Ο ΣΥΛΛΕΚΤΗΣ

ΜΑΤΙΑ Ι

SEBASTIAN FITZEK

Μετάφραση ΓΙΩΤΑ ΛΑΓΟΥΔΑΚΟΥ

Εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ

Σελ. 480, Νοέμβριος 2021

      Το βιβλίο που σας παρουσιάζω σήμερα, κυκλοφόρησε στην Γερμανία το 2010, αλλά είναι-απ’ όσο ξέρω-η πρώτη φορά που μεταφράζεται στα ελληνικά.

     Ο Αλεξάντερ Τσόρμπαχ, υπήρξε αστυνομικός διαπραγματευτής στο Βερολίνο. Μετά από ένα επεισόδιο με μια διαπραγμάτευση σε μια υπόθεση απαγωγής που δεν κατέληξε καλά, αποχώρησε από την αστυνομία, γιατί αντιμετώπιζε πολλά ψυχολογικά προβλήματα. Τα οποία εκτός από τη θέση του, του κόστισαν και το γάμο του. Δεν μπορούσε να διαχειριστεί την κατάσταση, παρά το γεγονός ότι αγαπούσε την –πρώην πια- γυναίκα του και τον εφτάχρονο γιο τους.

     Λόγω της εμπειρίας του στην αστυνομία, προσελήφθη από μια εφημερίδα κι ανέλαβε το αστυνομικό ρεπορτάζ. «Εδώ και τέσσερα χρόνια δούλευα για τη μεγαλύτερη και επομένως πιο αιμοχαρή εφημερίδα της πόλης και στο μεταξύ είχα κάνει ένα καλό όνομα με τα ρεπορτάζ μου σχετικά με τα πιο φρικτά εγκλήματα βίας στη Γερμανία». Η υπόθεση που τον απασχολούσε εκείνον τον χειμώνα, όπως και όλη την κοινή γνώμη, ήταν η υπόθεση του serial killer που αποκαλούνταν από τα ΜΜΕ, Συλλέκτης Ματιών. «Όπως και το προηγούμενο επάγγελμά μου ως διαπραγματευτή, έτσι και η καινούρια δουλειά στην εφημερίδα συχνά με είχε οδηγήσει στα όρια του ανεκτού. Η υπόθεση, ωστόσο, του Συλλέκτη Ματιών, που σκότωνε τις μητέρες των παιδιών που απήγε κι έδινε στους πατεράδες μόνο λίγες ώρες χρόνο να ξαναβρούν τα παιδιά τους, προτού πεθάνουν από ασφυξία μέσα στην κρυψώνα στην οποία τα πήγαινε, είχε δώσει καινούρια διάσταση στη φρίκη. Και το γεγονός ότι ο ψυχοπαθής έβγαζε κάθε φορά το αριστερό μάτι από το πτώμα του παιδιού ξεπερνούσε σαφώς τα όρια της φαντασίας […] Εκεί έξω κυκλοφορεί ένας ψυχοπαθής, ο οποίος καταστρέφει οικογένειες με τόσο φρικτό τρόπο, που ακόμα και η σκανδαλοθηρική εφημερίδα για την οποία δουλεύω δεν τολμάει να παρουσιάσει όλες τις λεπτομέρειες».

     Μια μέρα, στον ασύρματο που έχει στο αυτοκίνητό του για να παρακολουθεί-σαφώς παράνομα-τις επικοινωνίες της αστυνομίας, ακούει ότι ο Συλλέκτης Ματιών, χτύπησε για τέταρτη φορά. Όταν φτάνει στον τόπο του εγκλήματος, αντιλαμβάνεται ότι κάτι δεν πάει καλά. Μετά από μια σειρά γεγονότων μάλιστα, καταλαβαίνει ότι ο Συλλέκτης, θέλει να τον εμπλέξει, να τον παγιδεύσει και να τον ενοχοποιήσει. Προσπαθώντας να λύσει το μυστήριο, θα βρει στον δρόμο του-ή καλύτερα στο σκάφος του- την 26χρονη Αλίνα, μια τυφλή φυσικοθεραπεύτρια, που με τα… οράματά της, τον καθοδηγεί όταν φτάνει σε αδιέξοδο. Ο Τσόρμπαχ έχει λίγο χρόνο για να βρει το θύμα της τελευταίας απαγωγής, αλλά και να πείσει τους πρώην συναδέλφους του, ότι δεν είναι αυτός ο ένοχος.

     Αλλά εδώ έχουμε τον Fitzek κι όχι έναν οποιονδήποτε συγγραφέα. Τα πάντα υπόκεινται σε ανατροπές. Τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται. Κι ο χρόνος (όπως και οι σελίδες αλλά και η αρίθμηση των κεφαλαίων) μετρά αντίστροφα και οδηγεί στη μεγάλη ανατροπή των τελευταίων σελίδων. Αλλά τότε ξαναρχίζουν όλα από την αρχή!

     Το ψυχολογικό θρίλερ «Ο Συλλέκτης» είναι ένα ευφυές μυθιστόρημα, γραμμένο από έναν δεξιοτέχνη του είδους. Μια τελευταία προτροπή. Επειδή το βιβλίο είναι… εθιστικό, ξεκινήστε την ανάγνωση μια μέρα που δεν θα έχετε πιεστικές υποχρεώσεις. Είναι σίγουρο ότι δεν θα τις εκπληρώσετε, αφού όσο προχωρά η ανάγνωση, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να αφήσετε το βιβλίο από τα χέρια σας!  

ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΟΣ

SEBASTIAN FITZEK
Μετάφραση ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ
Εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ
Σελ. 405, Μάρτιος 2021

 

     Η έμπνευση και η ικανότητα του Σ. Φίτζεκ, να δημιουργεί ενδιαφέρουσες ιστορίες που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη αλλά κι επιφυλάσσουν θεαματικές ανατροπές, είναι ανεξάντλητη. Το έχει αποδείξει σε όλα τα προηγούμενα βιβλία του, το αποδεικνύει περίτρανα και στον «Αναλφάβητο».

     Ο Μίλαν Μπεργκ, είναι ένας νεαρός ευφυής άντρας που ζει στο Βερολίνο. Όμως έχει ένα σοβαρό πρόβλημα. Είναι αναλφάβητος. Γεγονός που τον έκανε να στραφεί προς την μικρο-εγκληματικότητα. «Ο πραγματικός λόγος που ο Μίλαν είχε επιλέξει τη σταδιοδρομία που μικροαπατεώνα ήταν ότι ο αναλφαβητισμός στη Γερμανία δεν θεωρείται αναπηρία και άρα οι αναλφάβητοι δεν δικαιούνται προνοιακά επιδόματα. Όμως, δυσκολευόταν αφάνταστα να εξασφαλίσει τα προς το ζην. Τα χέρια του δεν έπιαναν καθόλου, κι έτσι δεν μπορούσε να ασχοληθεί με αμιγώς χειρωνακτικές εργασίες. Και η κοινωνία τον είχε αποκλείσει από την πνευματική εργασία, για την οποία ήταν φτιαγμένο το πανέξυπνο κεφάλι του. Κάποια στιγμή, ο Μίλαν βαρέθηκε να μην μπορεί να συμπληρώσει ούτε το έντυπο της αίτησης για το επίδομα της Πρόνοιας και αποφάσισε να επιστρατεύσει την ευφυΐα του για να ασκήσει το μοναδικό επάγγελμα που απέφερε μεγαλύτερο εισόδημα από τον κατώτατο μισθό, χωρίς να χρειάζεται άδεια άσκησης: το επάγγελμα του κακοποιού».

     Μια μέρα, ενώ περιμένει με το ποδήλατο να ανάψει το πράσινο για να περάσει, ένα αυτοκίνητο θα σταματήσει δίπλα του. «Δεν ήξερε ούτε ο ίδιος αν είχε στρέψει κατά τύχη το βλέμμα του στο πλάι ή αν ήταν κάποια αναπόφευκτη αντανακλαστική αντίδραση […] Τα μάτια του Μίλαν στράφηκαν κατευθείαν στο εσωτερικό του οχήματος. Κι αυτό που είδε έμελλε να αλλάξει τη ζωή του για πάντα».

     Στο πίσω κάθισμα, μια κοπελίτσα το πολύ δεκατριών ετών, του δείχνει ένα σημείωμα, το οποίο φυσικά ο Μίλαν δεν μπορεί να διαβάσει! Στην αρχή θεωρεί ότι πρόκειται για κάποιο αστείο. Όμως το ικετευτικό, κλαμένο βλέμμα του κοριτσιού και το παραμορφωμένο από τον φόβο πρόσωπο της, είναι πολύ εύγλωττα. Καταλαβαίνει αμέσως ότι κάτι δεν πάει καλά «…με το που διασταυρώθηκαν τα βλέμματά τους, ο Μίλαν είχε την αίσθηση ότι τα μάτια της είχαν δει πολλά-αρκετά για μια ολόκληρη ζωή. Επίσης διέκρινε μέσα τους και κάτι ακόμα. Τον εαυτό του […] Ράγιζε η καρδιά του. Εκείνη χρειαζόταν βοήθεια, κι εκείνος δεν μπορούσε να της την προσφέρει. Κατανοούσε την ανάγκη της, αλλά όχι αυτό που προσπαθούσε να του δώσει να καταλάβει».

     Σε μια παρόρμηση της στιγμής, θα ακολουθήσει το αυτοκίνητο, το οποίο κατευθύνεται σε μια από τις πιο ακριβές οικιστικές περιοχές του Βερολίνου και παρκάρει μπροστά από μια βίλα. Με αυτό τον τρόπο, ο Μίλαν ξεκίνησε «το ταξίδι του στη χώρα της παράνοιας».

     Ο «Αναλφάβητος» είναι ένα εξαιρετικό ψυχολογικό θρίλερ. Ότι ακριβώς θα περίμενε κανείς από τον μαιτρ του είδους που έχει, δικαιολογημένα, εκατομμύρια φανατικούς αναγνώστες σε όλο τον κόσμο. Με συναρπαστική πλοκή, ευφυείς και θεαματικές ανατροπές, «παίζει» και παραπλανά τον αναγνώστη όπως του αρέσει να κάνει συνήθως και κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον, μέχρι την τελευταία –κυριολεκτικά- σελίδα!  

Ο ΤΡΟΦΙΜΟΣ

SEBASTIAN FITZEK

Μετάφραση ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ

Εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ

Σελ. 427, Μάρτιος 2020

     Το νέο μυθιστόρημα του μετρ του ψυχολογικού θρίλερ, γερμανού συγγραφέα S. Fitzek, με τίτλο «Ο Τρόφιμος» κυκλοφόρησε πριν από λίγες εβδομάδες.

     Ο Γκίντο Τράμνιτς, είναι ένας ψυχοπαθής δολοφόνος μικρών παιδιών, που δρα στο Βερολίνο. Συνελήφθη τυχαία, μετά από ένα λάθος που έκανε, όταν δολοφόνησε τη μητέρα ενός από τα θύματά του. Μετά τη σύλληψή του ομολόγησε το φόνο της 7χρονης Λάουρα, της μητέρας της και του 6χρονου Αντρέας. «Η υπόθεση του Γκίντο Τράμνιτς δεν βρέθηκε στα πρωτοσέλιδα μόνο λόγω της ανείπωτης βαρβαρότητας των εγκλημάτων του, αλλά κι επειδή οι εγκληματολόγοι και οι ερευνητές της αστυνομίας πιστεύουν ότι ο ψυχοπαθής κατά συρροή δολοφόνος ευθύνεται για το φόνο τουλάχιστον ενός ακόμα παιδιού. Παρ’ όλα αυτά, επειδή ο Τράμνιτς σιωπά κατόπιν συμβουλής της δικηγόρου του, είναι μάλλον βέβαιο ότι τα υπόλοιπα εγκλήματά του δεν πρόκειται να διαλευκανθούν ποτέ».

     Το παιδί του οποίου το πτώμα δεν έχει βρεθεί, ήταν ο 6χρονος Μαξ Μπέρκοφ. Η εξαφάνισή του (και η πιθανή δολοφονία του), όπως συμβαίνει συχνά σε παρόμοιες περιπτώσεις, είχε δραματικές επιπτώσεις στην οικογένειά του. Ο πατέρας του ο Τιλ, σχεδόν παραιτήθηκε από τη ζωή, και η μητέρα του «η Ρικάρντα η οποία δικαίως τον κατηγορούσε για την τραγωδία», πήρε το άλλο παιδί τους κι έφυγε από το σπίτι.

     Ο Τράμνιτς, αν και οδηγήθηκε σε δίκη, δεν καταδικάστηκε ποτέ. «Ο επονομαζόμενος «Δράκος με τις θερμοκοιτίδες» κρίθηκε από το δικαστήριο ανίκανος προς καταλογισμό, λόγω βαρύτατης σχιζοφρενικής διαταραχής. Ο Τράμνιτς ήταν απόλυτα πεπεισμένος ότι κάποια μοχθηρή δύναμη του είχε εμφυτεύσει στον εγκέφαλο ένα αντικείμενο με το οποίο κατηύθυνε τις σκέψεις του. Μετά από μόλις τρεις μέρες ακροαματικής διαδικασίας μεταφέρθηκε υπό δρακόντεια μέτρα, στην κλινική Στάιν, ένα ψυχιατρικό νοσοκομείο υψίστης ασφαλείας στο Τέγκελ του Βερολίνου».

     Ένα χρόνο μετά την εξαφάνιση του Μαξ, ο Τιλ, ακούει στις ειδήσεις ότι ο δολοφόνος του γιου του, πρόκειται να υποβληθεί σε μια λεπτή επέμβαση και στη συνέχεια θα μεταφερθεί στο αναρρωτήριο του ψυχιατρείου. Τότε του μπαίνει στο μυαλό μια «τρελή» ιδέα. Με τη βοήθεια του κουνιάδου του Όλιβερ Σκάνια, επιθεωρητή της αστυνομίας του Βερολίνου, να μπει σαν τρόφιμος στο ψυχιατρείο, να προσεγγίσει τον Τράμνιτς, να αποκτήσει την εμπιστοσύνη του και να του εκμαιεύσει την πληροφορία για την τύχη του γιου του. Ο Σκάνια κάνει ότι είναι δυνατό για να τον αποτρέψει. Όμως ο Τιλ είναι αποφασισμένος και δεν διστάζει να αυτοτραυματιστεί για να κάμψει τις αντιρρήσεις του κουνιάδου του. Αυτός τελικά πείθεται, αλλά τον προειδοποιεί: «Εσύ το θέλησες Τιλ. Εσύ θέλησες να μπεις τρόφιμος στον κλειστό τομέα του ψυχιατρείου. Σε παρακαλώ λοιπόν. Μόλις περάσεις την πόρτα της κλινικής δεν υπάρχει ούτε αλεξίπτωτο ούτε δίχτυ ασφαλείας. Και φυσικά, κανένας από τους γιατρούς δεν συμμετέχει στο κόλπο. Αν προσπαθούσα να το συζητήσω με κάποιον από το επίσημο προσωπικό της κλινικής, μάλλον θα βρισκόμουν εγώ δεμένος στο φορείο αντί για σένα και θα έκλειναν εμένα στο τρελοκομείο. Κανένας δεν θα ενέκρινε αυτό το παρανοϊκό εγχείρημα, ούτε υπηρεσία της αστυνομίας, ούτε γιατρός […] Θέλω και πρέπει να στο πω μια τελευταία φορά. Αν σου συμβεί το παραμικρό, στο κελί σου, στο προαύλιο, στο ντους ή και στο εξεταστήριο, δεν θα υπάρχει κανένας επιτόπου για να σε βοηθήσει. Για τους γιατρούς, τους νοσηλευτές και τις νοσοκόμες είσαι ένας καθ’ όλα φυσιολογικός τρελός. Και ακόμα κι εγώ θα χρειαστώ χρόνο για να σε βγάλω πάλι από κει μέσα».

     Πολύ σύντομα παρουσιάζεται μια μοναδική ευκαιρία και ο Τιλ, βρίσκεται μέσα στην ψυχιατρική κλινική ως τρόφιμος…

     Για μια ακόμη φορά ο Fitzek εκπληρώνει πλήρως τις προσδοκίες μας. Στο θρίλερ του «Ο Τρόφιμος», καταφέρνει να παίξει με το μυαλό του αναγνώστη και να διαλύσει κάθε βεβαιότητα που αυτός δημιουργεί διαβάζοντας το βιβλίο. Είναι τόσο συναρπαστικό που δεν μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου. Θέλεις να διαβάσεις την επόμενη σελίδα και την επόμενη και την επόμενη… Είναι ένα βιβλίο με κινηματογραφική ταχύτητα, σασπένς, αγωνία εξαιρετικούς χαρακτήρες, και φυσικά μια αναπάντεχη εξέλιξη και θεαματική ανατροπή, που αλλάζει όλα τα δεδομένα. Από ένα σημείο και μετά, ο αναγνώστης είναι βέβαιος, ότι όλα είναι όπως φαίνονται κι απλώς περιμένει την εξέλιξη της ιστορίας, η οποία είναι ούτως ή άλλως εξαιρετική κι ενδιαφέρουσα. Όμως ο Fitzek είναι ένας πολύ ευφυής συγγραφέας και οι εκπλήξεις διαδέχονται η μία την άλλη, με την μεγάλη –όπως γράφω πιο πάνω- του τέλους, να έρχεται για να ανατρέψει τα πάντα. 

Υ.Γ. Μην παραλείψετε να διαβάσετε τις «ευχαριστίες» στις τρεις τελευταίες σελίδες!

Η ΘΕΣΗ 7Α

SEBASTIAN FITZEK

Μετάφραση ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ

Εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ

Σελ. 489, Μάρτιος 2019

     Ένα ψυχολογικό θρίλερ, από τον μαιτρ του είδους S. Fitzek, είναι το μυθιστόρημα «Η Θέση 7Α».

     Ο γερμανός ψυχίατρος Ματς Κρούγκερ, μετά από μια προσωπική τραγωδία, την οποία αντιμετώπισε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, μετανάστευσε στην Αργεντινή όπου ζούσε ο αδελφός του, για να κάνει μια καινούρια αρχή. Έχει αφήσει πίσω του, την κόρη του Νέλε, με την οποία οι σχέσεις του, μετά και τον θάνατο της μητέρας της, δεν είναι καλές. Επικοινωνούν μόνο με λιγόλογα μηνύματα.

     Τώρα η Νέλε, ετοιμάζεται να φέρει στον κόσμο ένα παιδί. Και τον θέλει κοντά της. «Χαιρόταν πολύ που σύντομα θα έβλεπε το πρώτο εγγόνι του. Ίσως μάλιστα, να του επέτρεπαν να το κρατήσει και στην αγκαλιά του. Συγχρόνως όμως, έτρεμε ότι θα αντίκριζε στα μάτια της Νέλε την ίδια ψυχρότητα που διέκρινε στα σύντομα, κοφτά μηνύματά της. Μόνο ένας γερο-ξεμωραμένος θα έτρεφε ελπίδες πως, η Νέλε θα τον συγχωρούσε. Και ο Ματς μπορεί να ένιωθε γέρος, αλλά ξεμωραμένος δεν ήταν. Ήξερε πολύ καλά τι ακριβώς είχε καταστρέψει τη στιγμή που εγκατέλειπε τη μητέρα της και ακόμα δεν είχε καταλάβει για ποιο λόγο η Νέλε του ζητούσε να επιστρέψει στη Γερμανία για τη γέννηση του πρώτου της παιδιού».

     Για να ταξιδέψει ο Ματς από το Μπουένος Άιρες στο Βερολίνο, πρέπει να μπει σε αεροπλάνο. Όμως πάσχει από υπερβολικής μορφής αεροφοβία. Έχοντας παρακολουθήσει ένα σεμινάριο αντιμετώπισης της αεροφοβίας. Έχοντας διαβάσει αμέτρητα άρθρα και στατιστικές κι έχοντας δει άπειρα βίντεο και ντοκιμαντέρ, καταστρώνει ένα σχέδιο. Αγοράζει όλες τις θέσεις που οι έρευνες υποδεικνύουν ως τις πιο «ασφαλείς» σε ένα αεροπλάνο, με σκοπό να κάθεται από λίγη ώρα σε κάθε θέση, ελπίζοντας ότι σε περίπτωση ατυχήματος, θα βρίσκεται στην κατάλληλη θέση και θα σωθεί! Μια από τις θέσεις που αγοράζει, είναι και η 7Α. «Η 7Α είναι η πιο επικίνδυνη θέση του αεροπλάνου. Την έκλεισα από καθαρή δεισιδαιμονία. Διότι ήθελα να μείνει πάση θυσία κενή στη συγκεκριμένη πτήση».

     Μέσα στο αεροπλάνο θα δεχτεί ένα τηλεφώνημα. Θα διαπιστώσει τότε πως ούτε η βλάβη, ούτε η τρομοκρατική απειλή, ούτε οι καιρικές συνθήκες, ούτε και οι αναταράξεις αποτελούν πρόβλημα και λόγο ανησυχίας. Θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει χειρότερους φόβους. Ο άγνωστος που τηλεφώνησε τον ενημερώνει ότι έχει απαγάγει την κόρη του, την ώρα που ο Ματς ξέρει, ότι η διαδικασία του τοκετού έχει ήδη ξεκινήσει! Η Νέλε είναι φορέας του ιού HIV. Μολύνθηκε όταν έκανε ένα τατουάζ στην Ταϊλάνδη. Χάρη στη θεραπεία που λαμβάνει, δεν έχει νοσήσει. Παρ’ όλα αυτά, χρειάζεται ειδική φροντίδα για να μην κινδυνέψει ούτε αυτή, ούτε το μωρό. Μετά την αρχική σαστιμάρα, ο Ματς είναι έτοιμος να κάνει ότι του ζητηθεί για να σώσει τη ζωή της κόρης του. Όμως αυτό που ακούει ξεπερνά και την πιο αρρωστημένη φαντασία. Ο άγνωστος του λέει ότι στην συγκεκριμένη πτήση με τους εξακόσιους επιβάτες και το 26μελές πλήρωμα, βρίσκεται ένας παλιός του ασθενής που «υπέφερε για πολύ καιρό από βαριά μετατραυματική διαταραχή άγχους με εξάρσεις πικρίας και με εκρήξεις επιθετικότητας που συνοδεύονταν από έντονες φαντασιώσεις βίας. Δεν ήθελε απλώς να αυτοκτονήσει, αλλά  να συμπαρασύρει μαζί του στο θάνατο όσο γινόταν περισσότερους ανθρώπους». Ο απαγωγέας, του λέει ότι θα πρέπει να βρει τον παλιό του ασθενή που είχε πια πλήρως θεραπευτεί και ότι «…θα ήθελα να αντιστρέψετε την επίδραση της θεραπείας σας. Ενεργοποιήστε εκ νέου τις βίαιες φαντασιώσεις του ασθενή σας. Ξυπνήστε το δολοφόνο μέσα του. Και κάντε τον να ρίξει το αεροπλάνο»!! Ούτε λίγο, ούτε πολύ δηλαδή, του ζητά να σκοτώσει 626 άτομα (και μαζί τον ίδιο του τον εαυτό), με αντάλλαγμα τη ζωή της κόρης του και του μωρού της!

     Ο S. Fitzek, για μια ακόμη φορά, αποδεικνύει ότι είναι από τους κορυφαίους στο ψυχολογικό θρίλερ. Υφαίνει την πλοκή με μεγάλη δεξιοτεχνία και κλιμακώνει το σασπένς με επιδεξιότητα. Δομεί τους χαρακτήρες με διεισδυτικότητα, κάτι που είναι «εκ των ων ουκ άνευ» στο συγκεκριμένο είδος και με αξιοσημείωτη άνεση, δημιουργεί ανατροπές που είναι θεαματικές κι ευρηματικές. Παράλληλα, θέτει και οδυνηρά ηθικά διλλήματα που είναι δύσκολο να απαντηθούν. Όπως αν θα επιλέξει ο κεντρικός του χαρακτήρας να θυσιάσει 626 ανθρώπους ή την κόρη του και το μωρό της. Ή ότι αφορά τις σχέσεις ψυχιάτρου-ασθενή.  Με τον τρόπο γραφής του, κρατά αδιάπτωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη, που θα κρατά την ανάσα του μέχρι την τελευταία σελίδα. Όταν θα ξεκινήσετε να διαβάζετε το συναρπαστικό κι εξαιρετικό αυτό μυθιστόρημα, φροντίστε να έχετε τη μέρα σας ελεύθερη και χωρίς πιεστικές υποχρεώσεις, γιατί δύσκολα θα το αφήσετε από τα χέρια σας, πριν φτάσετε στη τελευταία σελίδα.  

ΤΟ ΔΕΜΑ

SEBASTIAN FITZEK

Μετάφραση: ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ

Εκδόσεις: ΔΙΟΠΤΡΑ

Σελ. 390, Απρίλιος 2018

     Ο γερμανός συγγραφέας S. Fitzek, με είχε εντυπωσιάσει από τότε που είχα διαβάσει το μυθιστόρημά του «Η Θεραπεία» και αργότερα το «Μαθήματα Νεκροψίας».  Εξίσου εντυπωσιακό είναι το νέο του βιβλίο, ένα ψυχολογικό θρίλερ με τίτλο «Το Δέμα».

     Η Έμα Στάιν, είναι ψυχίατρος που ζει κι εργάζεται στο Βερολίνο. Από μικρή αντιμετώπιζε προβλήματα. Πίστευε ότι στη ντουλάπα της ζούσε ένα… φάντασμα, το οποίο της μιλούσε. Κάτι που ήταν ιδιαίτερα τρομακτικό για ένα παιδί και συχνά τις νύχτες κατέφευγε στην κρεβατοκάμαρα των γονιών της. Η μητέρα της αντιμετώπιζε την κατάσταση με κατανόηση. Ο πατέρας της όμως ενοχλούνταν και της φέρονταν άσχημα και απότομα. Όταν το θέμα έφτασε στο «μη περαιτέρω», οι γονείς της την πήγαν σε παιδοψυχίατρο. Μετά από πολλές συνεδρίες, η Έμα κατάφερε να αντιμετωπίσει και να ξεπεράσει το πρόβλημα. Η όλη διαδικασία μάλιστα την επηρέασε τόσο, που έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στο να στραφεί στις σπουδές ψυχιατρικής.

     Τώρα ενήλικη πια, διακεκριμένη ψυχίατρος, είναι παντρεμένη με τον Φίλιπ, που είναι «ένας από τους καλύτερους αναλυτές του Τμήματος Επιχειρησιακής Ανάλυσης της Ομοσπονδιακής Εγκληματολογικής Υπηρεσίας». Όλα στη ζωή του ζευγαριού πηγαίνουν καλά. Σύντομα αναμένεται η αύξηση των μελών της οικογένειας, αφού η Έμα είναι έγκυος.

     Μέχρι, που μετά από ένα ψυχιατρικό συνέδριο, η Έμα δέχεται μια επίθεση στο δωμάτιο του ξενοδοχείου στο οποίο έμενε. «…είχε πέσει θύμα ενός παρανοϊκού. Ενός κατά συρροήν εγκληματία, που πριν από εκείνη είχε παραμονεύσει άλλες τρεις γυναίκες σε δωμάτια ξενοδοχείου και τους είχε ξυρίσει το κεφάλι, με μια ηλεκτρική ξυριστική μηχανή. Αφού πρώτα τις βίασε σαν κτήνος». Η επίθεση επηρέασε τόσο την ψυχική της ισορροπία, που απαιτήθηκε η νοσηλεία της σε ψυχιατρική κλινική και στη συνέχεια αναγκάστηκαν να μετακομίσουν σε μια ήσυχη γειτονιά του Βερολίνου, ενώ έχασε και το παιδί που κυοφορούσε. Μετέτρεψαν κατ’ απαίτησή της το σπίτι σε «φρούριο» χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα που παρέχει η σύγχρονη τεχνολογία. Παρ’ όλα αυτά, η Έμα εξακολουθεί να φοβάται ακόμα και τη σκιά της. Δεν τολμά να βγει ούτε στον κήπο. Δεν μπορεί να βοηθήσει τον εαυτό της ούτε με την επιστημονική της κατάρτιση. «Το πρόβλημα με τις ψυχικές νόσους είναι η αδυναμία αυτοδιάγνωσης. Η προσπάθεια να κατανοήσουμε το μυαλό μας με τον δικό μας εγκέφαλο, έχει τις ίδιες προοπτικές επιτυχίας με την προσπάθεια ενός μονόχειρα χειρουργού, να ράψει το δικό του χέρι πίσω στη θέση του. Είναι απλώς αδύνατο».

     Τα βάσανά της όμως δεν έχουν τέλος. Μια σειρά από γεγονότα, θα διαλύσουν και τις ελάχιστες βεβαιότητες που απέμεναν στο ταραγμένο της μυαλό και θα την οδηγήσουν και πάλι στην κλινική. Την θρυαλίδα που πυροδότησε τη χιονοστιβάδα αυτών των γεγονότων, θα αποτελέσει ένα δέμα που ο ταχυδρόμος της γειτονιάς, της άφησε με την παράκληση να το παραδώσει στον πραγματικό παραλήπτη, που ζει στο γειτονικό σπίτι, αφού ο ίδιος δεν τον βρήκε στο σπίτι του, όταν πήγε να το παραδώσει. Το άρρωστο μυαλό της Έμα, την κάνει να πιστέψει ότι το δέμα έχει σχέση με την προσωπική της περιπέτεια και το ανοίγει, με αποτέλεσμα ένα νέο εφιάλτη.

     Το ψυχολογικό θρίλερ «Το Δέμα» είναι εξαιρετικό. Με μοναδική γραφή, με την συγγραφική οξυδέρκεια που παρακολουθεί τις δαιδαλώδεις διαδρομές του ταραγμένου μυαλού της Έμα με τρομακτική ακρίβεια, με περιγραφές που συναρπάζουν, συνεχείς ανατροπές και σασπένς, κρατάει αδιάπτωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα.     

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΝΕΚΡΟΨΙΑΣ

SEBASTIAN FITZEK/MICHAEL TSOKOS

Μετάφραση ΧΡΥΣΑ ΜΠΑΝΙΑ

Εκδόσεις Ε.Ο.ΛΙΒΑΝΗΣ

Σελ. 331, Οκτώβριος 2013

     Ένα καλογραμμένο θρίλερ, είναι το βιβλίο που σας παρουσιάζω σήμερα.

     Ο ιατροδικαστής Πάουλ Χέρτσφελντ, προΐσταται στην ειδική υπηρεσία Ακραίων Εγκλημάτων της Ομοσπονδιακής Εγκληματολογικής Υπηρεσίας της Γερμανίας, στο Βερολίνο. Στο εργαστήριό του φτάνουν τα θύματα εγκλημάτων που δυσκολεύουν τους συναδέλφους τους.

     Ένα κρύο πρωινό του Φλεβάρη, μπαίνοντας στο εργαστήριό του, βρίσκει στο τραπέζι της νεκροψίας, το φριχτά παραμορφωμένο πτώμα μια γυναίκας. Λείπει η άνω και κάτω γνάθος, καθώς και τα τμήματα των χεριών από τον καρπό και κάτω, κάτι που κάνει σχεδόν αδύνατη την αναγνώριση από τα αποτυπώματα και τα οδοντιατρικά αρχεία. «Όποιος δολοφόνησε τη γυναίκα δεν ήταν χαζός, ήξερε καλά τι έκανε».

     Την προσοχή του ιατροδικαστή, τραβά ένα αντικείμενο, που είναι ορατό στην αξονική τομογραφία και βρίσκεται στο κρανίο. «Το αντικείμενο στο εσωτερικό του κρανίου πρέπει να ήταν από σίδερο, ατσάλι, αλουμίνιο ή κάποιο άλλο υλικό που φαινόταν στην ακτινογραφία…Ήταν κυλινδρικό και όχι μεγαλύτερο από ένα φιστίκι». Το μυστήριο πύκνωσε όταν ο ιατροδικαστής αφαίρεσε το αντικείμενο από το πτώμα. «Κατάφερε να ξεβιδώσει και να ανοίξει στα δύο τον κύλινδρο με τη βοήθεια μιας λαβίδας και μιας τσιμπίδας. Μέσα στην κάψουλα υπήρχε ένα μικροσκοπικό σημείωμα, όχι μεγαλύτερο από το μισό νύχι του μικρού δάχτυλου». Η περιέργεια όμως μεταβλήθηκε σε τρόμο. «Γιατί τα γράμματα στο σημείωμα που μόλις είχε αφαιρέσει από το κρανίο του ακρωτηριασμένου πτώματος σχημάτιζαν ένα όνομα: Χάνα. Το όνομα της δεκαπεντάχρονης κόρης του».

     Σύντομα ο Χέρτσφελντ, αντιλαμβάνεται ότι η κόρη του έχει απαχθεί και ξεκινά την αναζήτηση στοιχείων. Ξέρει ότι το επόμενο στοιχείο που θα δώσει ο απαγωγέας, βρίσκεται στο σώμα του επόμενου πτώματος που βρίσκεται στο νησί Χελγκολαντ. Όμως η πρόσβαση στο νησί είναι αδύνατη εξαιτίας μιας πολύ ισχυρής καταιγίδας. Μάλιστα οι περισσότεροι κάτοικοι έχουν εγκαταλείψει το νησί πριν το πλήξει η καταιγίδα κι εκεί παραμένουν ελάχιστοι…γενναίοι. Ανάμεσα στους ελάχιστους είναι η Λίντα μια νεαρή σχεδιάστρια κόμικ, η οποία έχει βρει το νεκρό στην ακτή, αλλά που έχει τα δικά της, πολύ σοβαρά προβλήματα. Απελπισμένος ο Χέρτσφελντ, προσπαθεί να την πείσει να διεξάγει τη νεκροψία ακολουθώντας τις οδηγίες του από τηλεφώνου. Μα η Λίντα-παρά το γεγονός ότι τα κόμικ που ζωγραφίζει είναι splatter- διστάζει, αφού δεν έχει ξαναπιάσει νυστέρι στη ζωή της. Όταν όμως αντιλαμβάνεται ότι δεν κινδυνεύει μόνο η ζωή της Χάνα, θα υποχωρήσει. Ο Χέρτσφελντ, θα βρει τον δεύτερο απρόσμενο σύμμαχο, στη μάχη του με το χρόνο. Ο πρώτος είναι ο Ίνγκολφ Φον Άπεν. Ο νεαρός γιος ενός υπουργού της τοπικής κυβέρνησης, με μεγάλη προσωπική περιουσία-λόγω κάποιων εφαρμογών για το διαδίκτυο που έχει εφεύρει- και του οποίου διακαής πόθος ήταν να μαθητεύσει κοντά στον Χερτσφελντ. Κι έκανε ότι περνούσε από το χέρι του για να το πετύχει.

     Έτσι αυτοί οι τρεις άνθρωποι θα αποδυθούν σ’ έναν αγώνα ενάντια στο χρόνο, για να λύσουν την εξαιρετικά περίπλοκη υπόθεση και να βρουν ζωντανή τη Χάνα.

     Καλογραμμένο θρίλερ, που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη με το κλιμακούμενο σασπένς και τις ανατροπές που έχει, με σωστά δομημένους χαρακτήρες και (κάποιες φορές) με ανατριχιαστικά ρεαλιστικές περιγραφές των νεκροψιών που επιτελούνται όταν ο μύθος του βιβλίου το επιτάσσει.