει τη ζωή ενός ανθρώπου, αυτό και μόνο αιτιολογεί να το διαβάσεις, να το ξαναδιαβάσεις και να βρεις χώρο γι' αυτό στη βιβλιοθήκη σου. Το παρόν βιβλίο, έχει πολλές τέτοιες παραγράφους". Στη συνέχεια παρατίθεται ο πρόλογος του συγγραφέα στην έκδοση του 1992. Ακολουθεί η αυτοβιογραφική αφήγηση "Εμπειρίες Σ' Ένα Στρατόπεδο Συγκέντρωσης" που αποτελεί και το κύριο θέμα. Πιο κάτω με το κείμενο "Η Λογοθεραπεία Με Λίγα Λόγια", ο συγγραφέας μας δίνει μια σύντομη περιγραφή των θεωριών του, με τις οποίες κέρδισε το θαυμασμό της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας και όλων εντρύφησαν σ' αυτές. Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι από την απελευθέρωσή του και για σαράντα χρόνια, κλήθηκε να δώσει διαλέξεις σε κάθε γωνιά της Γης, υπήρξε καθηγητής στα πιο διάσημα πανεπιστήμια, 29 πανεπιστημιακά ιδρύματα του απένειμαν τιμητικούς τίτλους, ενώ η Αμερικανική Ψυχιατρική Ένωση τον τίμησε με το βραβείο O. Pfister. Το σύνολο του έργου του, έχει μεταφραστεί σε 38 γλώσσες. Το βιβλίο κλείνει με ένα υστερόγραφο που προστέθηκε στις εκδόσεις από το 1984 και μετά με τίτλο "Για Έναν Τραγικό Οπτιμισμό", τον "Επιλογο" του Ουίλιαμ Ουίνλεΐτ και το επίμετρο τπυ έλληνα μεταφραστή "Κάνοντας Οίστρο Της Ζωής Τον Τρόμο Του Θανάτου".
Το βιβλίο "Το Νόημα Της Ζωής", έχει πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και συγκαταλέγεται στα δέκα βιβλία που έχουν ασκήσει τη μεγαλύτερη επιρροή στις ΗΠΑ.

Επιστροφή

Μετά από μακρά περίοδο αποχής, για πολλούς και διάφορους λόγους, που δεν είναι του παρόντος, επιστρέφω και θα προσπαθήσω να ενημερώνω τον Σελιδοδείκτη τόσο για τις εκπομπές μου στο Πανόραμα TV, όσο και με την προσθήκη παρουσιάσεων βιβλίων.

ΟΙ ΚΟΡΕΣ ΤΗΣ ΛΗΣΜΟΝΙΑΣ

ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ
Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ     

     Ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα που διάβασα για τον Εμφύλιο, είναι το βιβλίο του Θοδωρή Παπαθεοδώρου και ίσως ένα από τα καλύτερα που έχει γράψει ο συγγραφέας μέχρι σήμερα.
     Μιλά για την ιστορία τριών γυναικών, που βρέθηκαν στη δίνη του αδελφοκτόνου πολέμου, τον καιρό που "όποιος έχει το όπλο έχει και το δίκιο". Της Αγγέλας, της Μέλπως και της Αριάδνης. Που και οι τρεις "χάνουν" τα παιδιά τους από τις αγκαλιές τους, αλλά αυτές κινούν γη και ουρανό για να τα ξαναβρούν. Που κάθε μια αντιπροσωπεύει τις χιλιάδες γυναίκες-θύματα του πολέμου. Τις χωρίζουν-θέλοντας και μη-οι αντιμαχόμενες παρατάξεις, αφού η καθεμιά τους, ανήκει σε διαφορετικό κοινωνικό στρώμα, πράγμα που τις στιγματίζει και τις χαρακτηρίζει στα μάτια των αντιπάλων, αλλά τις ενώνει το μητρικό φίλτρο.
     Η Αγγέλα ζει στο χωριό Μυριόφυλλο στη Βόρεια Πίνδο. Τον Απρίλη του 1943, ένα απόσπασμα ανταρτών μπαίνει στο χωριό και "ανάβει φωτιές" στην οικογένειά της. Ο γιος της, ο 16χρονος Λιάκος, αρχικά και η 14χρονη κόρη της Γιάννα στη συνέχεια, προσκολλώνται στο απόσπασμα και φεύγουν με τους αντάρτες.
     Το Σεπτέμβρη της ίδιας χρονιάς, η Μέλπω, γυναίκα στελέχους του ΚΚΕ, του Σπύρου "που τρέχει μέρα-νύχτα να ξεφύγει από την Ασφάλεια του Μεταξά πρώτα, τους Γκεσταπίτες τώρα. Ο Σπύρος που δύσκολα κοιμόταν δεύτερο βράδυ στο ίδιο κρεβάτι, που δύσκολα έμενε τρεις συνεχόμενες μέρες στο ίδιο σπίτι, που έτρωγε πάντα στο πόδι, αν είχε βέβαια να φάει", χάνει την κόρη της τη Φανούλα, όταν μετά από προδοσία, συλλαμβάνεται από ταγματασφαλίτες.
     Η Αριάδνη Κωνσταντάκη, γυναίκα αξιωματικού του στρατού που θεωρείται αγνοούμενος, χάνει την κόρη της Κατερίνα, το Δεκέμβρη.
     Μπλέκονται και οι τρεις σ' έναν αγώνα που δεν διάλεξαν. Αγώνας που κατέληξε σε κείνο τον μαύρο Δεκέμβρη. "Το τίμημα για την ένοπλη σύρραξη των ημερών εκείνων που έμειναν στην ιστορία σαν Δεκεμβριανά, ήταν δεκάδες χιλιάδες νεκροί και τραυματίες, καθώς και η καταστροφή τόσο από δυναμιτιστές του ΕΛΑΣ που γκρέμιζαν αδιάκριτα τα σπίτια για να στήσουν οδοφράγματα, όσο κι από το πυροβολικό των Άγγλων που βομβάρδιζε επίσης αδιάκριτα όπου υποπτευόταν την ύπαρξη ελεύθερων σκοπευτών. Από τις κυβερνητικές δυνάμεις 3.500 στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους και περίπου 3.000 μαχητές του ΕΛΑΣ. Οι νεκροί ανάμεσα στους αμάχους είναι αδύνατο να υπολογιστούν. Περίπου 50.000 άνθρωποι όμως, στην πλειοψηφία τους γέροι και γυναικόπαιδα, σύρθηκαν από τον ΕΛΑΣ στην ομηρία υπό δύσκολες συνθήκες. Πολλοί από αυτούς δε γύρισαν ποτέ πίσω. Από την άλλη μεριά οι εκτελέσεις έγιναν σύνηθες φαινόμενο και πρακτική των κυβερνητικών δυνάμεων. Εκείνες τις 33 μέρες, η πατρίδα λαβώθηκε απ' όλους και θρήνησε για όλους. Κι όλα αυτά, δυστυχώς, ήταν μόνο προάγγελος όσων θα συνέβαιναν τα επόμενα πέντε χρόνια". Οι γυναίκες πέρασαν "δια πυρός και σιδήρου" ψάχνοντας να βρουν η κάθε μια το παιδί της. Κάποιες θα τα καταφέρουν, κάποιες όχι.
     Δεν θα διστάσω να πω ότι το βιβλίο, μου στέρησε...ώρες ύπνου! Μου χάρισε όμως ώρες αναγνωστικής απόλαυσης. Ο μύθος του είναι τόσο "δυνατός" που με δυσκολία το άφηνα από τα χέρια μου. Περιλαμβάνει επίσης πολλά στοιχεία Ιστορίας, κάποια από τα οποία υπήρξαν για μένα ιδιαίτερα διαφωτιστικά και με βοήθησαν να ξεκαθαρίσω κάποια "σκοτεινά" σημεία, επειδή το βιβλίο ξεπερνά τη μονομέρεια, το φανατισμό και τη μισαλλοδοξία που διακρίνουν πολλά απ' όσα αναφέρονται στη συγκεκριμένη ιστορική περίοδο. Για να αντληθούν τα στοιχεία αυτά, ο συγγραφέας-όπως μου είπε σε συζήτηση που είχαμε πρόσφατα-έκανε κοπιώδη έρευνα και συνομίλησε με ανθρώπους που έζησαν τα γεγονότα. Κι όπως μου εκμυστηρεύτηκε αυτό που τον εντυπωσίασε είναι το γεγονός πως οι "θύτες", δηλ. τα στελέχη και των δύο αντιμαχόμενων παρατάξεων δε δίστασαν να μιλήσουν και να υπερασπιστούν τις τότε επιλογές τους, ενώ αντίθετα τα "θύματα", δηλ. οι άμαχοι που βρέθηκαν σε λάθος τόπο τη λάθος στιγμή, δε θέλησαν να μιλήσουν.
     Το βιβλίο κρατάει τις ισορροπίες που οφείλει να κρατήσει και δε χαρίζεται σε κανένα. Αποδίδει στον καθένα ότι του αναλογεί και δε διστάζει να πει κάποια πράγματα με τ' όνομά τους, όσο κι αν δυσαρεστούν. Ένα βιβλίο που αξίζει την προσοχή μας και πρέπει να διαβαστεί απ' όλους.

     Θα περιμένουμε με αγωνία το δεύτερο μέρος, το οποίο όμως μου αποκάλυψε ο συγγραφέας θα διαδραματίζεται κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα και το οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο.

     Ο Θοδωρής Παπαθεοδώρου, γεννήθηκε στα Δίκαια του Έβρου και κατοικεί στην Αθήνα. Έχει δημοσιεύσει μέχρι σήμερα έξι μυθιστορήματα ενηλίκων, ένα νεανικό μυθιστόρημα και δύο βιβλία για παιδιά πρώτης σχολικής ηλικίας. Ασχολείται επίσης με τη συγγραφή σεναρίων και θεατρικών έργων. Κάποια από τα βιβλία του έχουν κερδίσει σημαντικά βραβεία.

Ο ΚΑΛΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ

ANDREW NICOLL
Εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ

     Με ένα τρυφερό μυθιστόρημα, που μιλά για την αγάπη και τη δύναμή της, κάνει την πρώτη του εμφάνιση στο χώρο της λογοτεχνίας ο άγγλος συγγραφέας Α. Νίκολ. "Έχω μάθει πως δεν υπάρχει τόση αγάπη στον κόσμο ώστε να τη σπαταλάμε. Ούτε σταγόνα δεν επιτρέπεται να πηγαίνει χαμένη. Αν είμαστε τυχεροί και τη βρούμε, ανεξάρτητα από που θα τη βρούμε, πρέπει να τη φυλάξουμε και να την απολαύσουμε όσο πιο πολύ μπορούμε. μέχρι και το τελευταίο φιλί."

     Σε κάποια χώρα της Βαλτικής -που δεν κατονομάζεται, αλλά που θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε χώρα της γης, βρίσκεται η πόλη Ντοτ, που σημαίνει τελεία, δηλ. ένα ελάχιστο σημείο στο χάρτη. Στην άσημη αυτή πόλη, δήμαρχος είναι ο Τάιμπο Κρόβιτς, ένας μοναχικός εργένης, που όλοι γνωρίζουν με το προσωνύμιο "Καλός". Στο γραφείο του, έχει συνεργάτιδα την Αγάθη Στόπακ, μια όμορφη νέα γυναίκα που όμως είχε μια ατυχία. Έχασε το μωρό της από ξαφνική ασθένεια, λίγο μετά τη γέννησή του. Αυτό το γεγονός επηρεάζει τόσο πολύ τον άντρα της, που αλλάζει ριζικά συμπεριφορά και από τότε η σχέση της πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. "Είσαι χήρα Αγάθη. Ο Στόπακ πέθανε. Ο άντρας που παντρεύτηκες έχει πεθάνει. Έχει πεθάνει εδώ και χρόνια. Μόνο το πιοτό τον κρατάει στη ζωή. Τρέφεται με μπύρα και βότκα, όπως ο βρικόλακας τρέφεται με αίμα και όσο τα πίνει αυτά, δεν του χρειάζεται τίποτε άλλο".

     Ο Καλός Δήμαρχος είναι ερωτευμένος με την Αγάθη και αυτή με το Δήμαρχο, χωρίς να τολμά να αποκαλύψει ο ένας στον άλλο τα αισθήματά του. "Ξεγελούσαν ο ένας τον άλλο κάθε μέρα με χίλιους διαφορετικούς τρόπους., χωρίς κανένας από τους δύο να τολμάει να παραδεχτεί αυτό που του έλειπε, χωρίς κανένας από τους δύο να τολμάει να πει τον πόνο του, απρόθυμοι και οι δύο να εξομολογηθούν την αλήθεια της ζωής τους. Κόντευαν, παραλίγο, να ξεγελάσουν και τους εαυτούς τους".

     Ώσπου κάποια καλοκαιρινή μέρα που η Αγάθη θα βγει να απολαύσει το γεύμα της στο διάλειμμα της δουλειάς της, στο πάρκο μπροστά από το Δημαρχείο, θα ρίξει κατά λάθος το σκεύος με το φαγητό της σ' ένα συντριβάνι. Ο Καλός Δήμαρχος, (που κάθε μέρα την παρακολουθεί αθέατος στη διάρκεια του διαλείμματος), θα βρει την ευκαιρία να την καλέσει να φάνε μαζί. Κάτι που επαναλαμβάνεται από τότε κάθε μέρα, αφού τους δίνει τη χαρά να βρίσκονται συνεχώς μαζί. Μέχρι που η ατολμία του Καλού Δημάρχου, αλλάζει τα δεδομένα...

     Ο Νίκολ, έγραψε ένα τρυφερό, αξιαγάπητο, ευαίσθητο μυθιστόρημα, με δόσεις χιούμορ και με ήρωες που σε κάνουν να τους συμπαθήσεις αμέσως. Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί γιατί είναι καλογραμμένο και πρωτότυπο. Συγκαταλέγεται σε αυτά που τους τελευταίους μήνες δεν ήθελα να αφήσω από τα χέρια μου. Απλά εξαιρετικό!!!

     Ο Άντριου Νίκολ, ύστερα από ένα διάστημα που εργάστηκε ως...ξυλοκόπος, αφιέρωσε τη ζωή του στην αρθρογραφία. Διηγήματά του, έχουν δημοσιευτεί σε πολλά περιοδικά κι εφημερίδες. Ζει στη Σκωτία, είναι παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών.

     Είχα τη χαρά να τον παρακολουθήσω στην παρουσίαση του βιβλίου του, που έγινε σε κεντρικό βιβλιοπωλείο της Αθήνας, στην οποία εξομολογήθηκε ότι το έγραψε στο...τρένο, πηγαίνοντας και γυρνώντας από τη δουλειά του. Επίσης αφηγήθηκε τη μεγάλη περιπέτεια που πέρασε ψάχνοντας εκδότη, για να καταλήξει τελικά σ' ένα μικρό εκδοτικό οίκο, αφού οι μεγάλοι απέρριψαν το έργο του. Οι ίδιοι εκδοτικοί οίκοι, μετά την επιτυχία του "Καλού Δημάρχου" του προσφέρουν "γη και ύδωρ" για να αναλάβουν την έκδοση του νέου του μυθιστορήματος. Έχει τη μορφή του "αγαθού γίγαντα" (είναι ψηλός και εύσωμος) και είναι άνθρωπος με ιδιαίτερα αναπτυγμένη την αίσθηση του χιούμορ.