ΣΠΑΣΜΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

343 ΜΕΡΕΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ
Εκδόσεις BELL
Σελ. 342, Απρίλιος 2026

      Τη συγκλονιστική αφήγηση του εφιάλτη που βίωσε ο πολυβραβευμένος συγγραφέας νεανικής κι εφηβικής λογοτεχνίας Β. Παπαθεοδώρου, περιλαμβάνει το βιβλίο της σημερινής παρουσίασης.

     Στις 2 Νοεμβρίου 2022, η είδηση πέφτει σαν βόμβα. Συνελήφθη πριν λίγες μέρες ο γνωστός συγγραφέας Β. Παπαθεοδώρου για κατοχή αρχείων παιδικής πορνογραφίας! Αμέσως ΜΜΕ, μεσημεριανάδικα, και «ειδησεογραφικά» sites, που μοναδικό και κύριο μέλημά τους είναι η «νηφάλια» και «έγκυρη ενημέρωση», αρχίζουν τις γνωστές τερατολογίες τους: αγνοούν το τεκμήριο της αθωότητας και τον αποκαλούν τον μεγαλύτερο διακινητή παιδικής πορνογραφίας στην Ελλάδα, κάνουν λόγο για κατοχή 800 terabyte(!!) αρχείων, τον χαρακτηρίζουν ως μέλος εγκληματικής συμμορίας και κάποιοι προχωρούν ακόμη περισσότερο κάνοντας λόγο για live θέαση βιασμού μωρών!!

     Τι είχε συμβεί στην πραγματικότητα; Όντως ο γνωστός συγγραφέας είχε έναν ελάχιστο αριθμό τέτοιων αρχείων στην κατοχή του, τα περισσότερα από τα οποία δεν είχε καν ανοίξει. Τα είχε «κατεβάσει» στα πλαίσια της έρευνας που έκανε για το επόμενο βιβλίο του που είχε θέμα την παιδική πορνογραφία (πρόκειται για το «Χωρίς Φίλτρα» που γράφτηκε εξ ολοκλήρου στο κυλικείο των φυλακών Τρίπολης κι εκδόθηκε πρόσφατα από τις εκδόσεις Bell). Με κάποιο τρόπο το download εντοπίστηκε και ο συγγραφέας συνελήφθη, οδηγήθηκε στην ανακρίτρια και τον εισαγγελέα που τον έκριναν επικίνδυνο και ως εκ τούτου προφυλακιστέο. Οδηγήθηκε στο κατάστημα κράτησης Τρίπολης.

     Την Τρίτη 26 Σεπτεμβρίου 2023, μετά από 343 μέρες (και μετά την πρωτόδικη απόφαση), αφέθηκε ελεύθερος μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης στο Εφετείο, το οποίο ορίστηκε για τις 24 Μαΐου 2024. Σ’ αυτό το διάστημα ξεκίνησε έναν αγώνα για να βρει στοιχεία που θα τον αθώωναν. «Άρχισα να αναζητώ διπλωματικές και διδακτορικά πάνω στο θέμα της παιδικής πορνογραφίας. Κοιτούσα τις υποσημειώσεις και τη βιβλιογραφία τους. Κάπου αναφερόταν η Συνθήκη του Λανζαρότε. Την αναζήτησα και τη βρήκα, ήταν πανεύκολο. Διάβασα το σημείο που αφορούσε την περίπτωσή μου στα αγγλικά, στα ελληνικά και στα γερμανικά, μην τυχόν και υπήρχε λάθος στη μετάφραση […] Η ερμηνευτική, και στις τρείς γλώσσες, εξαιρούσε τους διωκτικούς και δικαστικούς σκοπούς, τους καλλιτεχνικούς, τους επιστημονικούς , ιατρικούς λόγους». Με βάση τα όσα ορίζει αυτή η συνθήκη και ορισμένα άλλα στοιχεία, ετοίμασε την απολογία του στο Εφετείο. «Ήταν η καλύτερη ομιλία που έχω κάνει στη ζωή μου, καμία εκδήλωση σε σχολείο δεν την φτάνει στο παραμικρό. Ήμουν ο άνθρωπος που αδικήθηκε, που υπέφερε, που υπέφεραν οι δικοί του, που προσποιήθηκε για να δίνει θάρρος, που έκανε υπομονή, που διασύρθηκε και ταπεινώθηκε, που εκμηδενίστηκε, που ένιωσε παρίας, όμως ήμουν ταυτόχρονα και το άτομο που βρήκε το κουράγιο να μαζέψει τα κομμάτια του, να οργανωθεί, να πιστέψει στον εαυτό του, να ανακαλύψει δυνάμεις ψυχικές που δεν γνώριζε πως είχε, να βασισθεί στη διαίσθηση και στις ικανότητές του». Το Εφετείο, με εισήγηση της εισαγγελέως τον έκρινε αθώο. Πανηγυρικά αθώο!

     Φυσικά τα λαλίστατα στην περίπτωση της σύλληψης ΜΜΕ, σχεδόν στο σύνολό τους αποσιώπησαν το γεγονός. Μια αθώωση όμως, εκτός του ότι τους ξεφτιλίζει για όσα «τέρατα» είχαν πει και είχαν γράψει προηγουμένως, δεν πουλάει. Όσο για κάποια έκφραση συγνώμης… Ελάχιστοι, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού ήταν αυτοί που ψέλλισαν κάποια λόγια.

     Ο Β. Παπαθεοδώρου, έγραψε ένα συγκλονιστικό βιβλίο. Περιγράφει με μοναδικό τρόπο την αγνόηση του τεκμήριου αθωότητας, τον άδικο κοινωνικό στιγματισμό, την ανατροπή της ζωής του από την μια στιγμή στην άλλη, τη διαπίστωση ότι υπάρχει άγνοια των νόμων ακόμη και από ανθρώπους που υποτίθεται ότι είναι επιφορτισμένοι να τους τηρούν, την προφυλάκιση, την «προδοσία» κάποιων από τους οποίους περίμενε μια διαφορετική συμπεριφορά, αλλά και την αλληλεγγύη από άλλους σχεδόν άγνωστους που πίστεψαν στην αθωότητά του. Ακόμη, συναρπαστική είναι η αφήγηση των συνθήκων και όσων βίωσε στις φυλακές. Αυτό που μένει πια να αποκατασταθεί, μετά την δικαστική, είναι η κοινωνική δικαίωση, κάτι που δεν θα αργήσει. Κι ένα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι η σταδιακή επανέκδοση των βιβλίων του από τις εκδόσεις Bell (ο προηγούμενος εκδοτικός οίκος με το άκουσμα της είδησης πολτοποίησε(!!) όσα βιβλία του είχε στις αποθήκες του) και το εξαιρετικό αυτοβιογραφικό βιβλίο του «Σπασμένος Χρόνος» που σας παρουσίασα σήμερα.  

ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ

ΞΕΝΟΦΩΝ ΚΟΝΤΙΑΔΗΣ
Εκδόσεις ΤΟΠΟΣ
Σελ. 375, Μάρτιος 2026

      Το βιβλίο του Ξ. Κοντιάδη που σας παρουσιάζω σήμερα, είναι το τρίτο μέρος της «Τριλογίας της μνήμης». Τα άλλα δύο είναι «Η Τρέλα Ν’ Αλλάξουν Τον Κόσμο» (Τόπος, 2022) και «Η Νύχτα Που έφυγε Ο Παύλος» (Τόπος, 2023). Όπως και στα δύο προηγούμενα, έτσι και σε αυτό, τα πρόσωπα και τα γεγονότα είναι πραγματικά.

     Στο βιβλίο παρακολουθούμε την πορεία δύο ανδρών, που ξεκίνησαν από την ίδια κοινωνική, οικονομική αλλά κι επιστημονική αφετηρία, όμως μετά την κατάκτηση της χώρας από τις δυνάμεις του Άξονα, ακολούθησαν διαμετρικά αντίθετες πορείες.

     Ο ένας είναι ο γιατρός Πέτρος Κόκκαλης, ο οποίος εντάχθηκε στην εαμική αντίσταση, μετά τον χειμώνα του 1941. «…ο τρόπος που έβλεπε ο Πέτρος τα πράγματα ανατράπηκε βίαια εκείνο το χειμώνα. Αυτά που ακολούθησαν έχουν τις ρίζες τους ακριβώς σε όσα ζήσαμε τότε […] Η φρίκη του λιμού σημάδεψε όλους μας, άλλαξε τον τρόπο που βλέπαμε τη ζωή και τον θάνατο. Για τον Πέτρο ήταν η στιγμή της μεγάλης στροφής, ηθικά, διανοητικά και πολιτικά».

     Ο άλλος είναι ο επίσης γιατρός Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος, ο οποίος συνεργάστηκε εξ αρχής με τους κατακτητές, λαμβάνοντας μάλιστα υψηλά αξιώματα. «Συμφωνήσαμε να διοριστώ αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, υπουργός Εθνικής Πρόνοιας και προσωρινός υπουργός Παιδείας […] Ορκιστήκαμε στις 20 Απριλίου 1941, τρεις ημέρες μετά την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα». Αργότερα μάλιστα, διατέλεσε και πρωθυπουργός για διάστημα τεσσάρων μηνών.

     Το βιβλίο περιλαμβάνει την σε πρώτο πρόσωπο αφήγηση της ιστορίας από τέσσερα διαφορετικά άτομα. Της Νίκης, συζύγου του Πέτρου Κόκκαλη, του ίδιου του Πέτρου Κόκκαλη, της Γερμανίδας συζύγου του Λογοθετόπουλου Έλλης Hell, και του ίδιου του γερμανόφιλου δωσίλογου, που ενώ αποχώρησε μαζί με τους Γερμανούς μετά την απελευθέρωση, τελικά συνελήφθη από τους Συμμάχους, απελάθηκε στην Ελλάδα, δικάστηκε και φυλακίστηκε.

     Το «Δωσίλογοι Και Ονειροπόλοι» είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο. Καταδεικνύει με μοναδικό τρόπο τις διαφορετικές διαδρομές που επέλεξαν να ακολουθήσουν οι δύο άνδρες, αλλά και το πως επηρέασε αυτή τους η πορεία τη ζωή των ίδιων και των οικογενειών τους. Μια συναρπαστική αληθινή ιστορία. Ένα πολύ σημαντικό ανάγνωσμα!    

ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΑΜΗΣ

      Ο Β. Τσιάμης, γεννήθηκε το 1971. Σπούδασε στο Τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατάγεται από την Καλαμπάκα. Ζει στην Αθήνα κι εργάζεται ως επιμελητής κειμένων. Το 2023 του απονεμήθηκε από το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ το λογοτεχνικό βραβείο «Αλεξάνδρα Στεφανοπούλου. Έργα του: «54 Ημέρες. Η πολιορκία και η Άλωση της Κωνσταντινούπολης» (Κέδρος. 2021). «Ο Τζογαδόρος» (Κέδρος, 2026).

 

      Ποια ήταν η πηγή έμπνευσης για το βιβλίο σας «Ο Τζογαδόρος»;

      Η κοινωνική πραγματικότητα. Η έξαρση του στοιχηματισμού. Η φρενίτιδα των διαφημίσεων στοιχηματικών εταιρειών που κλείνουν το μάτι στον ανυποψίαστο τηλεθεατή. Η σιωπή της κοινωνίας και των πολιτικών ταγών (ας γελάσω). . 

 

     Θέλετε να μεταφέρετε κάποιο μήνυμα με αυτό και ποιο είναι αυτό;

     Κανένα μήνυμα. Οι άνθρωποι έχουν τις κοινωνίες που θέλουν. Αν ήθελαν άλλες θα είχαν άλλες. Φαίνεται πως εμείς γουστάρουμε φουλ τζόγο.

 

     Το ψυχογράφημα των εθισμένων παικτών που κάνετε στο μυθιστόρημά σας, είναι διεισδυτικό. Έχετε έρθει σε επαφή με άτομα εθισμένα στο τζόγο για να αντλήσετε έμπνευση και στοιχεία;

     Μία προσεκτική ματιά τριγύρω μας επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Οι εξαρτημένοι γύρω μας είναι πολλοί και συνηθισμένοι άνθρωποι. Δεν έχει τόσο σημασία τα χρήματα που παίζει κανείς όσο το χρόνο που αφιερώνει. Είμαστε μια κοινωνία που πριμοδοτεί τον τζόγο.

 

     Ο εθισμένος στο τζόγο έχει αντίληψη του εθισμού του ή θεωρεί ότι η συμπεριφορά του είναι απολύτως φυσιολογική;

     Δεν μπορώ να απαντήσω μετά βεβαιότητας. Δεν γνωρίζω. Ανεξάρτητα όμως από το επίπεδο συνειδητότητας ο εθισμός βρίσκει πάντα δίοδο να εκδηλωθεί.

 

     Το μυθιστόρημα σας αυτό, είναι το δεύτερο βιβλίο. Το πρώτο ήταν ένα ιστορικό μυθιστόρημα. Σας αρέσει να εναλλάσσεστε σε διαφορετικά λογοτεχνικά είδη;

     Βεβαίως. Άλλους περιορισμούς το ένα, άλλους το άλλο, το καθένα έχει όμως τις προκλήσεις του.

 

     Η λογοτεχνία μπορεί να είναι μια κοινωνική πράξη;

      Όχι. Δεν έχει καμία τέτοια υποχρέωση. Αλλοιώνεται ο χαρακτήρας της. Έτσι νομίζω τουλάχιστον.

 

     Μπορεί η λογοτεχνία να δρομολογήσει αλλαγές σε κοινωνικό επίπεδο;

     Από μόνη της όχι. Δεν είναι αυτή η αποστολή της.

 

     Πότε καταλάβατε ότι θέλετε να γίνετε συγγραφέας;

     Δεν αναρωτήθηκα ποτέ. Προέκυψε τυχαία. Δεν το είχα σκοπό. Είχα κολλήσει με το θέμα της Άλωσης και η συσσωρευμένη πληροφορία θέλησε διέξοδο. Κάτι ανάλογο συνέβη και με τον Τζογαδόρο.

 

     Ποια ήταν τα συναισθήματα που νοιώσατε, όταν πήρατε τυπωμένο το πρώτο σας έργο;

     Μετρημένη συγκίνηση. Μέχρις εκεί όμως.

 

      Τι συμβαίνει στους ήρωες των βιβλίων σας, όταν τελειώνει η συγγραφή;

       Ανασαίνουν. Παίρνουν τον δικό τους δρόμο.

 

      Έχετε βιώσει συναισθήματα παρόμοια με αυτά των ηρώων σας;

      Εν μέρει ναι εν μέρει όχι.

 

     Σας μοιάζει κάποιος από τους ήρωες σας;

      Ένα 10% των στοιχείων του χαρακτήρα μου είναι διάσπαρτο μέσα σε κάθε βιβλίο.

 

     Ποιος είναι ο πρώτος αναγνώστης των κειμένων σας;

     Δεν υπάρχει.

 

     Ποιος είναι ο ιδανικός αναγνώστης για σας;

     Ο απαιτητικός. Ο καταρτισμένος. Ο ψυλλιασμένος.

 

     Γράφοντας, έχετε ανακαλύψει πράγματα για τον εαυτό σας;

     Νομίζω ότι ανακαλύπτω. Δεν πιστεύω ότι μπορείς μέσα από μια διαδικασία γραψίματος να βρεις πράματα για τον εαυτό σου. Πάρα μόνο αντικατοπτρισμούς.

 

     Υπήρξε κάτι στη διάρκεια της συγγραφής που σας ανέτρεψε κάποια πεποίθηση;

     Όχι. Ίσως γιατί δυσκολεύομαι με τις πεποιθήσεις.

 

     Σας αρέσει να συνομιλείτε με τους αναγνώστες σας;

     Δεν βγάζει πολύ νόημα. Είμαι ανοιχτός πάντως κ συγκαταβατικός.

 

     Σε συζητήσεις με αναγνώστες, έτυχε να σας «υποδείξουν» πτυχές του έργου σας, που εσείς δεν είχατε φανταστεί ότι υπάρχουν;

     Ναι βεβαίως κ ήταν ευχάριστο και καλοδεχούμενο. Συνηθέστερα όμως γίνονται παρανοήσεις, μικρές ή μεγάλες.

 

     Υπάρχει κάποιος συγγραφέας που θεωρείτε ότι σας επηρέασε;

     Όχι. Μου αρέσουν πολλοί αλλά το ύφος είναι αυστηρά προσωπικό.

 

     Είναι εύκολη ή δύσκολη διαδικασία η συγγραφή και τι είναι το γράψιμο για σας;

     Εξαρτάται. Σε ο, τι με αφορά αποδείχτηκε πάρα πολύ δύσκολη κ επίπονη διαδικασία. Εξουθενωτική. Οι άνθρωποι σήμερα δεν αγαπούν τα δύσκολα πράματα που τους ξεβολεύουν. Που τους δυσαρεστούν. Τείνω να συμφωνήσω μαζί με την πλειοψηφία.

 

     Αν και είναι πολύ νωρίς ακόμη, το βιβλίο κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες, ετοιμάζετε κάτι άλλο; Έχετε «υλικό» έτοιμο στο συρτάρι σας;

     Τα καλύτερα βιβλία είναι στο συρτάρι ενός γραφείου ή στην επιφάνεια ενός υπολογιστή. Υπάρχει υλικό. Αδιάφορο παντελώς αν βρει το δρόμο του στα ράφια των βιβλιοπωλείων.

          Σας ευχαριστώ πολύ.

 

   

ΕΤΣΙ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΛΕΝΑ ΔΙΒΑΝΗ

Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗΣ

Σελ. 462, Απρίλιος 2026

      Με ένα πολιτικό-κοινωνικό μυθιστόρημα, που έχει τίτλο "Έτσι Τελειώνει Ο Κόσμος", συνεχίζει την συγγραφική της πορεία η Λ. Διβάνη

     Ο Άλκης Λαμπρόπουλος, είναι ένας νεαρός άντρας, που τα έχει όλα! Είναι εκθαμβωτικά ωραίος, με σπουδές στο Κολλέγιο Αθηνών και την Οξφόρδη, με καταγωγή από οικογένεια πολιτικών-που σημαίνει γνωριμίες και διασυνδέσεις με την πολιτική και οικονομική ελίτ, οικονομικά ευκατάστατος, αλλά και… περπατημένος, με ατελείωτες κατακτήσεις. Σπρωγμένος από την μητέρα του που προβάλει πάνω του τις δικές της απραγματοποίητες φιλοδοξίες, έχει στόχο την κορυφή της πολιτικής: την πρωθυπουργία! «Ο μικρός ήταν άλογο κούρσας, γκανιάν, άχαστος, δεν θα ίδρωνε να τον ανεβάσει ψηλά. Αυτή είχε τα μάτια της μάνας και το έβλεπε, ήταν ο Αρχηγός της από τότε που τον γέννησε».

     Ο Στράτος Διδασκάλου, είναι γιος δάσκαλου από την Ζαγορά του Πηλίου, μικρόσωμος και αδύνατος, υπότροφος στο Κολλέγιο, την ίδια εποχή που φοιτά εκεί ο Λαμπρόπουλος. Την υποτροφία πήρε μετά από σκληρές και εξαντλητικές εξετάσεις, στις οποίες πρώτευσε. Οι δύο τους από τότε θα ακολουθήσουν κοινή πορεία παρά τις ταξικές και οικονομικές διαφορές. «Κάπως έτσι γίναμε αχώριστο δίδυμο. Αυτός μπροστά, εγώ από πίσω. Μαζί μεγαλώσαμε. Συνεργοί και συνεργάτες. Αυτός έφερνε τις παρέες, τα φράγκα, τα κορίτσια, τα πάρτι, την επιείκεια των καθηγητών. Εγώ έφερνα τους βαθμούς, το σχολικό πρεστίζ, έγραφα κρυφά εργασίες για δύο, περνούσα εξετάσεις για δύο, διάβαζα για δύο, αρίστευα για δύο. Έπρεπε να κρατήσω την υποτροφία μου και την εύνοιά του. Σιγά σιγά τον έμαθα καλά. Γενικά ήταν εύκολος, αρκεί να ήταν στο επίκεντρο».

     Όταν τελειώνουν τις σπουδές στην Οξφόρδη, μπαίνει μπροστά το σχέδιο για είσοδο στην πολιτική με απώτατο στόχο την «άλωση» του πρωθυπουργικού γραφείου. Αφού κάνουν ένα πέρασμα από την τηλεόραση (ο Λαμπρόπουλος λόγω της προσωπικής του γοητείας στο προσκήνιο και ο Διδασκάλου λόγω της ευφυίας του στο παρασκήνιο να κινεί τα νήματα), προχωρούν στην ίδρυση ενός κόμματος με τίτλο «Νέο Αίμα». Με ακροδεξιό, σεξιστικό, ρατσιστικό λόγο και έξυπνη εκμετάλλευση των δυνατοτήτων που προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες και τα τερτίπια του marketing, καταφέρνουν να προσελκύσουν την προσοχή των νέων σε ηλικία ψηφοφόρων. Μαζί τους συντάσσεται -για τους δικούς της λόγους- και μια μερίδα της οικονομικής ελίτ, που τους προσφέρει στήριξη από ελεγχόμενα ΜΜΕ και διασυνδέσεις. Εκμεταλλευόμενοι τις συνθήκες (η Ελλάδα μόλις έχει βγει από τα μνημόνια και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να έχει ολοκληρώσει τον κύκλο της), καταφέρνουν να αναρριχηθούν στην δεύτερη θέση. Ένα βήμα από την κατάκτηση της πρωθυπουργίας. Όμως ξαφνικά όλα ανατρέπονται…

     Το «Έτσι Τελειώνει Ο Κόσμος» είναι ένα εξαιρετικά καλογραμμένο, σύγχρονο μυθιστόρημα. Με ευφυή, ιδιαίτερη πλοκή και μοναδικούς χαρακτήρες των οποίων οι εσωτερικές συγκρούσεις και αντιφάσεις περιγράφονται με ξεχωριστή διεισδυτικότητα. Ένα μυθιστόρημα που γι’ αυτούς και για πολλούς ακόμη λόγους, που ο αναγνώστης θα ανακαλύπτει όσο προχωρά η εξέλιξη της ιστορίας, αξίζει να προσελκύσει το ενδιαφέρον του αναγνωστικού κοινού!