ΤΟ ΚΕΝΤΡΙ

ΖΩΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
Εκδόσεις ΤΟΠΟΣ
Σελ. 237, Νοέμβριος 2021

      Το μυθιστόρημα «Το Κεντρί» που θα μας απασχολήσει στην σημερινή παρουσίαση, είναι το πρώτο της Ζωής Αποστόλου.

     Ο Αλέξανδρος Φιλίππου, είναι ένας 40χρονος άνδρας, πετυχημένος στον τομέα του, τα χρηματοοικονομικά. Η γνώση των αγορών και το αλάνθαστο ένστικτό του, τον κάνουν να αντιλαμβάνεται τις ευκαιρίες. Έτσι κατευθύνει σωστά τις επενδύσεις των πελατών του, οι οποίοι αποκομίζουν υψηλά κέρδη και η εταιρεία του τις ανάλογες προμήθειες.

     Όλα φαίνονται να πηγαίνουν καλύτερα απ’ ότι είχε σχεδιάσει. Μέχρι τη μέρα που έγινε ένα τραγικό δυστύχημα. «Η γυναίκα με την οποία ετοιμαζόταν να μοιραστεί τη ζωή του και κυοφορούσε το παιδί του είχε σκοτωθεί. Οδηγούσε το αυτοκίνητό της στην εθνική και ήταν μόνη της. Ο θάνατός της ήταν ακαριαίος. Μια απότομη κίνηση και μια στραβοτιμονιά ήταν αρκετές για να ανατραπούν όλα μαζί με το αυτοκίνητο. Είχε ήδη χάσει τους γονείς του και τον καλύτερό του φίλο. Μέσα σε διάστημα τριών χρόνων είχε χάσει κάθε σημείο αναφοράς και είχε σπάσει και ο τελευταίος κρίκος που τον έδενε με όσα είχε κάποτε ονειρευτεί».

     Για λίγο, προσπάθησε να αντιπαλέψει με όσα τον βασάνιζαν. Όμως ο πόνος είναι περισσότερος απ’ όσο μπορεί να αντέξει. Παίρνει την απόφαση να βάλει τέλος στη ζωή του. Ανεβαίνει στη μηχανή με ένα κουτί χάπια στην τσέπη με σκοπό να υλοποιήσει την απόφασή του, στο σημείο που θα εξαντλούνταν τα καύσιμα.

     Στη διαδρομή όμως, μια κοπέλα –που όπως εκ των υστέρων αποδείχτηκε ήταν θύμα trafficking και σωματεμπορίας-τον εκλιπαρεί να την βοηθήσει. Ο Αλέξανδρος χωρίς να υπολογίσει τον κίνδυνο, άλλωστε έχει λάβει τις αποφάσεις του, την παίρνει και την κρύβει στο διαμέρισμά του.

     Η ενέργειά του αυτή, θα τον φέρει σε αντιπαράθεση με τον αρχηγό του κυκλώματος και τους άντρες του, ο οποίος μέσω των διασυνδέσεών του στην αστυνομία, εντόπισε γρήγορα κι εύκολα την ταυτότητά του. «Ο Βαγγέλης του είχε δώσει όσα στοιχεία χρειαζόταν: όνομα, τηλέφωνο, διεύθυνση, δουλειά. Αλέξανδρος Φιλίππου, χρηματιστής… Τι ρόλο έπαιζε αυτός ο τύπος και γιατί είχε μπλεχτεί στις δουλειές του;». Η σύγκρουση των δύο ανδρών, θα έχει τραγική κατάληξη.

     Το μυθιστόρημα, αν και πρωτόλειο, έχει αρετές και είναι καλογραμμένο. Ιδιαίτερα αξιοπρόσεκτος είναι ο τρόπος με τον οποίο περιγράφει τη σύγκρουση των δύο αντρών,  φαινομενικά εκ διαμέτρου αντίθετων, αλλά κατά βάθος ίδιων χαρακτήρων. Ο ένας έχει λάβει τις αποφάσεις του και δεν φοβάται πια τον θάνατο. Αντίθετα τον αντιμετωπίζει ως λύτρωση από τα δεινά και τους εφιάλτες του. Ο άλλος πρέπει να τιμωρήσει παραδειγματικά αυτόν που τόλμησε να τον αμφισβητήσει και να «μπει στα χωράφια του», αν θέλει να διατηρήσει τον σεβασμό και τη θέση του στον κόσμο της νύχτας, χωρίς να υπολογίζει το κόστος, που μπορεί να είναι ακόμη και η ίδια η ζωή του. Αξίζει την προσοχή του αναγνωστικού κοινού!

ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΡΟΥΣΣΟΥ

Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Σελ. 464, Ιούνιος 2017

     Την ιστορία της οικογένειας Μακρή από τη Νάουσα και της οικογένειας Γκούση από την Έδεσσα, που εξελίσσεται στη διάρκεια μισού αιώνα (1896-1945), αφηγείται στο δεύτερο μυθιστόρημα της, η Χ. Ρούσσου.

     Η ιστορία ξεκινά το 1896, όταν τα αδέλφια Αχιλλέας και Νίκος Μακρής, λόγω της ανέχειας, αποφάσισαν να κάνουν το μεγάλο βήμα και να μεταναστεύσουν στην Αμερική. Ήθελαν να χτίσουν ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους, να βοηθήσουν οικονομικά τους γονείς τους, αλλά και να προικίσουν τη Λέγκω, τη μικρή τους αδελφή. «Οι δουλειές δεν πήγαιναν καλά. Τι να βγάλουν από δύο μικρά αμπέλια; Μόλις που κάλυπτε η οικογένεια τα έξοδά της κάθε χρόνο. Και να ‘ταν μόνο αυτό, αισθάνονταν ανασφάλεια στον τόπο τους. Η Μακεδονία όπως και άλλα μέρη της Βόρειας Ελλάδας, δεν είχαν ελευθερωθεί ακόμη. Οι Βούλγαροι, στην προσπάθειά τους να εκβουλγαρίσουν τους κατοίκους της Μακεδονίας, έκαναν επιδρομές, λεηλατούσαν, έσφαζαν, έκαιγαν σπίτια, άρπαζαν κοπάδια, κατέστρεφαν τις καλλιέργειες, ρήμαζαν τον τόπο. Παρ’ όλη την οικονομική ανάπτυξη, ο πολύς ο κόσμος δεν είχε παράδες, αντίθετα με τους ολίγους, τους πλούσιους βιομήχανους και τσιφλικάδες της περιοχής. Ή θα δούλευαν εργάτες στα εργοστάσια ή για λογαριασμό των μεγάλων γαιοκτημόνων».

     Τα δύο αδέλφια έφυγαν από τη Θεσσαλονίκη με πλοίο για τον Πειραιά και στη συνέχεια για τη Γένοβα, όπου θα άλλαζαν καράβι. Στο λιμάνι της ιταλικής πόλης στη διάρκεια της πολύωρης αναμονής μέχρι να επιβιβαστούν στο αμερικάνικο υπερωκεάνιο, γνώρισαν τον Αντώνη Γκούση από τα Βοδενά, όπως ονομαζόταν τότε η Έδεσσα. Μετανάστης και αυτός, αλλά άλλου είδους. Ταξίδευε στην Αμερική για να ολοκληρώσει τις σπουδές του στην Ιατρική. Στο Νέο Κόσμο τον έστειλε ο θείος του, ο οποίος τον φιλοξενούσε στη Βιέννη, στο πανεπιστήμιο της οποίας σπούδαζε ο Αντώνης, για να τον απομακρύνει από την αυστριακή πρωτεύουσα και την Ευρώπη. Γιατί ο Αντώνης γύρισε κρυφά στην πατρίδα για να μπει στον αγώνα. «Ανήσυχο πνεύμα καθώς ήταν, στο τελευταίο έτος των σπουδών μπερδεύτηκε σε οργάνωση για την απελευθέρωση της υποδουλωμένης Ελλάδας. Έριξε στο βρόντο το πτυχίο και κρυφά απ’ τον θείο και τον πατέρα του κατέβηκε στη Μακεδονία, που άτυπα είχε αρχίσει ο αγώνας για να πάρει τα όπλα».

     Ο θείος του, ανήσυχος και φοβούμενος ακόμη και για τη ζωή του ανιψιού του, τον εντόπισε και ανέλαβε να τον νουθετήσει, αλλά και «τον έπεισε να μεταναστεύσει στην Αμερική και να συνεχίσει εκεί την ειδικότητά του… «Πολύ πιο χρήσιμος θα είσαι στο έθνος ως γιατρός. Πάρε το πτυχίο σου, την ειδικότητά σου και μετά κάνε ότι θέλεις. Ρίξου στον αγώνα με όλες σου τις δυνάμεις. Ο πατέρας σου και γω δεν σου επιτρέπουμε να μην αξιοποιήσεις το καλό μυαλό που σου έδωσε ο Κύριος. Σε δέχθηκαν στην ιατρική σχολή στα δεκαέξι σου χρόνια. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Μην χαραμίσεις το μυαλό σου». Ο θείος είχε «από κοντά» τον ανιψιό μέχρι να δώσει όσα μαθήματα χρωστούσε για το πτυχίο και όταν το έπιασε στα χέρια του και είδε «Αντώνιος Γκούσης του Αποστόλου», ταξίδεψε μαζί του μέχρι το λιμάνι της Γένοβας και τον ξεπροβόδισε για την Αμερική».

     Από το σημείο αυτό, οι τρεις έγιναν αχώριστοι και προσπάθησαν να πραγματοποιήσουν ο καθένας το δικό του όνειρο στη νέα Γη της Επαγγελίας, μέχρι που η μοίρα θα αποφασίσει διαφορετικά…

     Το δεύτερο μυθιστόρημα της Χ. Ρούσσου, είναι πολυπρόσωπο με διαφορετικούς χαρακτήρες που σκιαγραφούνται με διεισδυτικότητα, έχει εξαιρετική αφήγηση, συναρπαστική πλοκή και πολλές ανατροπές. Παρουσιάζει με ευστοχία την ασφυκτική, συντηρητική κοινωνία της μικρής και απομονωμένης πόλης, στην οποία η πλειοψηφία των κατοίκων κάθε κοινωνικής βαθμίδας, έχαναν την ουσία και ενδιαφερόταν περισσότερο για το «τι θα πει ο κόσμος» και τη δημόσια εικόνα τους. Αλλά και τη σκληρή ζωή των μεταναστών στην Αμερική, που είχαν να παλέψουν και να αντιμετωπίσουν εντελώς άλλες συνθήκες και νοοτροπίες από αυτές που είχαν συνηθίσει και αξίες διαφορετικές από αυτές με τις οποίες είχαν ανδρωθεί. Κι όλα αυτά, μέσα από τις ανατροπές που φέρνουν στις ζωές των ανθρώπων τα «γυρίσματα» της Ιστορίας, που ειδικά στο χρονικό διάστημα που διαδραματίζεται το μυθιστόρημα, στη Μακεδονία, είναι πολύ σημαντικά και ενδιαφέροντα. Το «Στα Πέρατα Της Αντοχής» είναι μια πολύ καλή αναγνωστική επιλογή.

     

ΟΔΗΓΟΣ ΦΟΝΩΝ

ΑΝΤΩΝΗΣ ΓΚΟΛΤΣΟΣ

Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Σελ. 421, Ιούνιος 2019

     Το δεύτερο μυθιστόρημα του Α. Γκόλτσου σας παρουσιάζω σήμερα.

     Ο Αλκιβιάδης Πικρός, είναι ένας 36χρονος συγγραφέας αστυνομικών ιστοριών. Μετά από ένα βίαιο και μεγάλο ψυχικό τραύμα που βίωσε πριν από λίγο καιρό, δεν μπορεί να γράψει ούτε γραμμή. Έχει ένα μοναδικό συγγενή, τον θείο Αλκιβιάδη, με τον οποίο δεν θέλει να έχει οποιαδήποτε σχέση. Ζει μόνος σε ένα διαμέρισμα στο Μετς. Το τραύμα έχει εντείνει την τάση του να αποφεύγει τους ανθρώπους. Έχει επαφή με ελάχιστους, κυρίως τηλεφωνικά, όποτε απαντά στο τηλέφωνο ή όταν το έχει συνδεδεμένο στην πρίζα. Όσο για το κινητό του, το θεωρεί μηχάνημα του… διαβόλου. Η συμπεριφορά του είναι εντελώς αλλοπρόσαλλη. Άλλες φορές περνάει ατέλειωτες ώρες καπνίζοντας, πίνοντας αμέτρητους καφέδες και κοιτώντας το ταβάνι. Άλλες νιώθει τους τοίχους να τον πλακώνουν και παίρνει τους δρόμους. Όπως είναι φυσικό, λόγω της συμπεριφοράς του και λόγω των όσων βίωσε, η δημιουργία σχέσης, δεν περνά ούτε καν σαν σκέψη από το μυαλό του. Μόνο αραιά και που, φροντίζει η βόλτα του να περνά έξω από το μπαρ Odeon, όπου εργάζεται η Ζουλού (κατά κόσμον Λίζα Λέκκα), με την οποία γνωρίζονται και ανταλλάσουν έναν χαιρετισμό. Αυτό είναι ότι πιο κοντινό έχει σε ερωτική σχέση. Ένα νεύμα κάπου-κάπου. Έχει αντιστρέψει τη φυσική τάξη. Κοιμάται ή καλύτερα προσπαθεί να κοιμηθεί τη μέρα-η σχέση του με τον ύπνο είναι πολύ κακή-και παραμένει ξύπνιος τη νύχτα.

     Ένα βράδυ δέχεται την επίσκεψη ενός από τους λίγους ανθρώπους που έχει επαφή. Είναι ο Απόστολος Αποστόλου, ιδιοκτήτης του εκδοτικού οίκου Ασπάλακας, όπου ο Πικρός εκδίδει τα βιβλία του. Έχει να του πει ενδιαφέροντα νέα. «Κάποιος άφησε έναν φάκελο στο γραμματοκιβώτιο του Ασπάλακα. Έναν φάκελο με ένα γράμμα γραμμένο σε υπολογιστή. Μη με ρωτάς, αποστολέας άγνωστος. Το περασμένο Σάββατο. Ήταν για σένα και για μένα». Ο άγνωστος, που αποκαλούσε τον εαυτό του ενθουσιώδη αναγνώστη και θαυμαστή του έργου του Αλκιβιάδη, του πρότεινε, έναντι αδρής αμοιβής, να γράψει ένα αστυνομικό μυθιστόρημα, με μόνο αναγνώστη τον ίδιο. Το μυθιστόρημα θα είναι σε τέσσερις ενότητες των είκοσι χιλ. λέξεων η κάθε μία. Κάθε ενότητα έπρεπε να παραδίδεται ανά τρίμηνο και θα αμείβονταν με το ποσό των οκτώ χιλ. ευρώ, ποσό καθόλου ευκαταφρόνητο για τα οικονομικά του Πικρού, που είχαν αρχίσει να παίρνουν την κάτω βόλτα.

     Αρχικά ο Πικρός, αντιμετωπίζει την πρόταση με έντονη δυσπιστία. Πιστεύει ότι «Κάποιος δικός σου, προκειμένου να σε ξυπνήσει και να σε φέρει πίσω στη ζωή ντύνεται «ενθουσιώδης αναγνώστης» και σε βγάζει από το τέλμα, αυτό δεν είναι;». Όταν κάμπτεται η αρχική του δυσπιστία, αποφασίζει να γράψει το μυθιστόρημα, τηρώντας τους όρους που θέτει ο «ενθουσιώδης αναγνώστης». Μια απόφαση που πυροδοτεί αλυσίδα εξελίξεων, τόσο εκρηκτικών, που θα κάνει το ερώτημα της Phyllis Dorothy James, «Έχει κάθε μυθιστοριογράφος μια ηθική ευθύνη για τις πιθανές επιπτώσεις των όσων γράφει;» επίκαιρο όσο ποτέ.

     Το μυθιστόρημα είναι γραμμένο με χιούμορ, έχει έντονα του στοιχεία του σασπένς, που εντείνουν οι ανατροπές και τα ερωτήματα που προκύπτουν κατά την εξέλιξη του μύθου, ιδιαίτερο τρόπο γραφής, που φανερώνει επιρροές από τους αμερικανούς κλασικούς συγγραφείς του είδους, κι έναν πολύ έντεχνα και διεισδυτικά δομημένο κεντρικό χαρακτήρα, που με τη συμπεριφορά, τις εμμονές και τις ιδιαιτερότητές του, προκαλεί σωρεία-πολλές φορές αντιφατικών-συναισθημάτων στον αναγνώστη.    

Η ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ 16ου ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΛΑΣ ΒΕΡΜΙΟΥ

Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΟΛΛΙΝΤΖΑ (ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ) ΚΑΙ ΤΟ «ΤΑΓΜΑ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ» (1940-1944)
ΑΝΤΩΝΙΑ ΧΑΡΙΣΗ
Εκδόσεις ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ
Σελ. 243, Οκτώβριος 2024

      Το βιβλίο της σημερινής παρουσίασης είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορική μελέτη που μάλιστα έχει ξεχωριστή αναφορά σε γεγονότα της τοπικής ιστορίας. Αφορά τη δράση του 16^ου συντάγματος του ΕΛΑΣ που έδρευε κι έδρασε στο Βέρμιο. Επίσης γίνεται ιδιαίτερη μνεία σε έναν από τους αξιωματικούς του, τον Κωνσταντίνο Κολλίντζα που ήταν γνωστός ως Κολοκοτρώνης! «Ο Κολλίντζας είχε διακριθεί ως έφεδρος λοχίας πεζικού στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο. Το φθινόπωρο του 1941 ενεργοποιήθηκε στις τάξεις του ΚΚΕ Θεσσαλονίκης και αμέσως μετά στην οργάνωση του ΕΑΜ της Νάουσας. Ήταν από τους πρώτους που συγκρότησαν αντιστασιακή ομάδα περί τα τέλη του 1941 στην περιοχή του όρους Βέρμιο. Τέλος ανέλαβε στρατιωτικός διοικητής αντάρτικης μονάδας (τάγματος)».

     Το βιβλίο είναι χωρισμένο σε τέσσερα κεφάλαια. Το πρώτο αναφέρεται στο ιστορικό πλαίσιο των ετών 1940-1944, στους πολέμους με τη φασιστική Ιταλία και τη ναζιστική Γερμανία, την ήττα, τη συνθηκολόγηση και την επελθούσα τριπλή Κατοχή. Αλλά και την «δημιουργία» της «Ελληνικής Κοινωνίας» που «αποτέλεσε τη διοικητική αρχή της κατεχόμενης Ελληνικής επικράτειας».

     Το δεύτερο κεφάλαιο αφορά το αντιστασιακό κίνημα. «Το αντάρτικο συγκροτήθηκε αργά το καλοκαίρι του 1942 με την εθελοντική κατάταξη ανθρώπων της υπαίθρου και την οργανωτική προπαρασκευή του μηχανισμού του ΚΚΕ. Βρήκε τη θέση του μέσα στην κοινωνική πραγματικότητα της υπαίθρου, καθώς απάλλαξε τον πληθυσμό από την καταπίεση των κατακτητών και των συνεργατών τους, επίσημων και ανεπίσημων».

     Το τρίτο και μεγαλύτερο σε έκταση κεφάλαιο είναι αφιερωμένο στον Κ. Κολλίντζα. Γεννήθηκε στο χωριό Βλαχέρνα του νομού Αρκαδίας το 1917. Ο πόλεμος του 1940, τον βρήκε να υπηρετεί στη Φλώρινα. Στη συνέχεια βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του μετώπου Πόγραδετς-Κορυτσά. Μετά τη συνθηκολόγηση κι ενώ προσπαθούσε να επιστρέψει πεζός στην ιδιαίτερη πατρίδα του, συνάντησε στην πορεία τον συμπολεμιστή του Χριστόφορο Πάσχο από τη Νάουσα, ο οποίος του πρότεινε να τον φιλοξενήσει μέχρι να βρει τρόπο να επιστρέψει στη Βλαχέρνα. Με την δημιουργία των πρώτων ένοπλων ομάδων αντίστασης, ο Κολλίντζας εντάχθηκε σε αυτές. Ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα και αργότερα χάρη στις ικανότητές του, του ανατέθηκε η διοίκηση του ΙΙ/16 Τάγματος. Συμμετείχε σε πολλές μάχες κι επέδειξε απαράμιλλη γενναιότητα και αυταπάρνηση. Δυστυχώς για την Εθνική Αντίσταση, τραυματίστηκε βαρύτατα στην κοιλιακή χώρα στην μάχη του Σταυρού Βέροιας στις 6 Οκτωβρίου 1944 και πέθανε δύο μέρες αργότερα. Η κηδεία του έγινε στη Νάουσα με μεγάλη λαϊκή συμμετοχή. Παραβρέθηκαν επίσης μέλη της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Το 1945, στα χρόνια της Λευκής τρομοκρατίας «χωροφύλακες λεηλάτησαν και κατέστρεψαν ολοκληρωτικά στο νεκροταφείο της Νάουσας τους τάφους στους οποίους ήταν θαμμένος ο Κολοκοτρώνης και άλλοι συναγωνιστές του αντάρτες».

     Τέλος στο τέταρτο κεφάλαιο περιγράφονται οι μάχες για την απελευθέρωση της Έδεσσας, της Βέροιας και της Θεσσαλονίκης και φτάνει μέχρι τη Συμφωνία της Βάρκιζας, αλλά και την περίοδο της Λευκής τρομοκρατίας (1945-46).

     Το βιβλίο προλογίζουν ο Γιάννης Πριόβολος στρατηγός ε.α. και συγγραφέας, καθώς και ο γνωστός και ακάματος συντοπίτης ιστορικός ερευνητής Στέργιος Αποστόλου. Συμπληρώνεται από εκτενή βιβλιογραφία, ευρετήριο ονομάτων και μερικές φωτογραφίες.  

     Η αξιολογότατη μελέτη της Αντωνίας Χαρίση, προϊόν πολύχρονης και κοπιώδους έρευνας, εμπλουτίζει την ιστοριογραφία και φωτίζει γεγονότα που συνέβησαν στην Μακεδονία και ειδικότερα στο Βέρμιο, τη Νάουσα και τις γύρω περιοχές, καθώς και πρόσωπα που συμμετείχαν σε αυτά. Μπορεί να διαβαστεί από κάθε αναγνώστη, περιλαμβάνει ολοζώντανες περιγραφές και είναι γραμμένη με τρόπο κατανοητό και εύληπτο, χωρίς να χάνει την επιστημονική της εγκυρότητα.       

ΚΥΘΗΡΑ

ΓΙΩΡΓΗΣ ΜΠΑΔΟΛΑΣ
Εκδόσεις ΑΝΑΛΕΚΤΟ
Σελ. 107, Σεπτέμβριος 2025

      Μια εξαιρετικά σημαντική συλλογή ποιημάτων (στο βιβλίο περιλαμβάνονται και δύο «πεζά»), κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ανάλεκτο.

     Έχει τίτλο «Κύθηρα» και τα έργα που περιλαμβάνει είναι γραμμένα από τον Ναουσαίο σπουδαίο εικαστικό καλλιτέχνη Γιώργη Μπαδόλα (1943-2010).

     Όπως αναφέρει στον πρόλογό της η αρχιτέκτονας Κατερίνα Μπαδόλα, κόρη του Γιώργη, «…Ο Μπαδόλας, παράλληλα με την εικαστική δραστηριότητα κατέγραφε αδιάκοπα τις σκέψεις του με τη μορφή ελεύθερου ποιητικού λόγου. Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’80, με ρυθμό εξίσου έντονο με εκείνον που δημιουργούσε εικαστικά, εκφραζόταν και μέσα από τον Λόγο».

     Η συλλογή της παρούσας έκδοσης, είναι έργο του 1982. Αρχικά παρουσιάστηκε ως βιβλίο-έκθεμα σε ατομική έκθεση ζωγραφικής που πραγματοποιήθηκε εκείνη τη χρονιά στη Νάουσα. Μικρές τροποποιήσεις στα κείμενα έγινε το 1984.

     Για τα έργα (εικαστικά και ποιητικά) εκείνης της έκθεσης, γράφει ο Γ. Μπαδόλας «Όλη τούτη η δουλειά, δεν είναι παρά ανάσες ανοιξιάτικες, συναγμένες μ’ αγάπη, για τη νιότη, την ομορφιά, τον έρωτα, τη ζωή, δίχως κάποια σειρά ή πρόγραμμα, συναγμένες όμοια με μια αγκαλιά αγριολούλουδα απριλιάτικα για το πεζούλι της αυλής. Είναι στιγμές που κάτι αγγίζει την ψυχή σου απρόσμενα. Κι απρόσμενα πάλι, χτυπημένη η ψυχή σου σε καλή μεριά, ξεχειλίζει δροσιά. Στην τωρινή δουλειά μου, δεν είχα άλλη έγνοια παρά να χαρώ τούτη τη δροσιά την αναπάντεχη και προσπαθώ να σας τη δείξω, έτσι όπως ξεχειλίζει δίχως φτιασίδια».

     Το βιβλίο συμπληρώνει ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον και διεισδυτικό επίμετρο του Μιχάλη Μπαρτσίδη.

     Δείγμα γραφής:

 Έψαξα

Μια λέξη

Που να τα χωρέσει

Όλα.

Όλα

Τα χώρεσε

Μόνο

Η αγάπη.

 

 Τ’ αστέρια

Σκόρπισαν

Στα νυχτερινά μαλλιά σου

Και το φεγγάρι

-το πρόσωπό σου-

Γλυκοκοιμήθηκε

Στα χέρια μου.

 

     Παρουσίαση του βιβλίου, θα γίνει στη Νάουσα σήμερα Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2025, στις 6.30 μ.μ. στον Πολυχώρο Πολιτισμού Χ. Λαναρας, αίθουσα Βέτλανς. Θα μιλήσουν οι: Σπυριδούλα Αποστόλου, φιλόλογος, Γιώργος Λιάμπας, εκπαιδευτικός και Κατερίνα Μπαδόλα, αρχιτέκτων. Ποιήματα θα διαβάσουν οι Θόδωρος Σαμαράς και Περικλής Χριστίδης. Θα προλογίσει ο εκδότης, Άκις Θωμαϊδης.