ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ

LOUISE ROSS
Μετάφραση ΝΟΕΛΑ ΕΛΙΑΣΑ
Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ
Σελ. 516, Μάιος 2026

      Το μυθιστόρημα της L J Ross, που παρουσιάζω σήμερα, είναι το πρώτο της. Εκδόθηκε το 2015, αλλά μόλις τώρα μεταφράστηκε στα ελληνικά.

     Το Λίντισφαρν, γνωστό και σαν το Ιερό Νησί, είναι ένα μικροσκοπικό νησάκι διακοσίων κατοίκων, που βρίσκεται στην βορειοανατολική ακτή της Αγγλίας, στην κομητεία Northumberland, στα «σύνορα» Αγγλίας-Σκωτίας. Βρίσκεται σε απόσταση 2,5 χλμ. από την ακτή και όταν η παλίρροια το επιτρέπει, υπάρχει οδική πρόσβαση. Ο δρόμος, εμφανίζεται όταν «τραβιούνται» τα νερά στην άμπωτη και χάνεται στην πλημμυρίδα.

     Αυτό το σχεδόν απομονωμένο μέρος επέλεξε ο επιθεωρητής Μάξγουελ Φίνλεϊ-Ράιαν για να περάσει την τρίμηνη αναρρωτική άδεια που έλαβε από την διοίκηση της αστυνομίας, μετά την αιματηρή κατάληξη της τελευταίας υπόθεσης στην οποία ενεπλάκη.

     Μια μέρα, νωρίς το πρωί, μια κάτοικος του νησιού, που είχε βγάλει βόλτα τον σκύλο της, φτάνει έντρομη στο σπίτι που νοικιάζει ο Ράιαν και τον ενημερώνει ότι στα ερείπια του μοναστηριού που δεσπόζει σε ένα ύψωμα του νησιού, εντόπισε τη σορό μιας κοπέλας.

«Το κορίτσι […] κειτόταν γυμνό πάνω σε ένα χοντρό πέτρινο βωμό. Γκρεμισμένοι πέτρινοι τοίχοι την προστάτευαν από τη μανία του ανέμου, και της θάλασσας, προσδίδοντας στην σκηνή μια κάποια επισημότητα. Το σώμα της ήταν τοποθετημένο προσεκτικά, με τα χέρια και τα πόδια ανοιχτά, ώστε να αφαιρεθεί κάθε ίχνος αξιοπρέπειας, ακόμα και στον θάνατο. Άσχημοι μώλωπες σημάδευαν το χλωμό δέρμα στον λαιμό και στα χέρια της». Το νεκρό κορίτσι, ήταν η Λούσι Τζέιν Μάθισον, 21 ετών, φοιτήτρια της Σχολής Καλών Τεχνών στο Νιουκάστλ, που καταγόταν από το νησί κι επέστρεψε για να περάσει τις χριστουγεννιάτικες διακοπές με την οικογένειά της. Ο τρόπος που ήταν τοποθετημένη, παραπέμπει σε φόνο με τελετουργικά χαρακτηριστικά.

     Ο Ράιαν επικοινωνεί με τον διοικητή του και τού ζητά να διακοπεί η άδειά του για να αναλάβει τις έρευνες, αφού γνωρίζει τους κατοίκους του νησιού και τον γνωρίζουν και αυτοί. Ο διοικητής μετά από μικρό δισταγμό -το τρίμηνο δεν είχε εξαντληθεί- δέχεται. «Επιστρέφεις στην ενεργό υπηρεσία, με άμεση ισχύ […] Αναλαμβάνεις επικεφαλής έρευνας. Διάλεξε μόνος την ομάδα σου».

     Το μόνο μέλος που του επέβαλε ο διοικητής Γκρέγκσον, ήταν η δρ Άννα Τέηλορ, μια νεαρή καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο του Νιούκαστλ, που καταγόταν από το νησί και είχε ειδικότητα στο παγανιστικό παρελθόν και τις τελετές της περιοχής.

     Οι δύο τους, θα ενώσουν τις γνώσεις και τις δυνάμεις τους, για να λύσουν το μυστήριο όσων διαδραματίζονται στο νησί.

     Το μυθιστόρημα «Το Νησί Της Σιωπής» είναι ένα συναρπαστικό, ατμοσφαιρικό θρίλερ. Μια περίπλοκη ιστορία, που ξετυλίγεται με σασπένς, με θαυμάσια περιγραφή των χαρακτήρων και ένα ιδιαίτερο, αναπάντεχο φινάλε.   

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΜΕ ΤΙΣ ΜΑΥΡΕΣ ΓΑΤΕΣ

PIERGIORGIO PULIXI
Μετάφραση: ΔΗΜΗΤΡΑ  ΔΟΤΣΗ
Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Σελ. 290, Ιούλιος 2026

      Ένα ακόμη αστυνομικό μυθιστόρημα είναι το νέο βιβλίο του Ιταλού συγγραφέα P. Pulixi.

     Ο Μάρτσιο Μοντεκρίστο, είναι ένας 38χρονος άντρας που ζει στο Κάλιαρι της Σαρδηνίας. Ήταν καθηγητής μαθηματικών, αλλά η βίαιη επίθεσή του στον κακοποιητή πατέρα ενός μαθητή του, τον οδήγησε στην απομάκρυνσή του από την εκπαίδευση, μια δουλειά που κυριολεκτικά λάτρευε. 

     Με τις λίγες οικονομίες που είχε, αποφάσισε να ανοίξει ένα βιβλιοπωλείο, αφιερωμένο αποκλειστικά στην αστυνομική λογοτεχνία, της οποίας ήταν φανατικός αναγνώστης. Η κίνησή του αντιμετωπίστηκε με… σκεπτικισμό. «Ένα ανεξάρτητο βιβλιοπωλείο εξειδικευμένο στα αστυνομικά βιβλία; Στην Ιταλία; Και μάλιστα στο Κάλιαρι; Εκεί που δεν διαβάζει κανείς; Ξέχασέ το…».

     Όντως οι «Κασσάνδρες» που προέβλεπαν ότι θα πάει «άπατο» επιβεβαιώθηκαν! Οι πελάτες ήταν λίγοι και οι πωλήσεις ακόμη λιγότερες. Μέχρι που μια ηλικιωμένη κυρία, η Νούντσια, δημιούργησε μια λέσχη ανάγνωσης με έδρα το βιβλιοπωλείο. Η λέσχη, που πήρε το όνομα «οι ντετέκτιβ της Τρίτης», αποτελούνταν από μια ετερόκλητη, αλλά δεμένη ομάδα ανθρώπων κι έδωσε μια μικρή διέξοδο στα οικονομικά αδιέξοδα του Μοντεκρίστο. Πριν ένα χρόνο μάλιστα, με τη βοήθεια της λέσχης, διαλευκάνθηκε μια υπόθεση που είχε φτάσει σε αδιέξοδο, είχε βαλτώσει και είχε μπει στο αρχείο!

     Το όνομα του βιβλιοπωλείου, οφείλονταν σε δύο αδέσποτες μαύρες γάτες, που μια μέρα εμφανίστηκαν στην πόρτα του και το… υιοθέτησαν. «…ενώ ο Μάρτσιο ξεσκόνιζε τις νέες εκδόσεις […] δύο μαύρες γάτες πέρασαν αγέρωχες την πόρτα του βιβλιοπωλείου και αφού κοίταξαν γύρω τους με ύφος περιφρονητικό, κουλουριάστηκαν πάνω σε δύο στοίβες αστυνομικών της Άγκαθα Κρίστι».

     Η εμφάνιση εκείνο το πρωί στο βιβλιοπωλείο του επιθεωρητή Φλάβιο Καρούζο και της υπαστυνόμου Άντζελα Ντιμάζε της Ασφάλειας του Κάλιαρι- παιδική φίλη και κρυφός έρωτας του Μοντεκρίστο- δεν προμήνυε τίποτα καλό. Οι δύο αστυνομικοί τον κάλεσαν στο κτίριο της Ασφάλειας και ζήτησαν να τους βοηθήσει σε ένα πρόβλημα που προέκυψε. Του έδωσαν να δει κάποιες φωτογραφίες με τα πτώματα ενός άντρα και μιας γυναίκας, που του ήταν άγνωστοι. Η πραγματική έκπληξη όμως ήρθε, όταν του έδειξαν μια ακόμη φωτογραφία. «Απεικόνιζε ένα παιδί γύρω στα έξι, αγκαλιά με έναν άντρα γύρω στα τριάντα. Και οι δύο χαμογελούσαν κεφάτοι. Βρίσκονταν στην αίθουσα ενός δημοτικού σχολείου. Το παιδί φορούσε μπλε ποδιά. Ο άντρας της φωτογραφίας ήταν ο Μοντεκρίστο». Το παιδί ήταν ο Λορέντσο Βίντσις, μαθητής στο σχολείο που δίδασκε ο Μοντεκρίστο. Η φωτογραφία βρισκόταν σε κορνίζα σε περίοπτη θέση στο δωμάτιο του παιδιού. Το δεκάχρονο -τώρα πια- παιδί, υπήρξε ο μοναδικός επιζών, μιας δολοφονικής επίθεσης στο σπίτι του, αλλά αρνούνταν πεισματικά υπό την επήρεια του σοκ, να πει οτιδήποτε. Οι αστυνομικοί σκέφτηκαν ότι αφού αγαπούσε τόσο τον πρώην δάσκαλό του, ίσως σε αυτόν να ανοιγόταν. Πράγμα που έγινε. Αυτά που τους είπε το παιδί τους προβλημάτισαν. Προβληματισμός που έγινε ανησυχία, όταν παρόμοια επίθεση έγινε σε άλλη μια οικογένεια!

     Το αστυνομικό μυθιστόρημα «Το Βιβλιοπωλείο Με Τις Μαύρες Γάτες», είναι συναρπαστικό. Με ενδιαφέρουσα πλοκή που διατηρεί το ενδιαφέρον του αναγνώστη και τον κρατά σε εγρήγορση ως το τέλος. Με ένα πολύ πειστικό σενάριο εκδίκησης. Με χαρακτήρες που είναι ιδιαίτεροι (ειδικά ο κεντρικός ήρωας είναι συμπαθέστατος). Με χιούμορ που αποφορτίζει όπου χρειάζεται το ζοφερό κλίμα. Με ένα τρόπο γραφής που το κάνει ευκολοδιάβαστο και δεν σε κάνει να βαρεθείς ούτε μια στιγμή. Με πάρα πολλές αναφορές σε κλασικούς συγγραφείς και βιβλία της αστυνομικής λογοτεχνίας, αλλά και χαρακτηριστικά μουσικά αποσπάσματα. Και τέλος, με ανατροπές πάνω στις ανατροπές μέχρι την τελευταία κυριολεκτικά σελίδα, που θα εκπλήξουν τον αναγνώστη. Ένα πολύ ενδιαφέρον και απολαυστικό ανάγνωσμα!

Η ΑΠΟΦΑΣΗ

KARINE TUIL
Μετάφραση ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΟΥΛΑ
Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ
Σελ. 300, Απρίλιος 2025

      Το βράδυ της 13^ης Νοεμβρίου του 2015, η Ευρώπη πάγωσε στο άκουσμα των επιθέσεων που πραγματοποίησαν ομάδες τζιχαντιστών του ISIS στο Παρίσι. Η επίθεση στοίχισε τη ζωή σε 129 πολίτες που έπεσαν νεκροί από την μανία των φανατικών δολοφόνων. Η «επιτυχία» των επιθέσεων, έδειξε ότι τα μέτρα που είχαν ληφθεί μετά την επίθεση στο σατυρικό περιοδικό Charlie Hebdo, δεν ήταν επαρκή. Αυτή η διαπίστωση άλλαξε και την προσέγγιση των υπηρεσιών αντιτρομοκρατίας σε όλη των Ευρώπη και ειδικά στη Γαλλία. Πλέον όλοι οι Γάλλοι πολίτες που πήγαιναν για οποιονδήποτε λόγο και για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα σε χώρες της Μέσης Ανατολής και ειδικά σε αυτές που «υποθάλπουν» την τρομοκρατία, όπως η Συρία εκείνης της περιόδου, όταν κάποιες περιοχές ήταν υπό την απόλυτη κυριαρχία του ISIS, τίθενται υπό επιτήρηση.

     Με αφορμή αυτό το γεγονός, η K. Tuil, έγραψε το μυθιστόρημα «Η Απόφαση». Η 49χρονη Αλμά Ραβέλ, είναι η επικεφαλής της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας. Με την ομάδα των ανακριτών, ανακρίνει κάθε ύποπτο για τρομοκρατική δράση. Οι ερωτήσεις που κάνει, αλλά κυρίως οι απαντήσεις που θα λάβει, είναι κεφαλαιώδους σημασίας για την περαιτέρω πορεία των ανακρινόμενων «…τους ανακρίνω σε δύο σημεία: το πρώτο είναι αν είναι ικανοί να συνυπάρξουν με ανθρώπους που δεν σκέφτονται όπως αυτοί […] και το δεύτερο είναι το σχέδιο της ζωής τους».  

     Η πιο πρόσφατη υπόθεση που έχει αναλάβει, αφορά ένα νεαρό ζευγάρι, που έχει κι ένα μωρό παιδί. « Όταν τους υποδέχομαι στο γραφείο μου, ο Αμπντελτζαλίλ και η Σόνια Κασέμ έχουν μόλις επιστρέψει από τη Συρία μέσω Τουρκίας όπου είχαν μείνει για μερικούς μήνες. Είναι δύο νέοι είκοσι δύο και είκοσι ετών που γνωρίστηκαν μέσω ίντερνετ, ύστερα παντρεύτηκαν χωρίς να γνωρίζονται στ’ αλήθεια, από έρωτα, λένε εν χορώ, ενώ πιο πιθανό φαίνεται ότι μάλλον προσπαθούσαν να ξεφύγουν από την οικογένειά τους και να καταστρώσουν ένα κοινό σχέδιο: να πάνε στη Συρία για να ζήσουν εκεί σύμφωνα με τον ισλαμικό νόμο-σε αυτό το σημείο τους πιστεύω- ή για να πολεμήσουν στις τάξεις του ισλαμικού κράτους-κάτι το οποίο αρνούνται κατηγορηματικά-αυτό είναι το αίνιγμα που πρέπει να λύσω».

     Από την απόφασή της, θα εξαρτηθεί αν οι Κασέμ θα φυλακιστούν ή θα ζήσουν ελεύθεροι, αλλά και η ασφάλεια των Γάλλων πολιτών, αφού μια λάθος εκτίμηση, θα ρίξει στους δρόμους δύο φανατικούς που μπορούν να προκαλέσουν εκατόμβη νεκρών.

     Μέσα από τους προβληματισμούς της ηρωίδας της, η K. Tuil, προσπαθεί να δώσει τη δική της ερμηνεία για το ζήτημα της ισλαμικής τρομοκρατίας «…υπάρχει μόνο μια κοινή κινητήριος δύναμη: η έλλειψη ελπίδας […] Αυτό που έρχεται στο προσκήνιο σε όλες τις ανακρίσεις είναι η επιθυμία να δοθεί νόημα σε κενές υπάρξεις. Ο τζιχαντισμός τρέφεται από την απελπισία».

     Ένα ενδιαφέρον βιβλίο, που με τη μορφή μυθιστορήματος, εξετάζει το φαινόμενο της ισλαμικής τρομοκρατίας που μπορεί τον τελευταίο καιρό να βρίσκεται σε ύφεση, αλλά δεν σημαίνει και ότι έχει εκλείψει οριστικά!       

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

ARTURO PEREZ-REVERTE
Μετάφραση ΤΙΤΙΝΑ ΣΠΕΡΕΛΑΚΗ
Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗΣ
Σελ. 378, Οκτώβριος 2025

      Ένα ακόμη μυθιστόρημα του πολυγραφότατου Ισπανού Α. Πέρεθ-Ρεβέρτε, κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες.

     Το καλοκαίρι του 1960, ο βρετανός ηθοποιός Όρμοντ Μπάζιλ, που σιγά-σιγά οδηγείται προς τη δύση της καριέρας του, βρίσκεται μετά από πρόσκληση ενός φίλου του παραγωγού για διακοπές λίγων ημερών στην Κέρκυρα. Ο Μπάζιλ έγινε γνωστός, από την ενσάρκωση του ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς, σε περισσότερες από δεκαπέντε ταινίες.

     Όταν με το σκάφος του φίλου του επισκέφθηκαν το Μικρονήσι, λίγο έξω από τις ακτές της Κέρκυρας, ξέσπασε θαλασσοταραχή με αποτέλεσμα να αποκλειστούν στο νησί. Μέχρι να ηρεμήσει η θάλασσα, κατέλυσαν στο μικρό ξενοδοχείο του νησιού, το Hotel Auslander. «Βρεθήκαμε φυλακισμένοι σ’ εκείνο τη νησί που δεν ήταν μεγαλύτερο από ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο. Παρότι αυτό δεν αποτελούσε παρηγοριά, υπήρχαν και άλλοι επισκέπτες σε παρόμοια θέση […] Συνολικά ήμασταν εννιά άτομα διάφορων εθνικοτήτων. Και όλοι ένοικοι του μοναδικού κατοικημένου μέρους, βρεθήκαμε εκεί με τη θέλησή μας ή αναγκαστικά».

     Οι μέρες κυλούν ευχάριστα. Το φυσικό περιβάλλον είναι μοναδικό και η περιποίηση της ιδιοκτήτριας και του ολιγομελούς προσωπικού εξαιρετική. Ο Μπάζιλ μάλιστα, στο πρόσωπο ενός Ισπανού μυθιστοριογράφου, του Φρανθίσκο (Πάκο) Φοξά, βρήκε έναν φανατικό θαυμαστή. Ο Φοξά είχε δει όλες τις ταινίες του, παραπάνω από μία φορά.

     Την ειδυλλιακή ατμόσφαιρα θα διαταράξει ο θάνατος μίας από τις ενοίκους. Η 43χρονη Αγγλίδα Ίντιθ Μάντερ, βρέθηκε απαγχονισμένη σε μια μικρή αποθήκη της παραλίας, που χρησιμοποιούσαν οι λουόμενοι για να αλλάζουν τα βρεγμένα τους ρούχα. Η ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου ενημερώνει μέσω ασυρμάτου τις αστυνομικές αρχές της Κέρκυρας για την -σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις- αυτοκτονία της τουρίστριας. Όμως λόγω της θαλασσοταραχής δεν μπορούν να προσεγγίσουν στο νησί. Ένας γιατρός που βρίσκεται ανάμεσα στους ενοίκους θα ζητήσει να εξετάσει πιο προσεκτικά το πτώμα. Μετά την εξέταση θα εκφράσει κάποιες αμφιβολίες για το αν ο θάνατος οφείλεται σε αυτοχειρία, αναστατώνοντας τους υπόλοιπους. Οι οποίοι θορυβημένοι, θα ζητήσουν από τον Μπάζιλ, να πραγματοποιήσει μια έρευνα, μιμούμενος τον χαρακτήρα που ενσάρκωσε τόσες φορές στην οθόνη! Ο Μπάζιλ αρνείται κατηγορηματικά λέγοντας ότι ο Σέρλοκ Χολμς δεν υπήρξε ποτέ, αλλά «είναι ένα λογοτεχνικό εφεύρημα» και ότι «Όταν βλέπετε έναν ήρωα στην οθόνη, στην πραγματικότητα δεν βλέπετε αυτόν, αλλά έναν ηθοποιό ο οποίος κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα να κάνει, δηλαδή να υποδύεται έναν ρόλο». Τελικά όμως υποκύπτει στην φορτική επιμονή των υπόλοιπων. Και τότε τα πράγματα θα πάρουν μια αναπάντεχη τροπή…     

     Το μυθιστόρημα «Το Τελευταίο Πρόβλημα», έχει δύο επίπεδα ανάγνωσης. Στο πρώτο επίπεδο, παρακολουθούμε μια καλογραμμένη περιπέτεια μυστηρίου της οποίας τα στοιχεία αποκαλύπτονται λίγο-λίγο κι ο ένοχος στις τελευταίες σελίδες. Ένας «φόρος τιμής» στον Α. Κ. Ντόιλ και τον εμβληματικό ήρωά του, τον ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς. Στο δεύτερο επίπεδο, γίνονται συνεχείς αναφορές στην αστυνομική λογοτεχνία, τα «κόλπα» που χρησιμοποιούν οι συγγραφείς για να κρατούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη, αλλά και στην «χρυσή εποχή» του Χόλυγουντ και των αστέρων του κινηματογράφου!   

Η ΜΟΝΗ ΠΟΥ ΑΠΕΜΕΙΝΕ

RILEY SAGER
Μετάφραση ΚΕΛΛΗ ΚΡΙΤΙΚΟΥ
Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Σελ. 468, Νοέμβριος 2025

 

     Το ψυχολογικό θρίλερ «Η Μόνη Που Απέμεινε» είναι το δεύτερο μυθιστόρημα του Αμερικανού R. Sager (ψευδώνυμο του Todd Ritter).

     Το 1929, στις ακτές την πολιτείας Μέιν, που βρίσκεται στην βορειοανατολική περιοχή των ΗΠΑ, συνέβη ένα αποτρόπαιο έγκλημα. Στην παραθαλάσσια έπαυλη της οικογένειας Χόουπ, μια νύχτα του Οκτώβρη που το προσωπικό είχε ρεπό, τρία από τα τέσσερα μέλη της οικογένειας δολοφονήθηκαν. Το τέταρτο μέλος, η 17χονη Λενόρα, η μοναδική που επέζησε, ήταν η βασική ύποπτη. «Θα μπορούσε ένα δεκαεφτάχρονο κορίτσι να σκοτώσει τρεις ανθρώπους με αυτόν τον τρόπο; Αυτά ήταν εγκλήματα που απαιτούσαν μυϊκή δύναμη. Να κόψει τον λαιμό του πατέρα της. Να μαχαιρώσει την μητέρα της. Να δέσει μια θηλιά γύρω από το λαιμό της αδερφής της και να την σηκώσει προς τον θάνατο». Παρά τις εντατικές έρευνες της αστυνομίας και τις συνεχείς ανακρίσεις, δεν βρέθηκαν στοιχεία που να ενοχοποιούν την Λενόρα, η οποία ισχυριζόταν πως κοιμόταν στο δωμάτιό της στο επίμαχο χρονικό διάστημα και δεν άκουσε τίποτα! Η υπόθεση έκλεισε για την αστυνομία χωρίς ποτέ να βρεθεί ο ένοχος, αλλά στην συλλογική άποψη των κατοίκων της περιοχής, η Λενόρα ήταν η φόνισσα! Μάλιστα βγήκαν και τραγουδάκια, που αναφέρονταν  στο γεγονός.

     Το 1983, η Κίτριζ (Κίτι) Μακ Ντίρι, είναι μέλος του προσωπικού του πρακτορείου «Φροντιστές κατ’ Οίκον Γκερλέν» που ειδικεύεται «…στη μακροχρόνια κατ’ οίκον φροντίδα-ένα από τα μοναδικά γραφεία του Μέιν που προσφέρουν αυτή την υπηρεσία. Στους τοίχους του γραφείου υπάρχουν αφίσες με χαμογελαστές νοσοκόμες, παρόλο που, όπως κι εγώ, το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού του πρακτορείου δεν μπορεί να διεκδικήσει νόμιμα τον τίτλο του νοσοκόμου».

     Το πρακτορείο της αναθέτει να πάει στην έπαυλη των Χόουπ, για να φροντίζει την ηλικιωμένη πια Λενόρα, η όποια όλα αυτά τα χρόνια ζει έγκλειστη και μετά από μια σειρά εγκεφαλικά επεισόδια είναι σχεδόν παράλυτη (μπορεί να κινήσει μόνο το αριστερό της χέρι). Επικοινωνεί με το προσωπικό μόνο χτυπώντας το χέρι της μία ή δύο φορές, ανάλογα όταν θέλει να πει όχι ή ναι, αλλά και πληκτρολογώντας με πολύ κόπο σε μια παλιά γραφομηχανή που βρίσκεται στο δωμάτιό της. Η Κίτι χρειάστηκε να αναλάβει την φροντίδα της, επειδή η προηγούμενη «φροντίστρια», εγκατέλειψε μια νύχτα τη θέση της.

     Λίγες μέρες μετά την ανάληψη της φροντίδας από την Κίτι, η Λενόρα γράφει μια δελεαστική πρόταση. Αποφάσισε να αποκαλύψει στην Κίτι, μετά από πενήντα πέντε χρόνια, τι έγινε εκείνο το βράδυ του Οκτώβρη του 1929. «Έπειτα από δεκαετίες σιωπής, η Λενόρα Χόουπ θέλει να τα πει όλα. Και πρέπει να αποφασίσω αν θέλω να τα ακούσω. Ένα κομμάτι μου σκέφτεται, προφανώς, ναι. Αυτό το μέρος με το δολοφονικό παρελθόν του, την κλίση που μπερδεύει το μυαλό και το γενικότερο σκυθρωπό πλαίσιο, είναι ήδη πολύ δύσκολο να το αντιμετωπίσεις. Υποψιάζομαι ότι θα ήταν ευκολότερο αν ήξερα τι συνέβη εκείνη τη νύχτα-και τον ρόλο που έπαιξε η Λενόρα. Ειδικά επειδή θα είμαι αυτή που θα περάσει τον περισσότερο χρόνο μαζί της. Αυτή που είναι επιφορτισμένη με το να την ταΐζει, να την κάνει μπάνιο, να την ντύνει, να την κρατάει ζωντανή […] Υπέθεσα ότι ήθελε να πει την ιστορία της σε μια προσπάθεια να καθαρίσει επιτέλους το όνομά της». 

     Όσο προχωρά η αφήγηση, η Κίτι αντιλαμβάνεται ότι η Λενόρα δεν λέει όλη την αλήθεια. Υπάρχουν μυστικά που δεν διατεθειμένη να αποκαλύψει. Μυστικά που ίσως θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή της Κίτι…

      Το «Η Μόνη Που Απέμεινε» είναι ένα ανατριχιαστικό θρίλερ. Οι ανατροπές που επιφυλάσσει είναι ολότελα απρόσμενες. Η πλοκή μοναδική. Δύο πράγματα όμως ξεχωρίζουν ιδιαίτερα: η απόδοση της παρακμιακής, ζοφερής ατμόσφαιρας, σε ένα κτίριο που καταρρέει, αλλά κυρίως η αριστοτεχνική περιγραφή των χαρακτήρων, που σημαδεύονται από τα τραύματα του παρελθόντος. Ένα μυθιστόρημα ιδιαίτερης πολυπλοκότητας, που θα μείνει στο μυαλό του αναγνώστη, για καιρό μετά την ολοκλήρωση της ανάγνωσης!

ΡΑΓΙΣΜΕΝΗ ΚΑΡΔΙΑ

TIM WEAVER
Μετάφραση ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΓΙΑΛΕΝΙΟΣ
Εκδόσεις BELL
Σελ. 452, Ιανουάριος 2026

      Το μυθιστόρημα «Ραγισμένη Καρδιά», είναι το έβδομο βιβλίο της επιτυχημένης και πολυδιαβασμένης σειράς του Τ. Γουίβερ, με υποθέσεις εξαφανισμένων προσώπων.

     Ο Ντέηβιντ Ρέικερ, έχει ένα πολύ ιδιαίτερο επάγγελμα. Με έδρα το Λονδίνο, ψάχνει να βρει εξαφανισμένα πρόσωπα. Ανθρώπους που οι συγγενείς τους, έχουν δηλώσει ως αγνοούμενους και τους οποίους η αστυνομία δεν μπόρεσε να εντοπίσει. Είναι μια δουλειά που την κάνει για να «βγάλει το ψωμί του», αλλά και για έναν  ακόμη ξεχωριστό λόγο. «Αυτό που ποτέ δεν μάθαιναν, ή ίσως δεν ήθελαν εγώ να μάθουν, ήταν πως για μένα ήταν κάτι παραπάνω απ’ αυτό. Έπρεπε να πληρώνω τους λογαριασμούς μου, όπως όλος ο κόσμος, αλλά χρειαζόμουν τις υποθέσεις που αναλάμβανα και για άλλους λιγότερο προφανείς λόγους. Αφού έθαψα τη γυναίκα μου πριν από έξη χρόνια, οι υποθέσεις έγιναν ο τρόπος μου να τη θρηνώ. Οι αγνοούμενοι, η σανίδα σωτηρίας μου».  

     Χάρη στην ευχέρεια που έχει να αναλύει, να αντλεί πληροφορίες και να αξιοποιεί και το πιο ελάχιστο στοιχείο, αλλά κι επειδή είναι επίμονος και δεν τα παρατά ποτέ, δεν του λείπουν ποτέ οι δουλειές, ακόμη κι εκτός Ηνωμένου Βασιλείου.

     Μια μέρα δέχεται μια κλήση από τις ΗΠΑ. Μια γυναίκα, η Γουέντι Φίσερ, του ζητά να εντοπίσει την αδελφή της Λύντα Κόριν, εξήντα δύο ετών, που ζει στην Αγγλία από το 1984 και αγνοείται εδώ και δέκα μήνες. Την τελευταία φορά που την είδαν, ήταν όταν «οδήγησε με το αμάξι της μέχρι κάποιο γραφικό σημείο στην ακτή του Σόμερσετ, εγκατέλειψε εκεί το αυτοκίνητό της, και στη συνέχεια εξαφανίστηκε από προσώπου γης».

     Ο Ρέικερ αναλαμβάνει την υπόθεση και αμέσως ανακαλύπτει ότι κι εδώ συμβαίνει, αυτό που συμβαίνει στις περισσότερες υποθέσεις εξαφανισμένων ατόμων, αφού πολλοί «όταν εξαφανίζονται το κάνουν έχοντας θαμμένα μυστικά που κανείς δεν ήξερε ότι κρατούσαν». Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η Κόριν, που ήταν καλλονή στα νιάτα της, πρώην ηθοποιός σε ταινίες Β! κατηγορίας, ήταν σύζυγος του σκηνοθέτη Ρόμπερτ Χόστερλιτς, του οποίου η καριέρα γνώρισε πολλά σκαμπανεβάσματα. Ο σκηνοθέτης, που τα τελευταία χρόνια είχε απομονωθεί και ζούσε σαν ερημίτης, είχε πεθάνει από καρκίνο. Φαίνεται ότι η Κόριν, ψάχνοντας τα πράγματά του, ανακάλυψε κάποιο μυστικό σκοτεινό, τρομακτικό και τόσο σοκαριστικό, που την ώθησε να εγκαταλείψει την μέχρι τότε ζωή της και να εξαφανιστεί.

     Ο Ρέικερ θα προσπαθήσει να βρει τις αλήθειες που κρύβονται πίσω από την υπόθεση. Και για μια ακόμη φορά, η επιμονή του, θα τον φέρει αντιμέτωπο με έναν θανάσιμο κίνδυνο…

     Το «Ραγισμένη Καρδιά», είναι ένα δυνατό, καθηλωτικό θρίλερ, που ενώ στο ξεκίνημά του εξελίσσεται αργά και νωχελικά, κεφάλαιο με το κεφάλαιο, αποκτά γρήγορο ρυθμό, με τις ανατροπές και τις εκπλήξεις να διαδέχονται η μία την άλλη! 

ΠΕΘΑΝΕ ΜΕ ΤΟ ΠΑΣΟ ΣΟΥ

ALEXIS RAVELO
Μετάφραση ΚΡΙΤΩΝ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ
Εκδόσεις ΤΟΠΟΣ
Σελ. 342, Οκτώβριος 2025

      Το μυθιστόρημα της σημερινής παρουσίασης, είναι το τέταρτο της «σειράς» με κεντρικό χαρακτήρα τον συνταξιούχο μηχανικό του εμπορικού ναυτικού Ελάδιο Μονρόι. Συγγραφέας του ο Ισπανός (γεννήθηκε στα Κανάρια Νησιά), Α. Ραβέλο που έφυγε πρόωρα από το ζωή το 2023, σε ηλικία 52 ετών.

     Το 2012, η Ισπανία βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεωκοπίας. Τα σκάνδαλα στα οποία εμπλέκονται πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες, ξεσπούν το ένα μετά το άλλο. Παρά τις προσπάθειες των πλήρως ελεγχόμενων από τους οικονομικά ισχυρούς ΜΜΕ να καλύψουν τη διαφθορά, ο κόσμος ξεσηκώνεται και διοργανώνονται μεγάλες διαδηλώσεις σε πολλές πόλεις. Όμως οι επίσης ελεγχόμενοι εκπρόσωποι της δικαστικής εξουσίας με δικονομικά τερτίπια, δεν αφήνουν αυτές τις υποθέσεις να φτάσουν στις δικαστικές αίθουσες! Αν σας θυμίζει κάτι, δεν κάνετε λάθος!

     Εκείνες τις μέρες, στην Λας Πάλμας, πρωτεύουσα των Καναρίων Νήσων, αυτοκτονεί ο Βίκτορ, μικρότερος γιος του Ερνέστο Μπαρόζο, συνταξιούχου λογιστή. Ο ηλικιωμένος πατέρας, αρχικά αποδέχεται την εκδοχή της αυτοκτονίας. Παρ’ όλα αυτά, ο χαρακτήρας του γιού του, του δημιουργεί μια σκιά αμφιβολίας. Ο Βίκτορ δεν είχε κανένα λόγο να αυτοκτονήσει. Στο παρελθόν «έκανε ζωάρα σαν αιώνιος έφηβος»,

αλλά τον τελευταίο καιρό είχε βρει μια δουλειά που τον ικανοποιούσε και δεν αντιμετώπιζε προβλήματα οικονομικά ή ερωτικά. Όμως ποτέ δεν μπορεί να ξέρει κανείς… Έτσι για να διαλύσει και την παραμικρή επιφύλαξη, βρήκε μέσω γνωστών τον Μονρόι και του ανέθεσε να κάνει μια έρευνα. «Θέλω μόνο να βεβαιωθούμε ότι δεν υπάρχει τίποτα περίεργο στην υπόθεση του Βίκτορ. Αν στο μεταξύ καταφέρετε να ανακαλύψετε τι ήταν αυτό που τον οδήγησε να το κάνει, να πάρει αυτή την απόφαση, καλό θα ήταν. Αν όχι, τουλάχιστον θέλω να έχω τη σιγουριά ότι δεν υπήρχε κάποια παρέμβαση ξένων χεριών […] Απ’ όσο ξέρω, εσείς όχι μόνο γνωρίζετε το μισό νησί, αλλά επίσης είστε και αμετανόητα ξεροκέφαλος. Ελπίζω να μη σας κακοφάνηκε αυτό που είπα, αλλά έτσι λένε όλοι για σας, ότι είστε τόσο πεισματάρης, που αν δεν φτάσετε στο βάθος, δεν ησυχάζετε».

     Ο Μονρόι, παρά τις αντιρρήσεις της αγαπημένης του Γκλόρια, η οποία φοβάται ότι πάλι θα μπλέξει σε δύσκολες και επικίνδυνες καταστάσεις, αποφασίζει να ασχοληθεί «…αυτή τη φορά δεν υπάρχει κάτι που να βρωμάει στην υπόθεση, δεν είναι τίποτα επικίνδυνο, ούτε κατά διάνοια. Απλώς πρέπει να βεβαιωθώ ότι όλα είναι εντάξει για να ηρεμήσει. Αν βρω κάτι περίεργο θα του το πω και τέλος […] Έτσι κι εγώ θα απασχοληθώ δύο μέρες, θα νιώσω χρήσιμος και στο μεταξύ θα βγάλω λίγα λεφτουδάκια…».

     Όταν όμως αρχίσει να ερευνά τα δεδομένα, θα διαπιστώσει ότι η επίσημη εκδοχή της αυτοκτονίας δεν ευσταθεί και ότι η υπόθεση κρύβει μυστικά τα οποία κάποιοι «υψηλά ιστάμενοι» δεν θα ήθελαν να έρθουν στο φως.

     Ένα ακόμη εξαιρετικό μυθιστόρημα, στο οποίο το σασπένς και η αγωνία για την εξέλιξη της συναρπαστικής ιστορίας, συνυπάρχει με το χιούμορ, αλλά και την σκληρή κριτική για την πολιτική κατάσταση στην Ισπανία, που όποιος διαβάσει το βιβλίο, θα αντιληφθεί ότι θυμίζει έντονα τα όσα ζούμε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια!

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΡΥΦΤΕΙΣ

YRSA SIGURDARDOTTIR
Μετάφραση ΚΩΣΤΗΣ ΚΗΛΥΜΗΣ
Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Σελ. 485, Νοέμβριος 2025

 

     Στην Ισλανδία και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή του φιόρδ Κβαλφιουρθούρ, εκτυλίσσεται το νέο θρίλερ της Yrsa Sigurdardottir.

      Κοντά στο φιόρδ, στην απομονωμένη φάρμα Κβαρβ (που σημαίνει «κρυφό»), έχει εγκατασταθεί η οικογένεια του 37χρονου Ρέινιρ Λόγκαρσον, που αποτελούνταν από τον ίδιο, την επίσης 37χρονη σύζυγό του Άσα και τις δύο κόρες τους: την 15χρονη Ίρις και την 8χρονη Γκίγια.

     Ο Λόγκαρσον, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ισλανδία, αλλά σπούδασε στις ΗΠΑ και μαζί με την σύζυγό του, δημιούργησαν μια ιδιαίτερα επιτυχημένη εταιρεία με αντικείμενο την τεχνολογία των υπολογιστών. Όμως η εμφάνιση ενός όγκου στον εγκέφαλο του Λόγκαρσον, επηρέασε κάποιες από τις ικανότητές του. Έτσι μετά την επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε για την αφαίρεσή του, αναγκάστηκε να πουλήσει την εταιρεία έναντι ενός αστρονομικού ποσού («τα ποσά που αναφέρονταν της θύμιζαν τα νούμερα που περνούσαν από μπροστά της στο μάθημα της αστρονομίας στο κολέγιο-ασύλληπτα μεγάλα για να μπορεί να τα συλλάβει») και να επιστρέψει στην Ισλανδία. Αγόρασαν αυτήν την φάρμα και εγκαταστάθηκαν εκεί, εδώ κι ένα χρόνο περίπου.

     Ένας γείτονάς τους, ο Καρλ, που τις τελευταίες μέρες έχει κάνει ανεπιτυχείς προσπάθειες να επικοινωνήσει μαζί τους, αποφασίζει, παρά τις δυσμενείς χειμωνιάτικες συνθήκες, να επισκεφθεί τη φάρμα, για να διαπιστώσει τι συμβαίνει, αφού «κανείς δεν είχε νέα από την οικογένεια εδώ και σχεδόν μια βδομάδα». Διαπίστωσε ότι τα αυτοκίνητα της οικογένειας ήταν στη θέση τους, πράγμα που σημαίνει ότι δεν έφυγαν ξαφνικά για κάποιο ταξίδι κι ότι τα ζώα στο στάβλο ήταν ήσυχα, που σημαίνει ότι ήταν ταϊσμένα. Παρ’ όλα αυτά, τέτοια ησυχία ήταν απόκοσμη και αφύσικη. «Το ένστικτό του, του έλεγε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και είχε μάθει να μην αγνοεί αυτήν την αίσθηση. Δεν τον είχε απογοητεύσει ποτέ, από όσο μπορούσε να θυμηθεί».

     Για μια ακόμη φορά, το ένστικτό του, αποδεικνύεται σωστό. Αφού όταν μπήκε στο σπίτι από μια είσοδο που βρήκε ξεκλείδωτη, βρέθηκε μπροστά σε ένα αποτρόπαιο θέαμα. Τα τρία θηλυκά μέλη της οικογένειας και η νεαρή οικιακή βοηθός, ήταν κατακρεουργημένα, με το αίμα να έχει διασκορπιστεί σε κάθε επιφάνεια. Παράλληλα δεν μπόρεσε να εντοπίσει πουθενά τον Ρέινιρ. Ο Καρλ ενημέρωσε αμέσως την αστυνομία.

     Από τους πρώτους που έφτασαν στον εφιαλτικό τόπο του εγκλήματος, η αγριότητα του οποίου σόκαρε ακόμα και τους πιο έμπειρους αστυνομικούς, ήταν ο επιθεωρητής Τιρ και η ιατροδικαστής Ίθουν. Οι έρευνες που ξεκινούν άμεσα, θα φέρουν στο φως κρυμμένα μυστικά της οικογένειας, αλλά και τον επιθεωρητή Τιρ, αντιμέτωπο με το δικό του τραγικό παρελθόν.

     Πολύ αξιόλογο θρίλερ, στο οποίο η συγγραφέας χτίζει το σασπένς σελίδα τη σελίδα με μεγάλη δεξιοτεχνία. Μια ιστορία περίπλοκη, συνταρακτική, βίαια, τρομακτική, με αριστοτεχνικό φινάλε. Εξαιρετική η περιγραφή των παγωμένων, χειμωνιάτικων τοπίων, όπως και του σκοτεινού βάθους της ανθρώπινης ψυχής, αλλά και του πως το παρελθόν επηρεάζει το παρόν και το μέλλον του κάθε ενός από εμάς. Ένα μυθιστόρημα που αιχμαλωτίζει τον αναγνώστη και τον κρατάει δέσμιο μέχρι την τελευταία σελίδα.     

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ

KEN FOLLETT
Μετάφραση ΒΕΑΤΡΙΚΗ ΚΑΝΤΖΟΛΑ ΣΑΜΠΑΤΑΚΟΥ
Εκδόσεις BELL
Σελ. 645, Οκτώβριος 2025

      Το πασίγνωστο και αινιγματικό νεολιθικό Μνημείο του Stonehenge βρίσκεται στον πυρήνα της αφήγησης του νέου επικού μυθιστορήματος του K. Follett.

     Ο γνωστός μυθιστοριογράφος (τα βιβλία του οποίου αγγίζουν σε πωλήσεις τα 200 εκατομμύρια αντίτυπα!!), μας παρουσιάζει μια καταβύθιση στο απώτερο παρελθόν του ανθρώπινου πολιτισμού, όταν οι πρακτικές της μόνιμης εγκατάστασης, της καλλιέργειας των φυτών, της εξημέρωσης των ζώων και των νέων «τεχνολογιών» κερδίζουν έδαφος ανάμεσα στους εκπροσώπους του ανθρώπινου είδους.

     Στην περιοχή που σήμερα είναι γνωστή ως Salisbury στη νότια Αγγλία, εκεί όπου ρέουν κι ενώνονται πέντε ποταμοί, ο Σεφτ, ένας νεαρός γεωρύχος, διασχίζει τη Μεγάλη Πεδιάδα. Προορισμός του είναι ο οικισμός Ακροπόταμος, που βρίσκεται κοντά στο μνημείο όπου λαμβάνει χώρα η τελετουργία του Μεσοκαλόκαιρου. Αυτή η συνάθροιση τόσων ανθρώπων, θα του δώσει την ευκαιρία να ανταλλάξει τους πυρόλιθους που έχει εξορύξει με άλλα πολύτιμα και χρήσιμα αγαθά. Παράλληλα ελπίζει να ξαναδεί τη Νιν, μια κοπέλα που αγαπάει. Εδώ θα εγκατασταθεί τελικά, όταν αργότερα θα έρθει σε αντιπαράθεση με τον βίαιο πατέρα του.

     Η Νιν, έχει αδελφή την Τζόια, η οποία είναι ιέρεια με ηγετικές ικανότητες και ονειρεύεται να αντικατασταθεί το ξύλινο μνημείο που καταστρέφεται από τις καιρικές συνθήκες και τη φυσική γήρανση του ξύλου, με ένα μεγαλόπρεπο λίθινο! Στα σχέδιά της όμως μπαίνουν εμπόδιο η έλλειψη κατάλληλων τεχνολογιών που θα επέτρεπε τη μεταφορά αυτών των λίθων από τις γύρω περιοχές και η υποβόσκουσα εχθρότητα ανάμεσα στους αγρότες, τους κτηνοτρόφους και τους ανθρώπους των δασών, που απειλεί την ειρήνη και την εύθραυστη ισορροπία της Μεγάλης Πεδιάδας. Η Τζόια δεν θα εγκαταλείψει το όραμά της «…ήταν διαφορετική. Επιδίωκε πάντα βελτιώσεις […] Χρόνια συζητούσαν την κατασκευή ενός πέτρινου μνημείου. Τώρα που είχε γίνει πρωθιέρεια, μπορούσαν να το κάνουν-ή τουλάχιστον να το προσπαθήσουν». Η επιμονή της θα αποτελέσει κίνητρο για τον Σεφτ, ο οποίος ψάχνει διαρκώς να βρει λύση στα προβλήματα της μεταφοράς των λίθων.

     Ώσπου, αυτό που οι σώφρονες άνθρωποι όλων των φυλών φοβόταν, τελικά συμβαίνει. Μια πράξη ωμής βίας που οφείλεται στην πρωτόγνωρη ξηρασία που πλήττει την περιοχή, με αποτέλεσμα την μείωση των αποθεμάτων της διαθέσιμης τροφής σε επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα , θα αποτελέσει την αφορμή οι κρυμμένες αντιπαλότητες να βγουν στην επιφάνεια  και να ξεσπάσει ένας ολέθριος για όλες τις φυλές πόλεμος…

     Ο K. Follett, μας παρουσιάζει ένα ακόμη «μεγάλο» μυθιστόρημα. Επιστρατεύοντας τη φαντασία του, αλλά και την ιστορική και αρχαιολογική έρευνα, μας μεταφέρει στην εποχή της ανέγερσης του Μνημείου του Stonehenge, που παραμένει ακόμη και σήμερα άλυτο μυστήριο σε ότι αφορά την ταυτότητα αυτών που το ανήγειραν και τους λόγους που κατέβαλλαν τόσο κόπο, για να μεταφέρουν τους βαρύτατους λίθους από μεγάλη απόσταση. Πρόκειται για ένα βιβλίο συναρπαστικό, με πλούτο πληροφοριών. Μια ιστορία συγκλονιστική, γραμμένη με εξαιρετικό ρυθμό και δομημένη αριστοτεχνικά. Ένα βιβλίο που θα κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη ως την τελευταία σελίδα!    

ΜΕΔΟΥΣΑ

HANNAH LYNN
Μετάφραση ΣΟΦΙΑ ΤΑΠΑ
Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ
Σελ. 247, Οκτώβριος 2025

     Το πρώτο βιβλίο που κυκλοφορεί στα ελληνικά της βρετανίδας συγγραφέως Χ. Λιν, είναι μια μυθιστορηματική απόδοση του γνωστού αρχαιοελληνικού μύθου της Μέδουσας. Δύο παραλλαγές του μύθου αναφέρουν ο Ησίοδος και ο Όμηρος, ενώ με την πάροδο του χρόνου, ο Βιργίλιος παρουσίασε μια τρίτη παραλλαγή.

    Στην μυθιστορηματική εκδοχή της Χ. Λιν, η Μέδουσα είναι μια πανέμορφη κοπέλα στην αρχή της εφηβείας. Εκτός όμως από την ομορφιά της, αυτό που την κάνει να ξεχωρίζει από τα άλλα κορίτσια της ίδιας ηλικίας, είναι και ο ισχυρός της χαρακτήρας. Παρά το γεγονός ότι η οικογένειά της δεχόταν ήδη προτάσεις γάμου από άνδρες με οικονομική επιφάνεια, η ίδια δεν είχε καμιά διάθεση να παντρευτεί! Ο πατέρας της, την οδήγησε στον ναό της Αθηνάς, όπου έγινε σημαντική ιέρεια. Εκεί την εντόπισε ο Ποσειδώνας και με τέχνασμα μπήκε στο ναό και την βίασε. Η Αθηνά οργίστηκε, αλλά επειδή δεν ήθελε να έρθει σε αντιπαράθεση και ρήξη με τον αδελφό της, έστρεψε -άδικα- την οργή της στην Μέδουσα. Για να την τιμωρήσει, αν και στην πραγματικότητα η ίδια δεν έφταιξε για ότι συνέβη, την μεταμόρφωσε σε τέρας που είχε αντί για μαλλιά είχε φίδια στο κεφάλι και με το βλέμμα της μπορούσε να πετρώσει όποιον την αντίκρυζε.

     Συναισθηματικά φορτισμένη, πήγε να επισκεφθεί τους γονείς της, οι οποίοι πέτρωσαν μόλις τους αντίκρυσε. Ήταν τα πρώτα «θύματα» της Μέδουσας που ονομάστηκε και Γοργώ, (που σημαίνει άγριο βλέμμα).

  Με τις αδελφές της, την Σθενώ και την Ευρυάλη, απομονώθηκαν σε ένα νησί κοντά στις πύλες του Κάτω Κόσμου και «διασκέδαζαν» μετατρέποντας σε πέτρινα αγάλματα, όσους είχαν την αποκοτιά να προσπαθήσουν να απαλλάξουν τον κόσμο από την κακία τους.

     Μέχρι την ημέρα που στο νησί έφτασε ο Περσέας με τους συντρόφους του…

     Η ιστορία της Μέδουσας είναι λίγο-πολύ γνωστή, οπότε από την πλευρά της εξέλιξης του μύθου, δεν υπάρχουν πολλές εκπλήξεις. Αυτό που κινεί όμως το ενδιαφέρον του αναγνώστη, είναι η αφηγηματική ικανότητα της Λιν, η οποία δίνει εικόνες που περιγράφουν το ζοφερό και αρρωστημένο κλίμα που επικρατεί στο νησί, αλλά και στις σχέσεις ανάμεσα στις αδελφές, όπως και η διεισδυτική της ματιά στην ψυχολογία των χαρακτήρων και κυρίως της Μέδουσας που πλήρωσε το τίμημα για κάτι που δεν ευθυνόταν.

  Να αναφέρω εδώ, ότι το κεφάλι της Μέδουσας, χρησιμοποιούνταν από πολύ παλιά ως προστατευτικό και αποτροπαϊκό σύμβολο και γι’ αυτό, τοποθετούνταν ως ακροκέραμο σε ναούς και σπίτια, αλλά και ως διακόσμηση σε πανοπλίες, όπλα, ασπίδες και άλλα αντικείμενα. Δύο από τις πιο «διάσημες» Μέδουσες, βρίσκονται στη βάση κιόνων στην Βασιλική Κινστέρνα (υπόγεια δεξαμενή νερού) στην Κωνσταντινούπολη, μία από τις οποίες μάλιστα είναι τοποθετημένη ανάποδα.

     ΥΓ. Δεν ξέρω τι γράφει το πρωτότυπο κείμενο, αλλά αποκλείεται να υπήρχαν λάμπες πετρελαίου στη Σέριφο της εποχής εκείνης, όπως αναφέρεται στην σελ. 159.    

ΕΚΡΗΞΗ

MICHAEL CRICHTON/ JAMES PATTERSON
Μετάφραση ΜΑΡΙΑ ΣΤΑΘΗ
Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ
Σελ. 460 , Μάρτιος 2025

      Τα ηφαίστεια και η δραστηριότητά τους, πάντα γοήτευαν τον Αμερικανό συγγραφέα και σεναριογράφο Μ. Κράιτον (Jurassic Park, The Lost World, Twister, Στην Εντατική κ.α.) και ήθελε να γράψει ένα μυθιστόρημα με αυτό το θέμα. Είχε μάλιστα συγκεντρώσει υλικό και είχε κάνει ένα προσχέδιο. Όμως δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τη συγγραφή, αφού έφυγε από τη ζωή το 2008, σε ηλικία 65 ετών. Η Σέρι Κράιτον, εντόπισε αυτό το υλικό στο αρχείο του συζύγου της και ανέθεσε στον Τζ. Πάτερσον να ολοκληρώσει το έργο.

     Η Χαβάη, η πεντηκοστή πολιτεία των ΗΠΑ, είναι ένα σύμπλεγμα ηφαιστειογενών νησιών. Ένα τοπίο που διαρκώς αλλάζει κι επεκτείνεται, αφού η ηφαιστειακή δραστηριότητα στα νησιά είναι διαρκής. Σ΄ αυτήν την περιοχή, τοποθέτησε την εξέλιξη του έργου ο Κράιτον. «Γεωλογικά μιλώντας, το νησί της Χαβάης είναι ολοκαίνουριο. Είναι μια από τις ελάχιστες εδαφικές μάζες του πλανήτη που είναι νεότερη από την ίδια την ανθρωπότητα. Πριν από τρία εκατομμύρια χρόνια, όταν τα πρώτα πιθηκάκια σηκώθηκαν όρθια στις αφρικανικές πεδιάδες, το νησί της Χαβάης δεν υπήρχε. Πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια, όταν οι Homo Habilis, οι απόγονοι των πρώτων πιθηκανθρώπων ζούσαν σε πρόχειρα καταφύγια και άρχισαν να χρησιμοποιούν πέτρινα εργαλεία, τότε άρχισε να βράζει η θάλασσα της Χαβάης αποκαλύπτοντας υποθαλάσσια ηφαίστεια. Έκτοτε πέντε διαφορετικά ηφαίστεια παρήγαγαν αρκετή λάβα, ώστε να δημιουργήσουν ένα νησί που ξεπροβάλλει πάνω από την επιφάνεια του ωκεανού».

      Στο μυθιστόρημα "Έκρηξη", η σεισμική δραστηριότητα δείχνει, ότι το μεγάλο ηφαίστειο της Χαβάης, που είναι και το μεγαλύτερο στον κόσμο, σύντομα θα ενεργοποιηθεί και μάλιστα έντονα. «Σε λίγες μόνο μέρες θα γινόταν η πιο βίαιη έκρηξη του Μάουνα Λόα εδώ κι εκατό χρόνια, και ο Τζον Μακ Γκρέγκορ, ο επικεφαλής γεωλόγος του Ηφαιστειακού Παρατηρητηρίου της Χαβάης, το ήξερε και ήταν έτοιμος να το ανακοινώσει δημοσίως. Πάντα ήξερε ότι θα ερχόταν αυτή η μέρα, αργά ή γρήγορα, μάλλον γρήγορα. Και τώρα είχε έρθει».

      Οι τοπικές Αρχές και οι κάτοικοι έχουν προετοιμαστεί να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις της έκρηξης όσο το δυνατό καλύτερα. Όπως εξάλλου έκαναν τόσο το 2002, όσο και το 1984. Όμως ο Μακ Γκρέγκορ αυτή τη φορά, έχει να αντιμετωπίσει έναν πολύ μεγάλο κίνδυνο. Όπως τον  πληροφορεί ο διοικητής της τοπικής στρατιωτικής βάσης, ο στρατός έχει αποθηκεύσει στο υπέδαφος του νησιού, μια ουσία η οποία «αν απελευθερωθεί στην ατμόσφαιρα, σε πέντε μήνες περίπου δεν θα απομείνει καμιά μορφή ζωής στον πλανήτη, εκτός από μερικά έντομα και βακτήρια. Ουσιαστικά η Γη θα πεθάνει». Κι όπως δείχνουν όλα τα στοιχεία, ο χώρος αποθήκευσης θα βρεθεί στην πορεία της λάβας. Ο Μακ Γκρέγκορ και η ομάδα του, έχουν ελάχιστο χρόνο για να προσπαθήσουν το ακατόρθωτο: να αλλάξουν αυτήν την πορεία!  

     Η «Έκρηξη» είναι ένα μοναδικό θρίλερ, γραμμένο από δύο «μάστορες» του είδους. Γρήγορος κινηματογραφικός ρυθμός, εικόνες που κόβουν την ανάσα με την αφηγηματική τους δύναμη, επικές σκηνές, δραματικό φινάλε, κλιμακούμενο σασπένς και μια παλέτα εξαιρετικών χαρακτήρων σε ένα συναρπαστικό ανάγνωσμα.

ΤΟΚΙΟ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

DAVID PEACE
Μετάφραση ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΟΝΤΑΞΑΚΗ
Εκδόσεις ΤΟΠΟΣ
Σελ. 554, Απρίλιος 2025

      Το μυθιστόρημα της σημερινής παρουσίασης βασίζεται σε πραγματική ιστορία. Έχει τίτλο «Τόκιο, Η Επιστροφή», είναι το τρίτο μέρος της «Τριλογίας του Τόκιο» (τα άλλα δύο είναι τα «Τόκιο Έτος Μηδέν» και «Κατεχόμενη Πόλη»), αλλά διαβάζεται αυτοτελώς. Ο βρετανός συγγραφέας Ντ. Πις, ο οποίος έζησε πολλά χρόνια στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, δίνει μέσα από αυτό τη ζοφερή εικόνα της μεταπολεμικής Ιαπωνίας, όταν η χώρα προσπαθούσε να ανακάμψει από τις ολέθριες συνέπειες του Β! Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και να αποδεχτεί τη ντροπιαστική –για την σκληρά μιλιταριστική κι εθνικιστική ιαπωνική νοοτροπία- αμερικανική κατοχή. Το 1945, μετά την συντριπτική ήττα που υπέστη από τον Κόκκινο Στρατό στη Μαντζουρία και τις αμερικανικές ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, η Ιαπωνία συνθηκολόγησε άνευ όρων. Αυτό οδήγησε σε αμερικανική παρουσία και  διοίκηση σε όλες της βαθμίδες του κράτους, που διήρκησε μέχρι το 1952, όταν με τη Συνθήκη του Σαν Φρανσίσκο, η χώρα ανέκτησε την ανεξαρτησία της.

     Τον Ιούλιο του 1949, εξαφανίζεται την ώρα που πηγαίνει στο γραφείο του, ο Σαντανόρι Σιμογιάμα, πρόεδρος των Εθνικών Σιδηροδρόμων Ιαπωνίας, ο οποίος στα πλαίσια της αναδιάρθρωσης της εταιρείας, έχει αποφασίσει την απόλυση δεκάδων χιλιάδων εργαζόμενων. Την υπόθεση αναλαμβάνει ο επιθεωρητής Χάρι Σουίνι της αμερικανικής Διεύθυνση Δημόσιας Ασφάλειας. Οι εντολές που λαμβάνει για την κατεύθυνση της έρευνας είναι σαφείς. «Να λάβετε ως δεδομένο ότι ο Σιμογιάμα απήχθη, είτε από σιδηροδρομικούς υπαλλήλους είτε από συνδικαλιστές είτε από κομμουνιστές ή από κάποιο συνδυασμό των παραπάνω, και ότι κρατείται ενάντια στη θέλησή του σε άγνωστη τοποθεσία, και να διεξάγετε την έρευνα σας αναλόγως έως ότου λάβετε διαφορετική εντολή».

     Λίγες ώρες αργότερα, η υπόθεση παίρνει μια ακόμη πιο δραματική τροπή. «Λίγο μετά τα μεσάνυχτα το ακρωτηριασμένο και μερικώς διαμελισμένο πτώμα του Σαντανόρι Σιμογιάμα εντοπίστηκε κοντά σε μια σιδηροδρομική γέφυρα […] Υπάλληλοι των Εθνικών Σιδηροδρόμων αναγνώρισαν το πτώμα περί τις τρείς το πρωί μέσω ενός σιδηροδρομικού πάσου, μιας επαγγελματικής κάρτας και άλλων εγγράφων που βρέθηκαν πάνω του […] Οι προκαταρκτικές έρευνες δείχνουν ότι το σώμα του Σιμογιάμα παρασύρθηκε από τρένο αν και δεν έχει επιβεβαιωθεί προς το παρόν ότι αυτή ήταν η αιτία του θανάτου».

     Όταν ο επιθεωρητής Σουίνι αρχίζει να εμβαθύνει στις έρευνές, θα ανακαλύψει ότι η υπόθεση είναι πολυπλόκαμη και ότι πολλοί και ισχυροί παράγοντες προσπαθούν να την εκμεταλλευτούν, εξυπηρετώντας ο καθένας τους δικούς του σκοπούς κι επιδιώξεις!

     Η υπόθεση Σιμογιάμα, παραμένει ανεξιχνίαστη μέχρι και σήμερα. Ο αντίκτυπος που είχε στην ιαπωνική κοινωνία, υπήρξε ανάλογος αυτού που είχε για τους αμερικανούς η δολοφονία του Κένεντι. Έχουν γραφτεί πολλά βιβλία σχετικά με το θέμα και πολλοί ακόμη και σήμερα αναλαμβάνουν να την ερευνήσουν. Αλλά είναι και μια υπόθεση που επηρέασε κι επηρεάζει βαθιά όσους ασχοληθούν με αυτή «…μια υπόθεση μπορεί να βυθίσει τα δόντια στη σάρκα ενός ανθρώπου. Μόνο που η συγκεκριμένη υπόθεση διαφέρει. Ναι, βυθίζει τα δόντια της στη σάρκα σου, αλλά μετά σου ρουφάει και το αίμα μέχρι τελευταίας ρανίδας, σε κάνει να μη βλέπεις καθαρά, σου κλέβει τις αισθήσεις και τη λογική σου».

     Ένα πολύ σημαντικό βιβλίο, που το κάνει ακόμη πιο ενδιαφέρον ο ξεχωριστός και ιδιαίτερος τρόπος γραφής του Ντ. Πις.        

ΔΙΑΣΤΑΥΡΟΥΜΕΝΑ ΠΥΡΑ

WILBUR SMITH/DAVID CHURCHILL
Μετάφραση ΝΙΚΟΣ ΙΒΡΑΗΝΙΑΣ
Εκδόσεις BELL
Σελ. 342, Ιούλιος 2025

      Ο Γ. Σμιθ (1933-2021), στη διάρκεια της συγγραφικής του πορείας, έγραψε περισσότερα από πενήντα μυθιστορήματα, που μεταφράστηκαν σε είκοσι έξι γλώσσες και πούλησαν εκατόν τριάντα εκατομμύρια αντίτυπα. Ακόμη, άφησε αρκετά ανολοκλήρωτα έργα, τα οποία η σύζυγος και οι συνεργάτες του, αναθέτουν σε άλλους συγγραφείς να τα ολοκληρώσουν, στηριζόμενοι στις αναλυτικές σημειώσεις του. Ένα από αυτά, είναι και το «Διασταυρούμενα Πυρά» που παρουσιάζω σήμερα, το οποίο ανέλαβε να ολοκληρώσει βασισμένος στις οδηγίες του Σμιθ, ο Ντ. Τσόρτσιλ!!

     Στη διάρκεια του Β! παγκοσμίου πολέμου, ο Γ. Τσόρτσιλ είχε την ιδέα να δημιουργηθεί η ομάδα Επιχειρήσεων Ειδικών Αποστολών. Η ομάδα, που τα ίδια τα μέλη της ονόμαζαν με το συνθηματικό Baker street, αποτελούνταν από άνδρες και γυναίκες που μετά από εξειδικευμένη σκληρή εκπαίδευση, μετέβαιναν σε κατακτημένες χώρες και είτε μόνοι είτε σε συνεργασία με τοπικές αντιστασιακές οργανώσεις, έκαναν καταστροφικά σαμποτάζ σε υποδομές (αεροδρόμια, σιδηροδρομικές γραμμές, τηλεφωνικά δίκτυα κλπ) που ήταν απαραίτητες για την πολεμική μηχανή των Ναζί. Την ομάδα αυτή, παρά το ότι ήταν πρωθυπουργικό δημιούργημα και είχε ήδη σημειώσει εντυπωσιακές επιτυχίες, δεν έβλεπαν με ευνοϊκή διάθεση οι στρατιωτικοί κι έκαναν ότι μπορούσαν για να διακόψουν τη δράση της και να την διαλύσουν.

     Το 1943, η πορεία του πολέμου δείχνει να αλλάζει. Οι Ρώσοι νίκησαν στην πολύνεκρη μάχη του Στάλινγκραντ κι ετοιμάζονται να ξεχυθούν στην ανατολική Ευρώπη με τελικό στόχο το Βερολίνο! Τώρα πρέπει και οι Σύμμαχοι να αναλάβουν το μέρος της ευθύνης που τους αναλογεί και να εισβάλλουν στη Γαλλία, δημιουργώντας ένα νέο μέτωπο. Ο Άγγλος πρωθυπουργός, συνοδευόμενος από αρκετούς αξιωματικούς του στρατού, επιβιβάζεται με μυστικότητα στο υπερωκεάνιο Queen Mary, για να μεταβεί στην Ουάσιγκτον για συνομιλίες με τον πρόεδρο Ρούσβελτ και το επιτελείο του.

     Η διοίκηση της ομάδας ΕΕΑ, βλέπει σε αυτό το ταξίδι μια μοναδική ευκαιρία. Βάζουν στο ίδιο πλοίο την πράκτορα Σάφρον Κόρτνεϊ ώστε να συνοδέψει τον πρωθυπουργό και να έρθει σε επαφή με Αμερικανούς στρατιωτικούς και πολιτικούς, τους οποίους θα αναλάβει να πείσει για την χρησιμότητα της ομάδας και των δράσεων της στην επικείμενη εισβολή, ώστε να «προστατέψουν» την ΕΕΑ από την αρνητικότητα των βρετανών στρατιωτικών. Παράλληλα θα προσπαθήσει να διαπιστώσει αν ευσταθούν οι υποψίες (που όμως δεν ενστερνίζονται πολλοί) για την ύπαρξη πληροφοριοδότη των Γερμανών στην πρεσβεία! «Πιστεύω ότι στη βρετανική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον υπάρχει ένας

κατάσκοπος που δουλεύει για τους Γερμανούς.

Και μέσα στις επόμενες τρεις βδομάδες, ο κύριος Τσόρτσιλ και ο Πρόεδρος Ρούσβελτ, μαζί με τους σχεδιαστές στρατηγικής, θα καθορίσουν μεταξύ άλλων, την πορεία του πολέμου στην Ευρώπη για το διάστημα των επόμενων δώδεκα έως δεκαοχτώ μηνών […] Και υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να προσφέρουμε στους Γερμανούς όλες τις σχετικές πληροφορίες στο πιάτο». Ακόμη, το ταξίδι αυτό, θα δώσει την ευκαιρία στην νεαρή, ικανότατη και όμορφη πράκτορα να ηρεμήσει και να ξεπεράσει την το άγχος και το στρες που της δημιούργησε η προηγούμενη αποστολή της σε Βέλγιο κι Ολλανδία, στην διάρκεια της οποίας κινδύνεψε σοβαρά να συλληφθεί. 

     Θα καταφέρει η Κόρτνεϊ να επιβεβαιώσει όσα λέγονται για τις ικανότητές της ή η ψυχολογική της επιβάρυνση από το πρόσφατο παρελθόν θα της δημιουργήσει αξεπέραστα προβλήματα;

     Το «Διασταυρούμενα Πυρά», είναι ένα πολύ ενδιαφέρον θρίλερ κατασκοπίας. Κρυμμένα μυστικά, ίντριγκες, σκηνές κινηματογραφικής δράσης και καλοδουλεμένοι χαρακτήρες, δημιουργούν ένα απολαυστικό ανάγνωσμα.

ΑΝΗΣΥΧΕΣ ΤΙΓΡΕΙΣ

MICK HERRON
Μετάφραση ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΛΟΚΥΡΗΣ
Εκδόσεις ΑΙΟΛΟΣ
Σελ. 406, Μάιος 2025

      Ο βρετανός συγγραφέας Μ. Χέρον, ξεκίνησε το 2008, να γράφει τη σειρά βιβλίων κατασκοπίας Slough House. Η σειρά αποτελείται από οκτώ βιβλία. Στα πρώτα από αυτά βασίστηκε η τηλεοπτική σειρά στην οποία πρωταγωνιστεί ο Gary Oldman. Στα ελληνικά έχουν μέχρι τώρα μεταφραστεί τρία. Το «Ανήσυχες Τίγρεις» που παρουσιάζω σήμερα, καθώς και τα «Κουτσά Άλογα» και «Ψόφιοι Κοριοί».

     Η υπηρεσία που είναι γνωστή ως ΜΙ5 (Military Intelligence, section 5), έχει κύρια αποστολή της, την ασφάλεια του Ηνωμένου Βασιλείου, από εσωτερικούς κινδύνους. Οι υπηρεσίες της στεγάζονται στην περιοχή του Ρίτζενς Παρκ. Υπάρχει όμως κι ένα παράρτημα σε κάποια άλλη, πιο απόμερη περιοχή. «…ένα ετοιμόρροπο συγκρότημα γραφείων», που είναι γνωστό ως Οικία Σλάου, τα δωμάτια της οποίας «…σφύζουν από οργή, αφρίζουν από απογοήτευση και κάμποση χολή, ταράζονται από την αγωνία της επιβεβλημένης αδράνειας». Κι αυτό, επειδή εδώ μετατίθενται όσοι πράκτορες, λόγω λανθασμένων χειρισμών κι επιλογών τους, αποτυγχάνουν σε κάποια επιχείρηση. Έχουν χαρακτηριστεί «κουτσά άλογα» και η θέση τους είναι σε αυτή την υπηρεσία-ψυγείο. Χωρίς προοπτική επιστροφής. Για να μην κάθονται άπραγοι, η ηγεσία της ΜΙ5, έχει επινοήσει κάποια ανούσια δουλειά, που μοιάζει περισσότερο με αγγαρεία, «…η οποία συνίσταται στην επεξεργασία ατελείωτων πληροφοριών, ανεπεξέργαστων δεδομένων ελάχιστα διακριτών από ένα χάος διάσπαρτων γραμμάτων του αλφαβήτου, πασπαλισμένων με τυχαίους αριθμούς. Υπάρχει η αίσθηση ότι οι διαχειριστικές δουλειές ενός δαίμονα των καταγραφών έχουν αποσπαστεί και έχουν μεταφερθεί στους ενοίκους του κτιρίου. Έχουν μετατραπεί σε βαρετές αγγαρείες που αναμένεται από εκείνους να τις εκτελούν αέναα, αδιάκοπα, ενώ, αν δεν το κάνουν, θα καταλήξουν κάπου ακόμα πιο σκοτεινά-με άλλα λόγια, μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα».

     Για όλους αυτούς τους λόγους, είναι φανερό ότι κανείς δεν θα είχε κανένα όφελος από την απαγωγή ενός «κουτσού αλόγου». Να όμως που αυτό συμβαίνει! Το θύμα της απαγωγής, είναι η Κάθριν Στάντις «…μια μεσήλικη γυναίκα που δεν υπήρξε ποτέ πράκτορας, μια αλκοολική σε απεξάρτηση και γραμματέας ενός αλκοολικού που εξακολουθούσε να τα τσούζει. Για ποιο λόγο την ήθελαν, έτσι κι αλλιώς; Και ποιοι ήταν αυτοί οι τύποι;».

     Ο προϊστάμενός της, ο Τζάκσον Λαμπ, μπορεί να τους κάνει τη ζωή όσο πιο δύσκολη γίνεται, να τους φέρεται με τον χειρότερο τρόπο και άμετρη αγένεια, δεν θα αφήσει όμως ένα από τα "κουτσά άλογά" του, στην τύχη του…

     Το «Ανήσυχες Τίγρεις», είναι ένα πολυπρόσωπο μυθιστόρημα, που απεικονίζει με τον πιο ιδανικό τρόπο, τα πισώπλατα μαχαιρώματα που αποτελούν πάγια τακτική στα υψηλά κλιμάκια αλλά και την πολιτική ηγεσία της ΜΙ5, (όπως και κάθε παρόμοιας υπηρεσίας), μέσα από μια διασκεδαστική ιστορία, που έχει όλα τα στοιχεία ενός μυθιστορήματος δράσης, κι επιπλέον είναι γραμμένο με σαρκασμό και φλεγματικό αγγλικό χιούμορ!