ΛΕΙΑ
ΒΙΤΑΛΗ
Εκδόσεις
ΠΑΤΑΚΗΣ
Σελ.
605, Ιούλιος 2025
Στις 13 Νοεμβρίου 1824 (κατ’ άλλους λίγες
μέρες αργότερα) κοντά στο χωριό Σιλίμνα της Αρκαδίας, σε μια ύπουλα στημένη
παγίδα, μια σφαίρα διαπέρασε το κρανίο του 24χρονου Πάνου, γιου του Θεόδωρου
Κολοκοτρώνη, την ώρα, που με τη συνοδεία λίγων συντρόφων του, πήγαινε να
επισκεφθεί τον πατέρα του. Ήταν καιροί κρίσιμοι. «Ο τόπος μικρός και
διαιρεμένος βούλιαζε συνεχώς στο αίμα και την απελπισία» με τον εμφύλιο
ανάμεσα σε «κυβερνητικούς» και «αντικυβερνητικούς» να μαίνεται. Υπήρχε έντονος «ο
φόβος ότι όλα πήγαιναν στράφι, κι η πατρίδα, αυτό που τέλος πάντων ο ίδιος
αποκαλούσε «πατρίδα», δηλαδή ένα τσούρμο απελπισμένα φτωχαδάκια πάνω σε μια
καμένη γη, ξανάπεφτε στη μιζέρια και στη σκλαβιά και το όνειρο ξεφούσκωνε σαν
να μην είχε υπάρξει ποτέ».
Η οργή του Κολοκοτρώνη είναι απύθμενη. Οι
φυσικοί αυτουργοί μπορούν να εντοπιστούν σχετικά εύκολα. Αυτός όμως θέλει να
μάθει ποιοι είναι οι άλλοι. Αυτοί που έδωσαν τη διαταγή. «Η οδύσσεια της
αποκάλυψης του δολοφόνου του Πάνου, μέσα από συνεχείς ανατροπές, θα ρίξει νέο
φως στα γεγονότα αλλά και την ίδια την αντιφατική προσωπικότητα του πατέρα του».
Το «Η Οργή Των Μικρών Ανθρώπων» είναι ένα αξιολογότατο,
γραμμένο με εξαιρετικό τρόπο και ξεχωριστή γραφή (ιστορικό;) μυθιστόρημα, με
πολλές αρετές, που πρέπει να τύχει της προσοχής του αναγνωστικού κοινού!


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου