Ο Άλκης Λαμπρόπουλος, είναι ένας νεαρός
άντρας, που τα έχει όλα! Είναι εκθαμβωτικά ωραίος, με σπουδές στο Κολλέγιο
Αθηνών και την Οξφόρδη, με καταγωγή από οικογένεια πολιτικών-που σημαίνει
γνωριμίες και διασυνδέσεις με την πολιτική και οικονομική ελίτ, οικονομικά
ευκατάστατος, αλλά και… περπατημένος, με ατελείωτες κατακτήσεις. Σπρωγμένος από
την μητέρα του που προβάλει πάνω του τις δικές της απραγματοποίητες φιλοδοξίες,
έχει στόχο την κορυφή της πολιτικής: την πρωθυπουργία! «Ο μικρός ήταν
άλογο κούρσας, γκανιάν, άχαστος, δεν θα ίδρωνε να τον ανεβάσει ψηλά. Αυτή είχε
τα μάτια της μάνας και το έβλεπε, ήταν ο Αρχηγός της από τότε που τον γέννησε».
Ο Στράτος Διδασκάλου, είναι γιος δάσκαλου
από την Ζαγορά του Πηλίου, μικρόσωμος και αδύνατος, υπότροφος στο Κολλέγιο, την
ίδια εποχή που φοιτά εκεί ο Λαμπρόπουλος. Την υποτροφία πήρε μετά από σκληρές
και εξαντλητικές εξετάσεις, στις οποίες πρώτευσε. Οι δύο τους από τότε θα
ακολουθήσουν κοινή πορεία παρά τις ταξικές και οικονομικές διαφορές. «Κάπως
έτσι γίναμε αχώριστο δίδυμο. Αυτός μπροστά, εγώ από πίσω. Μαζί μεγαλώσαμε.
Συνεργοί και συνεργάτες. Αυτός έφερνε τις παρέες, τα φράγκα, τα κορίτσια, τα
πάρτι, την επιείκεια των καθηγητών. Εγώ έφερνα τους βαθμούς, το σχολικό
πρεστίζ, έγραφα κρυφά εργασίες για δύο, περνούσα εξετάσεις για δύο, διάβαζα για
δύο, αρίστευα για δύο. Έπρεπε να κρατήσω την υποτροφία μου και την εύνοιά του.
Σιγά σιγά τον έμαθα καλά. Γενικά ήταν εύκολος, αρκεί να ήταν στο επίκεντρο».
Το «Έτσι Τελειώνει Ο Κόσμος» είναι ένα
εξαιρετικά καλογραμμένο, σύγχρονο μυθιστόρημα. Με ευφυή, ιδιαίτερη πλοκή και
μοναδικούς χαρακτήρες των οποίων οι εσωτερικές συγκρούσεις και αντιφάσεις
περιγράφονται με ξεχωριστή διεισδυτικότητα. Ένα μυθιστόρημα που γι’ αυτούς και
για πολλούς ακόμη λόγους, που ο αναγνώστης θα ανακαλύπτει όσο προχωρά η εξέλιξη
της ιστορίας, αξίζει να προσελκύσει το ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού!
