ΕΜΕΙΣ ΖΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΕΔΩ

SARAH PINBOROUGH
Μετάφραση ΚΛΑΙΡΗ ΘΕΟΔΩΡΟΥ
Εκδόσεις BELL
Σελ. 341, Σεπτέμβριος 2026

 

     Ένα καθηλωτικό ψυχολογικό θρίλερ με έντονα μεταφυσικά στοιχεία είναι το νέο μυθιστόρημα της βραβευμένης συγγραφέως και σεναριογράφου S. Pinborough.

     Η Έμιλι και ο Φρέντι Μπένετ, είναι ένα νεαρό ζευγάρι. Γίνονται ιδιοκτήτες μιας μεγάλης κατοικίας του Λάρκιν Λοτζ, στο Ντάρτμουρ, στους χερσότοπους της νοτιοδυτικής Αγγλίας. Και οι δύο -για διαφορετικούς λόγους- βλέπουν την απομάκρυνση από το Λονδίνο ως ευκαιρία να κάνουν μια καινούρια αρχή στη ζωή τους, μετά το τραγικό ατύχημα της Έμιλι στην διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών τους στην Ισπανία, που της κόστισε ακριβά. Πολλούς μήνες παραμονής στο νοσοκομείο-κάποιους από αυτούς σε κώμα-σηψαιμία, που την έφερε μια ανάσα από τον θάνατο και την δουλειά της. Η Έμιλι βρίσκεται ακόμη σε φάση αποκατάστασης, παίρνει πολλά φάρμακα και στηρίζεται σε μπαστούνι, αφού το ένα της πόδι είναι άσχημα χτυπημένο, με αποτέλεσμα να έχει δυσκολία στην κίνηση. «Έναν χρόνο για να αναρρώσω πλήρως, αυτό είπε πως χρειάζομαι ο δόκτωρ Κάνινγκ. Η ήσυχη ζωή στην εξοχή μάλλον θα μου κάνει καλό».

     Μετά την εγκατάστασή τους στο σπίτι όμως, η Έμιλι αρχίζει να παρατηρεί παράξενα φαινόμενα. Τα παλιά σανίδια τρίζουν, ακούγονται βήματα και παράξενοι ήχοι, πόρτες και παράθυρα ανοίγουν και κλείνουν μόνα τους, βιβλία πέφτουν από τα ράφια, εμφανίζεται έντονη δυσοσμία. Αλλά δεν είναι καν σίγουρη, αν αυτά τα φαινόμενα είναι πραγματικά ή δημιουργήματα της φαντασίας της και των ορμονών του εγκεφάλου που έχουν διαταραχθεί, λόγω του προβλήματος στην υγεία της. «Το μυαλό μου δεν είναι αξιόπιστο. Μετασηψαιμικό σύνδρομο, έτσι το λένε, γι’ αυτό πρέπει να έχω τον νου μου. Κόπωση, αϋπνία, πόνοι σε μυς και αρθρώσεις, δυσκολία στην αναπνοή, μειωμένη λειτουργία οργάνων είναι μερικά από τα ευχάριστα σωματικά συμπτώματα και μετά υπάρχουν και τα ψυχικά και συναισθηματικά: παραισθήσεις, κρίσεις πανικού, απότομες εναλλαγές διάθεσης, εφιάλτες, πνευματική θολούρα». Αυτό που την κάνει να αμφιβάλλει ακόμη περισσότερο, είναι ότι όλ’ αυτά συμβαίνουν όταν είναι μόνη της.

     Παρά τις αμφιβολίες, η Έμιλι, που πάντα ήταν επιρρεπής στο να έλκεται από μεταφυσικές θεωρίες, πιστεύει ότι το σπίτι είναι στοιχειωμένο από κάποιον που δολοφονήθηκε μέσα σ’ αυτό. Όμως όσο κι αν ψάχνει στα αρχεία του τοπικού Τύπου, δεν βρίσκει κάποια σχετική αναφορά. Για να βρει μια λύση, επισκέπτεται μια υπέργηρη πρώην ιδιοκτήτρια του σπιτιού. Αν και δεν δέχεται να μιλήσει, μια μικρή φράση που θα ψελλίσει, θα λειτουργήσει σαν μίτος που θα οδηγήσει την Έμιλι στο να ανακαλύψει τι συμβαίνει…

     Το «Εμείς Ζούμε Τώρα Εδώ», είναι ένα έξυπνο, πολύπλοκο, συναρπαστικό, ανατριχιαστικό, γεμάτο γρίφους μυθιστόρημα, στο οποίο οι χαρακτήρες αλλά και τα παγωμένα, έρημα τοπία της χειμερινής αγγλικής εξοχής, απεικονίζονται με υπέροχο τρόπο. Κι ένα φινάλε, στο οποίο η μία ανατροπή διαδέχεται την άλλη!    

Η ΘΑΛΑΣΣΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΧΑΡΙΣΕΣ

JORGE RODRIGUEZ GOMEZ
Μετάφραση ΝΑΝΝΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ
Εκδόσεις ΤΟΠΟΣ
Σελ. 190, Ιούνιος 2026

 

     Το μυθιστόρημα του ψυχιάτρου, πολιτικού και συγγραφέα Χ. Ρ. Γκόμες «Η Θάλασσα Που Μου Χάρισες», θεωρείται ένα από τα καλύτερα νουάρ που κυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια στην περιοχή της Καραϊβικής.

     Καράκας Βενεζουέλας. Ιανουάριος 1990. Ο Αμερικανός Πολ Γουάιτ, αντιπρόεδρος της φαρμακευτικής Λουσέρνα, η οποία είναι θυγατρική ελβετικής εταιρείας, πέφτει θύμα απαγωγής. Σύμφωνα με τις εφημερίδες: «Με βαρύ οπλισμό και προηγμένο επικοινωνιακό εξοπλισμό, μια ομάδα τουλάχιστον δώδεκα κακοποιών εισέβαλε στην οικία του Αμερικανού Πολ Γουάιτ, στελέχους φαρμακευτικής επιχείρησης, υποδιευθυντή Εμπορευματοποίησης της ελβετικής εταιρείας Λουσέρνα, και με κινήσεις ακριβείας και τεχνικό χειρισμό τον μετέφεραν από το σπίτι του σε άγνωστο προορισμό. Μέχρι στιγμής οι απαγωγείς δεν έχουν επικοινωνήσει με την οικογένεια. Οι επιτακτικές ερωτήσεις των αναγνωστών μας αφορούν κυρίως την πιθανή επανεμφάνιση αντάρτικων ομάδων, που θεωρούσαμε πως έχουν διαλυθεί». Βέβαια η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική, κάτι που ο αναγνώστης το γνωρίζει εξ αρχής.

     Μόλις γίνεται γνωστή η είδηση, ο πρόεδρος της χώρας συγκαλεί σύσκεψη. Η εντολή είναι σαφής. Ο Αμερικανός πρέπει να βρεθεί σύντομα και ζωντανός. Καθώς σύμφωνα με απολύτως έγκυρες πληροφορίες εκτός από στέλεχος της ελβετικής εταιρείας, είναι και πράκτορας της CIA! «Πιάστε όποιον πρέπει να πιάσετε και να μιλήσει. Μη μου δημιουργήσετε προβλήματα στη θητεία μου, δεν θα το επιτρέψω. Η εντολή δόθηκε: Όποιος πιαστεί πρέπει να μιλήσει. Αν είναι κουφός, να μάθει ν’ ακούει. Αν είναι μουγγός, να μάθει να μιλάει».

     Σε λίγες ώρες φτάνει στις εφημερίδες η προκήρυξη των απαγωγέων, που περιλαμβάνει κάποια αιτήματα, μάλλον… ασυνήθιστα. Οι «Οργανωμένες Ομάδες για την Απελευθέρωση της Βενεζουέλας» όπως υπογράφουν, ζητούν: την δωρεάν διανομή τροφίμων στις φτωχές συνοικίες του Καράκας, την δωρεάν παροχή του κοκτέιλ φαρμάκων για όσους ασθενούν από AIDS, να παραδεχτεί η φαρμακευτική ότι κάνει απαγορευμένα πειράματα σε ζώα, να παραδεχτεί ότι παραποιεί τα αποτελέσματα των ερευνών που πραγματοποιεί κι ακόμη, «για την ανάπτυξη των πυρήνων μας, που ήδη υπάρχουν σε όλη την εθνική επικράτεια, απαιτούμε την υποχρεωτική πληρωμή ενάμισι εκατομμυρίου αμερικανικών δολαρίων».

     Παρά την τεράστια κινητοποίηση, τις εκατοντάδες συλλήψεις και τις σκληρές ανελέητες ανακρίσεις, τα αποτελέσματα είναι πενιχρά. Τότε ο επικεφαλής της προεδρικής φρουράς, θα σκεφτεί να απευθυνθεί στην «ιδιωτική πρωτοβουλία» και πιο συγκεκριμένα στον ντετέκτιβ Εουκλίδες Σμιθ…

     Ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα που χρησιμοποιώντας  σαν «όχημα» μια αστυνομική ιστορία, δίνει μια εικόνα της διαφθοράς, του νεποτισμού, της αυταρχικότητας, που χαρακτηρίζουν τους εξουσιαστές όχι μόνο στην Βενεζουέλα, αλλά και σε πολλές άλλες χώρες που με τις πολιτικές τους οδηγούν τους λαούς στην φτωχοποίηση και την απελπισία. Εξαιρετική αναγνωστική επιλογή!

ΜΕΙΝΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΒΡΑΧΟ

ΑΘΗΝΑ ΞΑΝΘΙΔΟΥ
Εκδόσεις ΑΝΑΛΕΚΤΟ
Σελ. 66, Οκτώβριος 2026

 

     Στην ιδιαίτερη και ξεχωριστή σειρά «Μικρή Βιβλιοθήκη Ποίησης» των εκδόσεων Ανάλεκτο, κυκλοφόρησε η νέα -τέταρτη στη σειρά-πολύ ενδιαφέρουσα ποιητική συλλογή της Αθηνάς Ξανθίδου.

     Πρόκειται για μια συλλογή που αποτελείται από 36+1 ποιήματα (το 1 με ξεχωριστή σημασία) στα οποία «εναποθέτει τα εσώψυχά της με έναν εξαντλητικό τρόπο» όπως γράφει ο Πέτρος Κυρίμης στον πρόλογό του. Παραθέτω δύο από τα ποιήματα της συλλογής. Το πρώτο έχει τίτλο «Στην ποδιά σου»

 

Στη φωτιά απλώνω τα όνειρά μου

να στεγνώσουν,

μήπως μπορέσω να διαβάσω

αν μέσα μου ακόμα ξενυχτούν

 

Θυμάμαι πως δίσταζα

όταν μου έγνεφαν συνθήματα

 

Παπαρούνες μου χαμογελούσαν

καθώς πλησίαζα,

απομακρύνονταν

 

-ψηλά,

όλο ψηλότερα,

στο πιο μακρινό αστέρι-

 

στην ποδιά σου.

 

και το δεύτερο «Φλέβες λουλουδιών»

 

Η ηρωίνη

σκόρπιζε την παγωμένη ανάσα της

στις φλέβες

 

Λίγο πιο πέρα

 

τα παιδιά ζωγράφιζαν αγγέλους

με σπασμένα φτερά

 

Η συλλογή συμπληρώνεται με εικαστικές δημιουργίες του Μιχάλη Σιάτρη (1988-2025).

 

Η "ΣΥΜΜΟΡΙΑ" ΤΩΝ ΣΑΚΚΟ

ANDREA CAMILLERI
Μετάφραση ΦΩΤΕΙΝΗ ΖΕΡΒΟΥ
Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗΣ
Σελ. 185, Μάιος 2026

      Ένα «επεισόδιο» από την πολύ πλούσια ιστορία της ιδιαίτερης πατρίδας του (Σικελία), αφηγείται στο βιβλίο «Η «Συμμορία» Των Σάκκο» ο A. Camilleri.

     Πρόκειται για την ιστορία της οικογένειας Σάκκο, που ξεκινά τα πρώτα χρόνια του 1850. «Τα χρόνια μετά το χίλια οκτακόσια πενήντα, ο Λουίτζι Σάκκο ήταν απλώς ένας σβέλτος, έξυπνος και ακούραστος νεαρός που δούλευε ως εποχικός εργάτης στα χωράφια κοντά στο Ραφαντάλι, το χωριό όπου γεννήθηκε. Αυτή ήταν η περιουσία του: νιάτα, δυνατά μπράτσα και όρεξη για δουλειά. Κατά τα άλλα, δεν είχε ούτε παπούτσια να φορέσει».

     Η εργατικότητά του, έφτασε στα αυτιά του ηλικιωμένου ντον Αγκατίνο, που ήταν «μάστορας αναγνωρισμένος στην τέχνη μπολιάσματος της φιστικιάς», εργασία που απαιτούσε οξυδέρκεια, προσοχή και αντίληψη. Ο Αγκατίνο αποφάσισε να του διδάξει την τέχνη του. Έγινε περιζήτητος! «Η φήμη του Λουίτζι ως θαυματουργού μπολιαστή, που δεν λάθευε ποτέ, διαδόθηκε ταχύτατα κι έτσι, από τα μικρά κτήματα με φιστικιές, άρχισαν να τον καλούν να μπολιάσει ολόκληρα δάση με φιστικιές».

     Αυτό όμως δεν του ήταν αρκετό. «Έτσι όπως ήταν διψασμένος για δουλειά, ανακάλυψε ένα επάγγελμα από το οποίο θα κέρδιζε αρκετά χρήματα και θα μπορούσε κάλλιστα να ασχολείται το διάστημα ανάμεσα στη μια περίοδο του μπολιάσματος και στην άλλη. Ήταν ένα τόσο παράξενο επάγγελμα να το ακούς να το λένε, ώστε μόλις το άκουγε κάποιος, του ερχόταν να σκάσει στα γέλια: να πιάνει μύγες». Βέβαια τα έντομα αυτά, δεν ήταν οι κοινές μύγες. Ήταν κανθαρίδες, που εμφανίζονταν στην περιοχή τον Απρίλιο και το Μάιο και ο φαρμακοποιός που του πρότεινε τη συλλογή τους, θα τις αποξήρανε και θα δημιουργούσε από αυτές μια σκόνη με έντονες διεγερτικές ιδιότητες (κάτι σαν το Viagra της εποχής). Η διαδικασία παραγωγής της σκόνης και η δοσολογία, απαιτούσε γνώσεις φαρμακευτικής, αφού μια υπερβολική δόση, θα ήταν θανατηφόρα!

     Χάρη στη σκληρή δουλειά, ο Λουίτζι κατάφερε να αγοράσει μια αρκετά μεγάλη έκταση, αλλά και να παντρευτεί τον έρωτα της ζωής του, την Αντονίνα. Έκαναν έξη παιδιά. Πέντε αγόρια κι ένα κορίτσι. Τα παιδιά εργάστηκαν από μικρά και μπόρεσαν να αυξήσουν την οικογενειακή περιουσία. Τότε όμως άρχισαν και τα προβλήματά τους, όταν αρνήθηκαν να υποκύψουν στην τοπική Μαφία, που ζήτησε εκβιαστικά και με απειλές μερίδιο από την περιουσία «…οι αδελφοί ένιωθαν να βράζουν από θυμό, η υπερηφάνεια τους ως ελεύθερων ανθρώπων δεν επέτρεπε αυτή την υποταγή». Απευθύνθηκαν στις Αρχές οι οποίες ούτε λίγο ούτε πολύ δήλωσαν αδυναμία να επέμβουν. Οπότε αποφάσισαν να πάρουν την υπόθεση της προστασίας της περιουσίας αλλά και της ίδιας τους της ζωής, στα χέρια τους…

     Εξαιρετική απόδοση με μυθιστορηματικό τρόπο, της ιστορίας μιας οικογένειας, από τα μέλη της οποίας ζητήθηκε να απεμπολήσουν το δικαίωμα στη ζωή και την περιουσία τους, δηλ. την ίδια τους την ελευθερία και αποφάσισαν να αντισταθούν στις απαιτήσεις αλλά πλήρωσαν το τίμημα!

 

ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΟΙ... ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ

ΝΙΚΟΣ ΦΑΡΟΥΠΟΣ
Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ
Σελ. 195, Μάρτιος 2026

      Μια συλλογή έντεκα διηγημάτων είναι το νέο βιβλίο του πολυγραφότατου Ν. Φαρούπου που έχει τίτλο «Και Οι Καλοί… Σκοτώνουν» και υπότιτλο «Εγκληματικές ιστορίες με ευαίσθητους ανθρώπους».

     Ζούμε σε καιρούς παράξενους. Σε καιρούς που το πέρασμα της γραμμής, η μετάβαση στο έγκλημα, έχει γίνει δυστυχώς πολύ εύκολη. Και ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη προκαλεί το γεγονός ότι τη γραμμή περνούν άνθρωποι υπεράνω πάσης υποψίας. Άνθρωποι «άγιοι» όπως ο Γιώργης του διηγήματος «Όταν ο Γιώργης… ξεπάστρεψε τον Δράκο» που δεν δίστασε να τα βάλει με έναν τοπικό «νονό» της Αγαθούπολης, που όλοι αποκαλούσαν «Δράκο», χρησιμοποιώντας όχι και τόσο νόμιμα μέσα. Ή η εκρηκτική Δάφνη, χήρα του Σίμου Μανιάτου, που διατείνεται «… εγώ είμαι ψυχούλα κύριε αστυνόμε».  

     Οι ήρωες των διηγημάτων, όταν τους αναγκάσουν οι καταστάσεις και ευνοήσουν οι συνθήκες, θα κάνουν το βήμα. Άλλοι μεγάλο, άλλοι πιο μικρό. Ο συγγραφέας για να καταδείξει ότι ο καθένας μπορεί να βρεθεί στην «άλλη πλευρά», χρησιμοποιεί τις ιστορίες, που είναι γραμμένες με χιούμορ και πιο ανάλαφρο τρόπο απ’ ότι θα υπέθετε κανείς διαβάζοντας τον τίτλο, και τις οποίες αφηγούνται οι αστυνομικοί που υποτίθεται ότι ενεπλάκησαν στην διαλεύκανσή τους. Οι τίτλοι των διηγημάτων:

Ένα χέρι βοήθειας

Η Ντέπι και το τζιν(ι)

Η ταξιαρχίας της Burberrys

Όταν ο Γιώργης… ξεπάστρεψε τον Δράκο

Κυψέλη

Ο νονός

Ο πατερούλης

Ο παρηγορητής

Ψυχούλα

Η εκδίκηση της Αλεξίας

Ο καλύτερος κερδίζει

     Μια συλλογή έντεκα καλογραμμένων διηγημάτων «για τη λεπτή εκείνη στιγμή όπου το σωστό μπερδεύεται με το αναπόφευκτο και ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με τη σκοτεινή πλευρά του εαυτού του». Διηγήματα που με τον τρόπο που είναι γραμμένα, διαβάζονται ευχάριστα, παρά το δύσκολο θέμα που πραγματεύονται και θα χαρίσουν ώρες αναγνωστικής απόλαυσης στον δυνητικό αναγνώστη!

 

ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ

LOUISE ROSS
Μετάφραση ΝΟΕΛΑ ΕΛΙΑΣΑ
Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ
Σελ. 516, Μάιος 2026

      Το μυθιστόρημα της L J Ross, που παρουσιάζω σήμερα, είναι το πρώτο της. Εκδόθηκε το 2015, αλλά μόλις τώρα μεταφράστηκε στα ελληνικά.

     Το Λίντισφαρν, γνωστό και σαν το Ιερό Νησί, είναι ένα μικροσκοπικό νησάκι διακοσίων κατοίκων, που βρίσκεται στην βορειοανατολική ακτή της Αγγλίας, στην κομητεία Northumberland, στα «σύνορα» Αγγλίας-Σκωτίας. Βρίσκεται σε απόσταση 2,5 χλμ. από την ακτή και όταν η παλίρροια το επιτρέπει, υπάρχει οδική πρόσβαση. Ο δρόμος, εμφανίζεται όταν «τραβιούνται» τα νερά στην άμπωτη και χάνεται στην πλημμυρίδα.

     Αυτό το σχεδόν απομονωμένο μέρος επέλεξε ο επιθεωρητής Μάξγουελ Φίνλεϊ-Ράιαν για να περάσει την τρίμηνη αναρρωτική άδεια που έλαβε από την διοίκηση της αστυνομίας, μετά την αιματηρή κατάληξη της τελευταίας υπόθεσης στην οποία ενεπλάκη.

     Μια μέρα, νωρίς το πρωί, μια κάτοικος του νησιού, που είχε βγάλει βόλτα τον σκύλο της, φτάνει έντρομη στο σπίτι που νοικιάζει ο Ράιαν και τον ενημερώνει ότι στα ερείπια του μοναστηριού που δεσπόζει σε ένα ύψωμα του νησιού, εντόπισε τη σορό μιας κοπέλας.

«Το κορίτσι […] κειτόταν γυμνό πάνω σε ένα χοντρό πέτρινο βωμό. Γκρεμισμένοι πέτρινοι τοίχοι την προστάτευαν από τη μανία του ανέμου, και της θάλασσας, προσδίδοντας στην σκηνή μια κάποια επισημότητα. Το σώμα της ήταν τοποθετημένο προσεκτικά, με τα χέρια και τα πόδια ανοιχτά, ώστε να αφαιρεθεί κάθε ίχνος αξιοπρέπειας, ακόμα και στον θάνατο. Άσχημοι μώλωπες σημάδευαν το χλωμό δέρμα στον λαιμό και στα χέρια της». Το νεκρό κορίτσι, ήταν η Λούσι Τζέιν Μάθισον, 21 ετών, φοιτήτρια της Σχολής Καλών Τεχνών στο Νιουκάστλ, που καταγόταν από το νησί κι επέστρεψε για να περάσει τις χριστουγεννιάτικες διακοπές με την οικογένειά της. Ο τρόπος που ήταν τοποθετημένη, παραπέμπει σε φόνο με τελετουργικά χαρακτηριστικά.

     Ο Ράιαν επικοινωνεί με τον διοικητή του και τού ζητά να διακοπεί η άδειά του για να αναλάβει τις έρευνες, αφού γνωρίζει τους κατοίκους του νησιού και τον γνωρίζουν και αυτοί. Ο διοικητής μετά από μικρό δισταγμό -το τρίμηνο δεν είχε εξαντληθεί- δέχεται. «Επιστρέφεις στην ενεργό υπηρεσία, με άμεση ισχύ […] Αναλαμβάνεις επικεφαλής έρευνας. Διάλεξε μόνος την ομάδα σου».

     Το μόνο μέλος που του επέβαλε ο διοικητής Γκρέγκσον, ήταν η δρ Άννα Τέηλορ, μια νεαρή καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο του Νιούκαστλ, που καταγόταν από το νησί και είχε ειδικότητα στο παγανιστικό παρελθόν και τις τελετές της περιοχής.

     Οι δύο τους, θα ενώσουν τις γνώσεις και τις δυνάμεις τους, για να λύσουν το μυστήριο όσων διαδραματίζονται στο νησί.

     Το μυθιστόρημα «Το Νησί Της Σιωπής» είναι ένα συναρπαστικό, ατμοσφαιρικό θρίλερ. Μια περίπλοκη ιστορία, που ξετυλίγεται με σασπένς, με θαυμάσια περιγραφή των χαρακτήρων και ένα ιδιαίτερο, αναπάντεχο φινάλε.   

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΜΕ ΤΙΣ ΜΑΥΡΕΣ ΓΑΤΕΣ

PIERGIORGIO PULIXI
Μετάφραση: ΔΗΜΗΤΡΑ  ΔΟΤΣΗ
Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Σελ. 290, Ιούλιος 2026

      Ένα ακόμη αστυνομικό μυθιστόρημα είναι το νέο βιβλίο του Ιταλού συγγραφέα P. Pulixi.

     Ο Μάρτσιο Μοντεκρίστο, είναι ένας 38χρονος άντρας που ζει στο Κάλιαρι της Σαρδηνίας. Ήταν καθηγητής μαθηματικών, αλλά η βίαιη επίθεσή του στον κακοποιητή πατέρα ενός μαθητή του, τον οδήγησε στην απομάκρυνσή του από την εκπαίδευση, μια δουλειά που κυριολεκτικά λάτρευε. 

     Με τις λίγες οικονομίες που είχε, αποφάσισε να ανοίξει ένα βιβλιοπωλείο, αφιερωμένο αποκλειστικά στην αστυνομική λογοτεχνία, της οποίας ήταν φανατικός αναγνώστης. Η κίνησή του αντιμετωπίστηκε με… σκεπτικισμό. «Ένα ανεξάρτητο βιβλιοπωλείο εξειδικευμένο στα αστυνομικά βιβλία; Στην Ιταλία; Και μάλιστα στο Κάλιαρι; Εκεί που δεν διαβάζει κανείς; Ξέχασέ το…».

     Όντως οι «Κασσάνδρες» που προέβλεπαν ότι θα πάει «άπατο» επιβεβαιώθηκαν! Οι πελάτες ήταν λίγοι και οι πωλήσεις ακόμη λιγότερες. Μέχρι που μια ηλικιωμένη κυρία, η Νούντσια, δημιούργησε μια λέσχη ανάγνωσης με έδρα το βιβλιοπωλείο. Η λέσχη, που πήρε το όνομα «οι ντετέκτιβ της Τρίτης», αποτελούνταν από μια ετερόκλητη, αλλά δεμένη ομάδα ανθρώπων κι έδωσε μια μικρή διέξοδο στα οικονομικά αδιέξοδα του Μοντεκρίστο. Πριν ένα χρόνο μάλιστα, με τη βοήθεια της λέσχης, διαλευκάνθηκε μια υπόθεση που είχε φτάσει σε αδιέξοδο, είχε βαλτώσει και είχε μπει στο αρχείο!

     Το όνομα του βιβλιοπωλείου, οφείλονταν σε δύο αδέσποτες μαύρες γάτες, που μια μέρα εμφανίστηκαν στην πόρτα του και το… υιοθέτησαν. «…ενώ ο Μάρτσιο ξεσκόνιζε τις νέες εκδόσεις […] δύο μαύρες γάτες πέρασαν αγέρωχες την πόρτα του βιβλιοπωλείου και αφού κοίταξαν γύρω τους με ύφος περιφρονητικό, κουλουριάστηκαν πάνω σε δύο στοίβες αστυνομικών της Άγκαθα Κρίστι».

     Η εμφάνιση εκείνο το πρωί στο βιβλιοπωλείο του επιθεωρητή Φλάβιο Καρούζο και της υπαστυνόμου Άντζελα Ντιμάζε της Ασφάλειας του Κάλιαρι- παιδική φίλη και κρυφός έρωτας του Μοντεκρίστο- δεν προμήνυε τίποτα καλό. Οι δύο αστυνομικοί τον κάλεσαν στο κτίριο της Ασφάλειας και ζήτησαν να τους βοηθήσει σε ένα πρόβλημα που προέκυψε. Του έδωσαν να δει κάποιες φωτογραφίες με τα πτώματα ενός άντρα και μιας γυναίκας, που του ήταν άγνωστοι. Η πραγματική έκπληξη όμως ήρθε, όταν του έδειξαν μια ακόμη φωτογραφία. «Απεικόνιζε ένα παιδί γύρω στα έξι, αγκαλιά με έναν άντρα γύρω στα τριάντα. Και οι δύο χαμογελούσαν κεφάτοι. Βρίσκονταν στην αίθουσα ενός δημοτικού σχολείου. Το παιδί φορούσε μπλε ποδιά. Ο άντρας της φωτογραφίας ήταν ο Μοντεκρίστο». Το παιδί ήταν ο Λορέντσο Βίντσις, μαθητής στο σχολείο που δίδασκε ο Μοντεκρίστο. Η φωτογραφία βρισκόταν σε κορνίζα σε περίοπτη θέση στο δωμάτιο του παιδιού. Το δεκάχρονο -τώρα πια- παιδί, υπήρξε ο μοναδικός επιζών, μιας δολοφονικής επίθεσης στο σπίτι του, αλλά αρνούνταν πεισματικά υπό την επήρεια του σοκ, να πει οτιδήποτε. Οι αστυνομικοί σκέφτηκαν ότι αφού αγαπούσε τόσο τον πρώην δάσκαλό του, ίσως σε αυτόν να ανοιγόταν. Πράγμα που έγινε. Αυτά που τους είπε το παιδί τους προβλημάτισαν. Προβληματισμός που έγινε ανησυχία, όταν παρόμοια επίθεση έγινε σε άλλη μια οικογένεια!

     Το αστυνομικό μυθιστόρημα «Το Βιβλιοπωλείο Με Τις Μαύρες Γάτες», είναι συναρπαστικό. Με ενδιαφέρουσα πλοκή που διατηρεί το ενδιαφέρον του αναγνώστη και τον κρατά σε εγρήγορση ως το τέλος. Με ένα πολύ πειστικό σενάριο εκδίκησης. Με χαρακτήρες που είναι ιδιαίτεροι (ειδικά ο κεντρικός ήρωας είναι συμπαθέστατος). Με χιούμορ που αποφορτίζει όπου χρειάζεται το ζοφερό κλίμα. Με ένα τρόπο γραφής που το κάνει ευκολοδιάβαστο και δεν σε κάνει να βαρεθείς ούτε μια στιγμή. Με πάρα πολλές αναφορές σε κλασικούς συγγραφείς και βιβλία της αστυνομικής λογοτεχνίας, αλλά και χαρακτηριστικά μουσικά αποσπάσματα. Και τέλος, με ανατροπές πάνω στις ανατροπές μέχρι την τελευταία κυριολεκτικά σελίδα, που θα εκπλήξουν τον αναγνώστη. Ένα πολύ ενδιαφέρον και απολαυστικό ανάγνωσμα!