ΘΑΡΡΟΣ Ή ΑΛΗΘΕΙΑ

CAMILLA LACKBERG
Μετάφραση ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΝΑΤΣΗ
Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Σελ. 110, Μάιος 2021

     Για μια ακόμη φορά η C. Lackberg, αλλάζει θεματολογία. Μετά τα μυθιστορήματα που εκτυλίσσονται στην γενέτειρα της, τη Φιελμπάκα και αυτά με κεντρικό χαρακτήρα τη Φέι Άντελχέιμ, γράφει ένα εντελώς διαφορετικό μυθιστόρημα. Πάντα όμως στόχος της είναι οι ανισορροπίες και οι αντιθέσεις που υπάρχουν στη σουηδική οικογένεια και οι οποίες όταν διογκώνονται, εκρήγνυνται με εκκωφαντικό τρόπο.

     Τέσσερις έφηβοι, δύο αγόρια και δύο κορίτσια, συγκεντρώνονται σε μια πολυτελή βίλα του Σκούρου, του ακριβότερου προαστίου της Στοκχόλμης. Είναι και οι τέσσερις γόνοι εξαιρετικά εύπορων οικογενειών. Θα περάσουν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και θα γιορτάσουν τον ερχομό της νέας χρονιάς όλοι μαζί. «Οι υπόλοιποι από την τάξη τους είναι σε μια μεγάλη γιορτή, ωστόσο ο Μαξ, ο Άντον, η Λιβ, και η Μαρτίνα θέλουν να είναι μόνοι τους. Έτσι περνούν καλύτερα. Ακόμα κι όταν τους περιτριγυρίζουν άλλοι, ουσιαστικά είναι πάντα οι τέσσερις τους. Από το νηπιαγωγείο αλλά και πριν από αυτό. Κοινά δείπνα, διακοπές, ιππασία, μαθήματα γκολφ. Μεγάλωσαν μαζί, όπως και οι γονείς τους. Όμως, ιδίως τα τελευταία χρόνια, λες κι έχτισαν έναν τοίχο και απομονώθηκαν από τον έξω κόσμο». Οι γονείς τους είναι συγκεντρωμένοι σε γειτονική βίλα, όπου διοργάνωσαν το δικό τους γλέντι.

     Οι τέσσερις νέοι, περιμένοντας να έρθει το προσωπικό της εταιρίας κέτερινγκ που έχει αναλάβει την προετοιμασία του εορταστικού δείπνου, αλλά και η ώρα της αλλαγής του χρόνου, επιδίδονται στην κατανάλωση αλκοόλ και αποφασίζουν να παίξουν monopoly. Μόνο που θέλοντας να κάνουν πιο ενδιαφέρον το παιχνίδι, αλλάζουν τους κανόνες. Ο εκάστοτε χαμένος θα αντιμετωπίζει το δίλημμα «Θάρρος Ή Αλήθεια;».

     Αυτά που θα κάνουν και θα πουν οι τέσσερις νέοι στα πλαίσια του παιχνιδιού, θα φέρουν στο φως ψέματα, καλά κρυμμένα μυστικά, ανομολόγητες αλήθειες που αφορούν τις οικογένειές τους. Όλα εκείνα που δημιούργησαν ανεπούλωτα ψυχικά τραύματα που τους σημαδεύουν και διαλύουν την αστραφτερή επιφάνεια της ζωής τους. «… ο Μαξ σκέφτεται ότι τις τελευταίες ώρες συνέβησαν περισσότερα από όσα τους τελευταίους δώδεκα μήνες». Και η Νέμεσις, θα χτυπήσει με την εκδικητική της μανία τους ενόχους…

     Όπως γράφω και στην αρχή, η νουβέλα της Lackberg κινείται σε διαφορετική θεματολογία από τα προηγούμενα βιβλία της. Όμως η συγγραφέας, είναι εξίσου αιχμηρή και διεισδυτική στην ψυχολογική σκιτσογράφιση των χαρακτήρων ανήλικων κι ενήλικων και στην περιγραφή των σχέσεων που διέπουν τα μέλη της σουηδικής οικογένειας, όσο και στα προηγούμενα έργα της, ιδιαίτερα αυτά που διαδραματίζονται στην Φιελμπάκα. Πολύ αξιόλογο ανάγνωσμα.        

ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΟΣ

SEBASTIAN FITZEK
Μετάφραση ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ
Εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ
Σελ. 405, Μάρτιος 2021

 

     Η έμπνευση και η ικανότητα του Σ. Φίτζεκ, να δημιουργεί ενδιαφέρουσες ιστορίες που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη αλλά κι επιφυλάσσουν θεαματικές ανατροπές, είναι ανεξάντλητη. Το έχει αποδείξει σε όλα τα προηγούμενα βιβλία του, το αποδεικνύει περίτρανα και στον «Αναλφάβητο».

     Ο Μίλαν Μπεργκ, είναι ένας νεαρός ευφυής άντρας που ζει στο Βερολίνο. Όμως έχει ένα σοβαρό πρόβλημα. Είναι αναλφάβητος. Γεγονός που τον έκανε να στραφεί προς την μικρο-εγκληματικότητα. «Ο πραγματικός λόγος που ο Μίλαν είχε επιλέξει τη σταδιοδρομία που μικροαπατεώνα ήταν ότι ο αναλφαβητισμός στη Γερμανία δεν θεωρείται αναπηρία και άρα οι αναλφάβητοι δεν δικαιούνται προνοιακά επιδόματα. Όμως, δυσκολευόταν αφάνταστα να εξασφαλίσει τα προς το ζην. Τα χέρια του δεν έπιαναν καθόλου, κι έτσι δεν μπορούσε να ασχοληθεί με αμιγώς χειρωνακτικές εργασίες. Και η κοινωνία τον είχε αποκλείσει από την πνευματική εργασία, για την οποία ήταν φτιαγμένο το πανέξυπνο κεφάλι του. Κάποια στιγμή, ο Μίλαν βαρέθηκε να μην μπορεί να συμπληρώσει ούτε το έντυπο της αίτησης για το επίδομα της Πρόνοιας και αποφάσισε να επιστρατεύσει την ευφυΐα του για να ασκήσει το μοναδικό επάγγελμα που απέφερε μεγαλύτερο εισόδημα από τον κατώτατο μισθό, χωρίς να χρειάζεται άδεια άσκησης: το επάγγελμα του κακοποιού».

     Μια μέρα, ενώ περιμένει με το ποδήλατο να ανάψει το πράσινο για να περάσει, ένα αυτοκίνητο θα σταματήσει δίπλα του. «Δεν ήξερε ούτε ο ίδιος αν είχε στρέψει κατά τύχη το βλέμμα του στο πλάι ή αν ήταν κάποια αναπόφευκτη αντανακλαστική αντίδραση […] Τα μάτια του Μίλαν στράφηκαν κατευθείαν στο εσωτερικό του οχήματος. Κι αυτό που είδε έμελλε να αλλάξει τη ζωή του για πάντα».

     Στο πίσω κάθισμα, μια κοπελίτσα το πολύ δεκατριών ετών, του δείχνει ένα σημείωμα, το οποίο φυσικά ο Μίλαν δεν μπορεί να διαβάσει! Στην αρχή θεωρεί ότι πρόκειται για κάποιο αστείο. Όμως το ικετευτικό, κλαμένο βλέμμα του κοριτσιού και το παραμορφωμένο από τον φόβο πρόσωπο της, είναι πολύ εύγλωττα. Καταλαβαίνει αμέσως ότι κάτι δεν πάει καλά «…με το που διασταυρώθηκαν τα βλέμματά τους, ο Μίλαν είχε την αίσθηση ότι τα μάτια της είχαν δει πολλά-αρκετά για μια ολόκληρη ζωή. Επίσης διέκρινε μέσα τους και κάτι ακόμα. Τον εαυτό του […] Ράγιζε η καρδιά του. Εκείνη χρειαζόταν βοήθεια, κι εκείνος δεν μπορούσε να της την προσφέρει. Κατανοούσε την ανάγκη της, αλλά όχι αυτό που προσπαθούσε να του δώσει να καταλάβει».

     Σε μια παρόρμηση της στιγμής, θα ακολουθήσει το αυτοκίνητο, το οποίο κατευθύνεται σε μια από τις πιο ακριβές οικιστικές περιοχές του Βερολίνου και παρκάρει μπροστά από μια βίλα. Με αυτό τον τρόπο, ο Μίλαν ξεκίνησε «το ταξίδι του στη χώρα της παράνοιας».

     Ο «Αναλφάβητος» είναι ένα εξαιρετικό ψυχολογικό θρίλερ. Ότι ακριβώς θα περίμενε κανείς από τον μαιτρ του είδους που έχει, δικαιολογημένα, εκατομμύρια φανατικούς αναγνώστες σε όλο τον κόσμο. Με συναρπαστική πλοκή, ευφυείς και θεαματικές ανατροπές, «παίζει» και παραπλανά τον αναγνώστη όπως του αρέσει να κάνει συνήθως και κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον, μέχρι την τελευταία –κυριολεκτικά- σελίδα!  

SUPER-CANNES

JAMES GRAHAM BALLARD
Μετάφραση ΑΡΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ/ΗΡΩ ΣΚΕΡΟΥ
Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ
Σελ. 509, Ιανουάριος 2021

 
     Το μυθιστόρημα «Super-Cannes» του γνωστού βρετανού συγγραφέα J. G. Ballard, κυκλοφόρησε στις αρχές του χρόνου, αρκετά χρόνια από τότε που γράφτηκε, σε εξαιρετική μετάφραση του Ά. Σφακιανάκη και της Η. Σκάρου.

     Η Εδέμ-Ολυμπία, είναι ένα επιχειρηματικό κι επιστημονικό πάρκο, που βρίσκεται κοντά στην γνωστή από το κινηματογραφικό φεστιβάλ γαλλική πόλη Cannes. «Με δέλεαρ φορολογικά πλεονεκτήματα και ένα κλίμα όμοιο με αυτό της βόρειας Καλιφόρνιας, δεκάδες πολυεθνικές εταιρίες είχαν μεταφερθεί στο επιχειρηματικό πάρκο, που τώρα απασχολούσε πάνω από δέκα χιλιάδες ανθρώπους. Τα ανώτερα στελέχη τους αποτελούσαν την κάστα των πιο υψηλά αμειβόμενων στελεχών, επιχειρηματιών και επιστημόνων». Μέσα στο πάρκο είναι εγκατεστημένες «Βιομηχανίες υψηλής τεχνολογίας, μια στρατιά ανθρώπων που προγραμματίζουν το μέλλον, δισεκατομμύρια που σερφάρουν πάνω σε ένα τσιπάκι πυριτίου».

     Σ’ αυτή την τόσο ξεχωριστή εγκατάσταση, προσλαμβάνεται η νεαρή αγγλίδα γιατρός Τζέιν Σινκλέρ, για να προσφέρει τις υπηρεσίες της στην κλινική του πάρκου. Εγκαθίσταται με τον άντρα της Πολ και ρίχνεται αμέσως στη δουλειά, παρασυρμένη από το γενικότερο κλίμα. Ο Πολ, είναι ίσως ο μοναδικός ανάμεσα στις χιλιάδες ανθρώπους που κατοικούν στην Εδέμ-Ολυμπία, ο οποίος δεν εργάζεται. Ήταν πιλότος της πολεμικής αεροπορίας. Μετά την αποστράτευσή του, είχε δημιουργήσει έναν εκδοτικό οίκο που ασχολούνταν με ειδικές αεροπορικές εκδόσεις και είχε καταφέρει να αποκτήσει ένα μικρό αεροσκάφος. Εννέα μήνες πριν, είχε ένα αεροπορικό ατύχημα-δεν κατάφερε να απογειώσει το αεροπλάνο του-και τα τραύματα από την περιπέτειά του αυτή, δεν είχαν ακόμη επουλωθεί. Στη διάρκεια της νοσηλείας του, γνώρισε την Τζέιν, η οποία ήταν γιατρός στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν και παντρεύτηκαν. Η απουσία του στη Γαλλία, δεν τον  εμπόδισε να ασχολείται εξ αποστάσεως με τον εκδοτικό οίκο. Άλλωστε η σύγχρονη τεχνολογία, το καθιστά εύκολο! «Ο ξάδερφός μου ο Τσαρλς, συμφώνησε να αναλάβει τον εκδοτικό οίκο κατά τη διάρκεια της απουσίας μου και να μου στέλνει με e-mail τα δοκίμια των δύο περιοδικών αεροπλοΐας των οποίων είχα την αρχισυνταξία». Παρά όμως αυτή του την απασχόληση, έχει πολύ ελεύθερο χρόνο.

     Στη βίλα στην οποία έχουν εγκατασταθεί η Τζέιν και ο Πολ, κατοικούσε πριν από αυτούς, ο επίσης άγγλος γιατρός Ντέηβιντ Γκρίνγουντ. Ένας καταρτισμένος επιστήμονας, συγκροτημένος χαρακτήρας με μεγάλη δράση για την ανακούφιση των λιγότερο προνομιούχων. Μια μέρα, εντελώς ξαφνικά και χωρίς προφανή αιτία, μπήκε οπλισμένος σε κτίρια της Εδέμ-Ολυμπία και δολοφόνησε δέκα άτομα. Επτά υψηλόβαθμα στελέχη και τρία από το βοηθητικό προσωπικό. Στη συνέχεια-σύμφωνα πάντα με την επίσημη εκδοχή-αυτοκτόνησε. Ο Πόλ, έχοντας το πλεονέκτημα του ελεύθερου χρόνου αλλά κι επηρεασμένος από το γεγονός ότι η γυναίκα του και ο Γκρίνγουντ γνωρίζονταν, αφού είχαν εργαστεί στο παρελθόν στο ίδιο νοσοκομείο και ίσως είχαν μια πιο… στενή σχέση, αλλά και το ότι ζούσε στο ίδιο σπίτι με τον αυτόχειρα-δολοφόνο, αποφασίζει να ερευνήσει το γεγονός και να βρει, αν υπάρχει, κάτι πέρα από την επίσημη εκδοχή. Να βρει τι «ήταν αυτό που είχε εξοργίσει τον Γκρίνγουντ οδηγώντας τον στην τρέλα-ένα ξέσπασμα παράφορης οργής».

     Ερευνώντας, θα ανακαλύψει ότι «η Εδέμ-Ολυμπία, προσέφερε στους κατοίκους της περισσότερα απ’ όσα μπορούσε να διακρίνει ένας απλός επισκέπτης. Πάνω από τις πισίνες και τα περιποιημένα γκαζόν φαινόταν να αιωρείται μια αχλή βίας». Θα αντιληφθεί ότι ο συνδυασμός των πολλών ωρών εργασίας των μεγαλόσχημων στελεχών με την άποψη ότι είναι τόσο σημαντικοί και απαραίτητοι, γεγονός που τους καθιστά ουσιαστικά άτρωτους, είναι εκρηκτικός. «Οι μεγαλοσχήμονες της Εδέμ-Ολυμπίας θεωρούν ότι είναι οι δεσπότες του κάστρου, ελεύθεροι να ποδοπατούν τους χωρικούς για το γούστο τους και μόνο». Έτσι θα γνωρίσει την άλλη, την αθέατη πλευρά του «επίγειου παραδείσου»…

     Το «Super-Cannes», είναι ένα καθηλωτικό, πολυεπίπεδο μυθιστόρημα, που δείχνει την υψηλή αφηγηματική δεινότητα του Ballard και κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Έχει τιμηθεί με σημαντικά λογοτεχνικά βραβεία, αλλά κυρίως με την εκτίμηση του αναγνωστικού κοινού, σε όσες χώρες κυκλοφόρησε! 

Ο ΜΑΓΕΙΡΑΣ ΤΟΥ "ΑΛΚΥΟΝΗ"

ANDREA CAMILLERI
Μετάφραση ΦΩΤΕΙΝΗ ΖΕΡΒΟΥ
Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗΣ
Σελ. 295, Μάρτιος 2021

 

     Η νέα υπόθεση που απασχολεί τον αστυνόμο Σάλβο Μονταλμπάνο, δεν προοριζόταν από την αρχή της συγγραφής να γίνει βιβλίο. Στην αρχική της μορφή, γράφτηκε για να αποτελέσει τη βάση του σεναρίου μιας ταινίας. Ήταν μια ιταλο-αμερικανική παραγωγή, η οποία θα γυριζόταν το 2009, αλλά το σχέδιο ναυάγησε και δεν προχώρησε. Έτσι ο Camilleri, έκανε όποιες και όσες αλλαγές θεωρούσε αναγκαίες και μετέτρεψε το σενάριο σε μυθιστόρημα.

     Ο Μονταλμπάνο πλήττει. Στη Βιγκάτα δεν συμβαίνει σχεδόν τίποτα και του λείπει η έξαψη της έρευνας. Το μόνο που απασχολεί την αστυνομία, είναι οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας που πραγματοποιούν οι απολυμένοι πρώην εργαζόμενοι του ναυπηγείου Τρινκανάτο, έξω από τις εγκαταστάσεις της επιχείρησης. «Το Τρινκανάτο ήταν μέχρι πριν δύο χρόνια κερδοφόρο ναυπηγείο. Απασχολούσε διακόσιους υπαλλήλους και εργάτες. Μετά το θάνατο του παλιού ιδιοκτήτη, το ναυπηγείο πέρασε στα χέρια του γιου του Τζιοβάννι, που είχε το μυαλό του μόνο στον τζόγο και στις γυναίκες. Αυτός και η κρίση που χτύπησε ξαφνικά προκάλεσαν σύντομα πολλά οικονομικά προβλήματα στο ναυπηγείο».

     Όταν μια μέρα ο αστυνόμος επιστρέφει στο τμήμα μετά από μια επιθεώρηση της κατάστασης στο ναυπηγείο, τον περιμένει μια όχι και τόσο ευχάριστη έκπληξη. Μια επιστολή από το γραφείο προσωπικού βρίσκεται στην αλληλογραφία. Τον ενημερώνει ότι «κατόπιν ελέγχου, προέκυψε ότι είχαν συγκεντρωθεί πολλές μέρες άδειας τις οποίες δεν είχε εκμεταλλευτεί». Θα έπρεπε από τώρα και στο εξής, να παίρνει δέκα μέρες άδεια ανά δύο μήνες, για να επέλθει κάποια μείωση αυτών των ημερών. Οι οδηγίες του γραφείου προσωπικού πρέπει να εφαρμοστούν άμεσα. Μη μπορώντας να κάνει διαφορετικά, ο αστυνόμος παίρνει την άδειά του και πηγαίνει να την περάσει με την αγαπημένη του Λίβια.

     Όταν επιστρέφει όμως μετά από ένα δεκαήμερο, βρίσκει ότι στο τμήμα του έχουν έλθει τα πάνω κάτω. Στη διάρκεια της απουσίας του, ο Διοικητής της αστυνομίας Μπονέττι-Αλντερίγκι, του έχει αφαιρέσει τη διοίκηση του τμήματος, τον έχει θέσει σε διαθεσιμότητα κι έχει μεταθέσει σε άλλα τμήματα τους στενότερους συνεργάτες του!

     Ο Μονταλμπάνο δεν ξέρει τι να υποθέσει κι ετοιμάζεται να κάνει «αντεπίθεση». Μέχρι που μία συνάντηση υπό πλήρη μυστικότητα με τον Διοικητή, ξεδιαλύνει κάπως την κατάσταση. Όλες αυτές οι κινήσεις, έχουν σχέση με τον κατάπλου στο λιμάνι της Βιγκάτα ενός εντυπωσιακού ιστιοφόρου με το όνομα «Αλκυόνη». Ένα πλοίο που ακολουθεί παράξενες διαδρομές και που «είχε τη συνήθεια να παραμένει ελάχιστα στο λιμάνι και να εξαφανίζεται» στη συνέχεια, αποπλέοντας προς άγνωστη κατεύθυνση.

     Μια ακόμη απολαυστική υπόθεση, την οποία για να διαλευκάνει ο γκρινιάρης κι εριστικός όσο ποτέ άλλοτε Μονταλμπάνο, θα χρειαστεί να κάνει υπερβάσεις και προσπάθειες που θα θέσουν σε δοκιμασία τις ήδη μειωμένες σωματικές αντοχές του!

LOCKDOWN

PETER MAY
Μετάφραση ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΑΡΟΥΞΗΣ
Εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
Σελ. 363, Σεπτέμβριος 2020

 

     Προφητικό μπορεί να χαρακτηριστεί το μυθιστόρημα «Lockdown» του P. May. Γράφτηκε το 2005, όταν η παγκόσμια κοινότητα ζούσε με τον φόβο ότι η επιδημία της γρίπης των πτηνών, που προήλθε από την Ασία, θα μπορούσε να εξελιχθεί σε πανδημία, με ανεξέλεγκτες επιπτώσεις. «Εκείνο το διάστημα, οι επιστήμονες προέβλεπαν ότι η γρίπη των πτηνών ή Η5Ν1, θα ήταν κατά πάσα πιθανότητα η επόμενη πανδημία γρίπης. Το 1918, η Ισπανική Γρίπη σκότωσε από είκοσι έως πενήντα εκατομμύρια άτομα σε όλο τον κόσμο και οι προβλέψεις έλεγαν ότι η γρίπη των πτηνών-με θνησιμότητα τα εξήντα τοις εκατό ή και παραπάνω-θα ξεπερνούσε κατά πολύ αυτόν τον αριθμό». Ευτυχώς για όλους μας, η εξέλιξη ήταν διαφορετική. Το βιβλίο γράφτηκε σε έξη εβδομάδες, αλλά δεν έφτασε ποτέ στο τυπογραφείο. «Οι Βρετανοί εκδότες θεώρησαν ότι η εικόνα ενός Λονδίνου πολιορκημένου από τον αόρατο εχθρό του Η5Ν1 ήταν μη ρεαλιστική και δεν μπορούσε να συμβεί ποτέ […] και το Lockdown κατέληξε σε έναν φάκελο στο dropbox, όπου παρέμεινε από τότε…». Ήρθε όμως δεκαπέντε χρόνια αργότερα ο Covid-19 για να  τους διαψεύσει πανηγυρικά! Το βιβλίο έγινε τραγικά επίκαιρο. «Έτσι αυτή ήταν μια καλή στιγμή για να ανοίξω εκείνον τον παλιό φάκελο του dropbox και να βγάλω το παλιό μου βιβλίο για να το μοιραστώ με τους αναγνώστες μου-έστω και μόνο για να συνειδητοποιήσουμε όλοι μας πόσο χειρότερα θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα».

     Σε ένα Λονδίνο όπου τα πάντα είναι κλειστά, ο στρατός είναι πάνοπλος στους δρόμους για να αποτρέψει την κυκλοφορία των πολιτών, τους βανδαλισμούς και τις λεηλασίες, κυκλοφορούν ελάχιστα ειδικά εξουσιοδοτημένα ιδιωτικά οχήματα, υπάρχουν αυστηρά περιχαρακωμένες περιοχές όπου ο ιός Η5Ν1 δεν έχει ακόμη εισβάλλει και είναι αυστηρά φυλασσόμενες από ιδιωτικές εταιρείες και τις νύχτες επικρατεί μια απόκοσμη ησυχία και το βαθύ σκοτάδι, εξελίσσεται η ιστορία του βιβλίου.

     Αναμένεται να αρρωστήσει το εικοσιπέντε τοις εκατό του συνολικού πληθυσμού της πόλης. Από αυτούς το εβδομήντα ή ογδόντα τοις εκατό, δεν θα καταφέρουν να επιζήσουν. Ήδη οι θάνατοι που σημειώνονται είναι χιλιάδες καθημερινά. Οι νεκροί δεν θάβονται, αλλά αποτεφρώνονται ακόμα και σε παλιά βιομηχανικά κτίρια, που έχουν κλιβάνους. Για να αποσυμφορηθούν τα νοσοκομεία, οι αρχές επιτάσσουν κάθε διαθέσιμο χώρο, για να κατασκευάσουν πρόχειρες υγειονομικές εγκαταστάσεις. Σε μια τέτοια κατασκευή, οι εργαζόμενοι βρίσκουν έναν δερμάτινο σάκο με ανθρώπινα οστά. Ο επιθεωρητής Τζακ Μακνίλ που από τα highlands της Σκοτίας βρέθηκε να υπηρετεί στην αστυνομία του Λονδίνου και αναλαμβάνει την υπόθεση, δίνει εντολή να σταματήσουν οι εργασίες. Αυτό προκαλεί αμόκ στο Υπουργείο Υγείας και ζητούν την «κεφαλή του επί πίνακι». Παρ’ όλα αυτά, η Σήμανση θα ερευνήσει τον χώρο έστω και για λίγες μόνο ώρες.

     Σύμφωνα με την Έϊμι Γου, ειδική επιστήμονα της Εγκληματολογικής Επιστημονικής Υπηρεσίας, τα οστά ανήκουν σε ένα κορίτσι εννέα-δέκα ετών που πέθανε πρόσφατα. Κάποιος διαχώρισε τη σάρκα από τα οστά με κοφτερό εργαλείο. Ο Μακνίλ που μετά τον σάλο που ξέσπασε με την πρωτοβουλία του να σταματήσει τις εργασίες στο κτίριο που βρέθηκε ο σάκος έχει παραιτηθεί. Η παραίτησή του ισχύει μετά τη λήξη της βάρδιας του, το επόμενο πρωί.  Έτσι έχει λίγες ώρες στη διάθεσή του, για να ταυτοποιήσει το κορίτσι, να βρει ποιος ευθύνεται για το θάνατό του και να τον οδηγήσει στη δικαιοσύνη. «Κοιτάξτε. Όλοι σε αυτή τη χώρα δικαιούνται απονομή δικαιοσύνης. Νεκροί και ζωντανοί. Αυτή είναι η δουλειά μου. Να φροντίσω να απονεμηθεί δικαιοσύνη». Εκτός όμως από αυτή την αγχώδη αναζήτηση, πρέπει να αντιμετωπίσει και τις επιπτώσεις του ιού στην οικογένειά του, καθώς και την υποψία ότι έχει εκτεθεί και ο ίδιος.

     Το «Lockdown» είναι ένα καταιγιστικό αστυνομικό θρίλερ υψηλής κλάσης, που τα έχει… όλα! Συναρπαστική πλοκή, κινηματογραφικές καταδιώξεις (η δεκαπενταετής θητεία του May στη συγγραφή τηλεοπτικών σεναρίων είναι εμφανής), αγωνία, σασπένς, και αποτυπώνει με ανατριχιαστική ακρίβεια τη ζοφερή ατμόσφαιρα του φόβου που προκαλεί ο αόρατος εχθρός στους κατοίκους της αγγλικής μητρόπολης, η οποία ισορροπεί σε επικίνδυνα εδάφη και κινδυνεύει κάθε στιγμή να κατρακυλήσει στο χάος και να οδηγηθεί σε ένα όργιο αναταραχών και βίας. Εξαιρετικό!  

ΚΑΛΟ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙ

ROMY HAUSMANN
Μετάφραση ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ
Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ 
Σελ. 410, Δεκέμβριος 2020

      Εντυπωσιακό είναι το ντεμπούτο της γερμανίδας R. Hausmann στο χώρο της λογοτεχνίας, με το εξαιρετικό ψυχολογικό θρίλερ «Καλό Μου Παιδί».

     Όλα ξεκίνησαν λίγο μετά την ανατολή της νέας χιλιετίας, όταν μια νεαρή φοιτήτρια από το Μόναχο, η Λένα Μπεκ, εξαφανίστηκε μετά την αναχώρησή της από ένα πάρτι. Οι γονείς της, ο Ματίας και η Κάριν, κάνουν ότι είναι ανθρωπίνως δυνατό για να την εντοπίσουν. «4.825 μέρες. Τις έχω μετρήσει και τις έχω καταραστεί μία μία. Τα μαλλιά μου έχουν ασπρίσει κι άλλο, ο παλμός της καρδιάς μου έχει γίνει ακανόνιστος. Τον πρώτο χρόνο ακολουθούσα καθημερινά την τελευταία της διαδρομή. Τύπωσα φυλλάδια και δεν άφησα κολόνα για κολόνα που να μην τα κολλήσω. Ανέκρινα μόνος μου υποτιθέμενους φίλους, ρίχνοντας και καμία σφαλιάρα όποτε χρειαζόταν. Τηλεφωνούσα πολλές φορές τη μέρα στον παλιό μου φίλο, τον Γκέρντ, τον Γκέρντ Μπρίλινγκ, που, ως γενικός αστυνομικός επιθεωρητής, ήταν επικεφαλής της ομάδας ερευνών […] Η Λένα αγνοείται εδώ και 4.825 μέρες. Και νύχτες. Δηλαδή σχεδόν δεκατέσσερα χρόνια. Δεκατέσσερα χρόνια, στη διάρκεια των οποίων κάθε κουδούνισμα του τηλεφώνου θα μπορούσε να σημαίνει ότι θα ακούγαμε τη μία και μοναδική είδηση που θα άλλαζε τα πάντα».

     Ώσπου, ένα βράδυ δεκατέσσερα χρόνια μετά, το πολυαναμενόμενο τηλεφώνημα έρχεται. Αυτός που τους καλεί, είναι ο γενικός αστυνομικός επιθεωρητής. «Άκου Ματίας, δεν είναι σίγουρο. Αλλά μου τηλεφώνησαν οι συνάδελφοι από το Καμ. Μια νεαρή γυναίκα έπεσε στις ρόδες ενός αυτοκινήτου σε μια δασική περιοχή κοντά στα σύνορα με την Τσεχία. Απ’ ότι φαίνεται, ονομάζεται Λένα. Υποθέτουν ότι το ατύχημα συνδέεται με κάποια υπόθεση απαγωγής, γι’ αυτό και έψαξαν στη βάση δεδομένων αγνοουμένων. Υπάρχουν ορισμένα κοινά σημεία, όπως, για παράδειγμα, η ουλή στο μέτωπο. Ωστόσο, η κοπέλα έχει υποστεί βαριά τραύματα από τροχαίο ατύχημα. Νοσηλεύεται στη Μονάδα Χειρουργικής Ατυχημάτων και αυτή τη στιγμή δεν έχει επικοινωνία με το περιβάλλον». Οι γονείς της Λένας ξεκινούν αμέσως για το νοσοκομείο του Καμ, παρά τις αντιρρήσεις του αστυνομικού. «Έπειτα από σχεδόν δεκατέσσερα χρόνια, μας χωρίζουν μονάχα εκατόν ογδόντα χιλιόμετρα από το παιδί μας». Όμως τους περιμένει μια τεράστια απογοήτευση. Η κοπέλα μοιάζει, αλλά δεν είναι η Λένα. Όταν ετοιμάζονται να επιστρέψουν, ένα νέο σοκ τους περιμένει. Στέκουν αποσβολωμένοι να κοιτούν ένα μικρό κορίτσι να περπατά στο διάδρομο του νοσοκομείου με τη συνοδεία μιας νοσοκόμα. Βρέθηκε στο χώρο του ατυχήματος και σύμφωνα με τα όσα είπε στο νοσηλευτικό προσωπικό, είναι η κόρη της τραυματισμένης γυναίκας. Είναι ολόιδια η Λένα. «Το βλέμμα της Κάριν. Το χλωμό της πρόσωπο, τα γουρλωμένα έκπληκτα μάτια της. Η Λένα, που προχωράει προς το μέρος μας στον διάδρομο κρατώντας το χέρι μιας νοσοκόμας. Το παιδί μας, η μικρή μας Λένα, το Λενάκι μου, σε ηλικία έξι ή επτά ετών». Τότε ξεκινά μια σειρά καταιγιστικών εξελίξεων…

     Όπως γράφω και στην αρχή, το πρώτο βιβλίο Hausmann, είναι εντυπωσιακό. Δίκαια μεταφράζεται σε 19 γλώσσες. Αριστοτεχνική πλοκή. Μοναδικά δομημένοι χαρακτήρες. Ένταση που κλιμακώνεται και αναπάντεχες ανατροπές. Εξαιρετική ψυχολογική σκιαγράφηση όλων χαρακτήρων. Το βιβλίο μάλιστα γίνεται τραγικά επίκαιρο στην Ελλάδα, όπου εδώ κι εβδομάδες κυριαρχούν στην επικαιρότητα περιπτώσεις σεξουαλικής κακοποίησης. Μέσα στις σελίδες του, θα βρουν απαντήσεις κι αυτοί που είτε αφελώς, είτε έχοντας δεύτερες σκέψεις στο μυαλό τους, ρωτούν «γιατί τώρα». Δείχνει πόσο δύσκολο είναι να διαχειριστεί ακόμα κι ο πιο δυνατός χαρακτήρας καταστάσεις κακοποίησης. Το μόνο που θέλω να συμπληρώσω είναι ότι σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να διαβάσετε αυτό το βιβλίο!    

ΤΟ ΒΡΕΓΜΕΝΟ ΨΑΡΙ

VOLKER KUTSCHER
Μετάφραση ΤΑΣΟΣ ΨΗΛΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ
Σελ. 730, Φεβρουάριος 2021           

  

     Ο γερμανός συγγραφέας Φ. Κούτσερ, έγραψε επτά βιβλία με κεντρικό χαρακτήρα τον αστυνόμο με το παράξενο όνομα Γκέρεον Ρατ. (Το Γκέρεον είναι ένα όνομα που απαντάται μόνο στην περιοχή της Κολονίας, στη Ρηνανία της Γερμανίας).

     Τα βιβλία εκτυλίσσονται την περίοδο του μεσοπολέμου στο Βερολίνο. Μια εποχή που η γερμανική μεγαλούπολη, μπορεί να προσφέρει κάθε είδους ηδονή, αμαρτία και θεάματα σε όσους έχουν να πληρώσουν. Από την άλλη ο λαός ζει σε συνθήκες φτώχιας. Που επιτείνεται από την οικονομική κρίση που ταλανίζει τη χώρα, λόγω της υποχρέωσης πληρωμής των πολεμικών αποζημιώσεων μετά την ήττα στον Α! παγκόσμιο πόλεμο. Παράλληλα, φαινόμενα διαφθοράς και θύλακες του παλαιού καθεστώτος που εισέδυσαν σε θεμελιώδεις θεσμούς της νεότευκτης και εύθραυστης δημοκρατίας και την υπονομεύουν, φθείρουν τα δημοκρατικά κόμματα. Η «δημοκρατία της Βαϊμάρης» (όπως ονομάζεται η ιστορική περίοδος 1919-1933 κατά την οποία έγινε προσπάθεια να λειτουργήσει η πρώτη γερμανική δημοκρατία μετά την «πτώση» της μοναρχίας), οδηγείται σε κατάρρευση. Ο συνασπισμός των κομμάτων που έχουν εκλεγεί για να διοικήσουν την χώρα, παραπαίει. Ο εθνικισμός αναβιώνει με την άνοδο των Ναζί, και τα διάφορα παραστρατιωτικά σώματα, ενώ η απειλή μιας εξέγερσης των κομμουνιστών που έχουν μεγάλη επιρροή σε τμήματα του πληθυσμού είναι παρούσα και διαρκής. Αυτό είναι σε γενικές γραμμές το ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούνται τα μυθιστορήματα, που είναι καλό να το έχουν υπ’ όψη τους οι αναγνώστες.

     Στα πρώτα βιβλία, βασίζεται η δημοφιλής τηλεοπτική σειρά, Babylon Berlin. Όλα τα βιβλία, πρόκειται να κυκλοφορήσουν στα ελληνικά από τις εκδόσεις Διόπτρα, το προσεχές χρονικό διάστημα.

     Το πρώτο βιβλίο της σειράς έχει τίτλο "Το Βρεγμένο Ψάρι". Στην αργκό της βερολινέζικης αστυνομίας, έτσι ονομάζεται μια ανεξιχνίαστη υπόθεση. Ο αστυνόμος Ρατ, έχει μόλις φτάσει στο Βερολίνο (1929). Έχει έλθει από την Κολονία, από την οποία σχεδόν φυγαδεύτηκε. Προσπαθώντας να σταματήσει έναν νέο άντρα "που πυροβολούσε ανυποψίαστους διαβάτες", τον πυροβόλησε και τον σκότωσε. Ο άντρας αυτός, ήταν ο γιος του ισχυρότερου εκδότη Τύπου στην Κολονία, του Α. Λεκλέρκ. Από τότε άρχισε έναν ανελέητο πόλεμο κατά του Ρατ. «Ο Λεκλέρκ απαιτούσε την κεφαλή του επί πίνακι, αδιαφορώντας για το κόστος. Η εκδίκηση ενός δημοσιογράφου για τον νεκρό γιο του. Ο εκδότης φαινόταν αποφασισμένος να μην αφήσει τους ρεπόρτερ του σε χλωρό κλαρί πριν η επαγγελματική καριέρα του αστυνόμου Ρατ του Εγκληματολογικού καταστραφεί τελείως». Τότε ο πατέρας του Ρατ, ανέλαβε δράση. Αξιοποιώντας τις επαφές που είχε στα υψηλά κλιμάκια της αστυνομίας του Βερολίνου, μεθόδευσε –παρά τις αντιρρήσεις του γιού του-στα κρυφά τη μετάθεσή του εκεί. Μόνο που υπάρχει ένα πρόβλημα! Η μόνη κενή θέση που υπάρχει δεν είναι στο Εγκληματολογικό, όπου υπηρετούσε όσο βρισκόταν στην Κολονία, αλλά στο… Ηθών!

     Όμως ο Ρατ είναι πολύ φιλόδοξος για να παραμείνει στο… ανυπόληπτο αυτό τμήμα της αστυνομίας που δεν του επιτρέπει να ξεδιπλώσει το ταλέντο και τις ικανότητές του. Το όνειρό του και η επιθυμία του είναι μία: Επιθεώρηση Ανθρωποκτονιών. «Η ομάδα του Γκένατ. Η αγαπημένη του Τύπου και της καλής κοινωνίας! Ληστείες και φόνοι φέρνουν περισσότερη αναγνώριση απ’ ότι η βρόμα και η πορνογραφία […] Δεν είναι όμως διόλου απλό να χωθείς εκεί μέσα. Οι άνθρωποι του Γκένατ είναι διαλεγμένοι ένας προς έναν. Θα πρέπει να έχεις τουλάχιστον μία πραγματική επιτυχία να παρουσιάσεις. Μια πραγματική επιτυχία». Ένα βράδυ «εισβάλει» στην πανσιόν όπου νοικιάζει, ένας ρώσος-από τους χιλιάδες που κατέφυγαν στο Βερολίνο-μετά το ξέσπασμα της οκτωβριανής επανάστασης και τις «εκκαθαρίσεις» που ακολούθησαν. Είναι έξαλλος και φαίνεται ότι ψάχνει να βρει κάποιον. Ο Ρατ τον πετά έξω. Σύντομα όμως, συνδυάζοντας κάποια άλλα γεγονότα, αντιλαμβάνεται ότι έχει σχέση με το δυστύχημα της Μέρκεν Μπρίκε με τον νεκρό άντρα. «Το αυτοκίνητο κρεμόταν στον γάντζο του γερανού διάσωσης σαν τεράστιο ψάρι. Από τις χαραμάδες των θυρών χυνόταν βρόμικο καφέ νερό στο Λάντβερ Κανάλ. Ο προβολέας του γερανού έκανε το ανοιχτόχρωμο αυτοκίνητο να μοιάζει με φάντασμα μες στη νύχτα […] Το όχημα, το οποίο τώρα απέθετε με προσοχή ο γερανός στην υγρή άσφαλτο της Μέρκεν Μπρίκε ήταν ένα κρεμ Horch 350. Η οροφή ήταν ανοιχτή. Στο τιμόνι βρισκόταν ένας βρεγμένος χλωμός άντρας […] πλησίασε το όχημα κι έκανε απότομα πίσω, μόλις είδε τα χέρια του νεκρού. Μέσα σ’ αυτή την άμορφη μάζα από σάρκα, δέρμα και οστά ούτε τα δάχτυλα δεν μπορούσες να διακρίνεις. Υπήρχαν κόκαλα που νόμιζες πως τα συγκρατούσε μόνο το δέρμα. Άλλα πάλι, ήταν τόσο παραμορφωμένα, ώστε πονούσες μόνο που τα ‘βλεπες».  Ο Ρατ δεν αποκαλύπτει αυτά που υποψιάζεται στην ομάδα που έχει αναλάβει την «υπόθεση Υδροχόος» όπως την ονόμασαν. Αντίθετα αρχίζει να κάνει όσο πιο διακριτικά μπορεί τις δικές του έρευνες, όταν έχει χρόνο. Ελπίζει ότι αυτή η υπόθεση ή μάλλον καλύτερα η εξιχνίασή της, θα μπορούσε να αποτελέσει το διαβατήριό του για την Επιθεώρηση Ανθρωποκτονιών. Κι όσο ο νεκρός δεν μπορεί να ταυτοποιηθεί και η επίσημη έρευνα βαλτώνει, τόσο αυτός εντείνει τις προσπάθειες. Αν και όπως φαίνεται η μοίρα δεν είναι καλή μαζί του και δεν του δίνει πολλές ευκαιρίες… 

Το πρώτο δείγμα γραφής του Κούτσερ είναι πολύ θετικό. Σκιαγραφεί εξαιρετικά τον κεντρικό του χαρακτήρα και δημιουργεί σ’ αυτό το πρώτο βιβλίο, όχι μόνο μία, αλλά διάφορες αστυνομικές ιστορίες με ενδιαφέρουσα πλοκή, που όλες συνενώνονται με έναν ευφυή τρόπο.  Αυτό όμως που είναι ακόμη πιο ενδιαφέρον, είναι η μοναδική ικανότητα του να αποτυπώνει το κλίμα, την ατμόσφαιρα και την τοιχογραφία μιας ολόκληρης εποχής, γεμάτης από γεγονότα που επηρέασαν δραματικά την παγκόσμια Ιστορία και οδήγησαν στη δημιουργία ενός διαφορετικού κόσμου. 

     Θα περιμένω να απολαύσω και τις επόμενες "περιπέτειες" του Γκέρεον Ρατ, ο οποίος είναι ένας συμπαθής χαρακτήρας, που ήρθε... για να μείνει στα ελληνικά εκδοτικά πράγματα. 

     

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ ΑΟΥΣΒΙΤΣ

 LILY GRAHAM

Μετάφραση ΦΩΤΕΙΝΗ ΠΙΠΗ

Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ

Σελ. 346, Σεπτέμβριος 2020

 

     Σε πραγματικά γεγονότα βασίζεται το μυθιστόρημα της Λ. Γκράχαμ, που έχει τίτλο «Το Παιδί Του Άουσβιτς».

     Η Εύα Αντάμι και η Σόφι Βάις, είναι δύο νεαρές γυναίκες εβραϊκού θρησκεύματος, που ζουν στην Πράγα και την Βιέννη. Η Εύα σπουδάζει ζωγραφική στη Σχολή Καλών Τεχνών και είναι παντρεμένη με τον Μίχαλ, ο οποίος παίζει βιολί στη Συμφωνική Ορχήστρα της πόλης. Η Σόφι ζει με τον ωρολογοποιό πατέρα της (η μητέρα της έχει πεθάνει) κι έχει ένα γιο-εκτός γάμου-τον Τόμας.

     Η ζωή τους αλλάζει δραματικά μετά την προσάρτηση της Αυστρίας και της Τσεχίας από την χιτλερική Γερμανία. Οι δύο γυναίκες συλλαμβάνονται και εκτοπίζονται στο στρατόπεδο Τερεζίν. Γνωρίζονται και γίνονται φίλες. Σφοδρή επιθυμία και των δύο, είναι να μεταφερθούν στο Άουσβιτς! Έχουν ακούσει ότι υπάρχει αυτό το στρατόπεδο, αλλά αγνοούν τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν. Όταν η μεταφορά τους ολοκληρώνεται, έρχονται σε επαφή με τη φρικτή πραγματικότητα. «Μια βδομάδα. Εδώ. Μια βδομάδα που είχαν απογυμνωθεί από την ανθρώπινη υπόστασή τους. Μια βδομάδα από τότε που τις είχαν μαζώξει σαν τα γελάδια και τις είχαν χώσει μέσα σε ένα ρυπαρό τρένο που έζεχνε θάνατο και εξαχρείωση, κορμιά στοιβαγμένα που μετά βίας ανάσαιναν επί μέρες. Κι εκεί που έφτασαν, τις περίμενε το απόλυτο χάος-θόρυβοι και φωνές και κακομεταχείριση κι ύστερα τις χώρισαν σε ομάδες και τις οδήγησαν σε μια μεγάλη αίθουσα, όπου τις έγδυσαν, για να τις επιθεωρήσουν οι μοχθηροί φύλακες των Ες Ες και τους ξύρισαν άγαρμπα τα κεφάλια».

     Όμως και οι δύο, είχαν σοβαρούς λόγους να επιθυμούν τη μεταφορά τους στο κολαστήριο. Η Εύα έψαχνε για τον άντρα της, που είχε συλληφθεί πιο νωρίς και οι πληροφορίες έλεγαν ότι είχε φυλακιστεί εκεί. Στο σύμπλεγμα στρατοπέδων Άουσβιτς, κρατούνταν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, κάτι που καθιστούσε την ανεύρεση κάποιου ατόμου εξαιρετικά δύσκολη. Το ίδιο δύσκολη ήταν και η επικοινωνία μεταξύ των κρατουμένων. Οι φύλακες και οι «κάπο» δεν ανέχονταν την παραμικρή καθυστέρηση και οι κουβέντες μεταξύ κρατουμένων διαφορετικών μπλοκ τιμωρούνταν με ξυλοδαρμό ή ακόμα και με εκτέλεση. Όμως η Εύα δεν τα παρατάει και προσπαθεί συνεχώς να βρει τρόπο να εντοπίσει τον Μίχαλ.

     Ο λόγος που η Σόφι ήθελε να μεταφερθεί στο Άουσβιτς, ήταν ο γιος της. Όταν προσπάθησαν με τον πατέρα της και τον Τόμας με τη βοήθεια μιας ξαδέλφης της, της Λότε που ζούσε κοντά στα σύνορα να διαφύγουν στην Ελβετία, τους συνέλαβαν τα Ες Ες. Η Σόφι για να σωθεί ο μικρός τον έδωσε στη Λότε. Κάποια στιγμή οι ναζί συνέλαβαν την Λότε και την μετέφεραν στο Άουσβιτς. Η Σόφι πρέπει να τη βρει για να μάθει την τύχη του γιου της. 

     Η Εύα από μια εύνοια της τύχης, κατάφερε να εντοπίσει τον Μίχαλ. Ήταν όμως σε άθλια κατάσταση σε ένα κελί του νοσοκομείου του στρατοπέδου. Είχε ξυλοκοπηθεί βάναυσα επειδή βοήθησε έναν συγκρατούμενό του. Βρισκόταν στο μεταίχμιο μεταξύ ζωής και θανάτου. Χάρη στην ευσπλαχνία κάποιων γιατρών κρατούμενων, σε δωροδοκίες και χάρη στη θυσία που υποβλήθηκε η Σόφι, φλερτάροντας με έναν νεαρό γερμανό φρουρό, ο οποίος ήταν ερωτευμένος μαζί της, μπόρεσε να συναντηθεί μαζί του και τον βοήθησε να ανακάμψει. Κάποιες φορές μάλιστα, με την ανοχή του φρουρού, μπόρεσαν να κάνουν έρωτα! Όμως μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο, ο Μίχαλ μεταφέρθηκε σε ένα εργοστάσιο κατασκευής αεροπλάνων για καταναγκαστική εργασία.

     Για τη Σόφι η εξέλιξη ήταν πολύ χειρότερη. Μετά από αναζήτηση, έμαθε ότι όντως η ξαδέλφη της πέρασε από το στρατόπεδο, αλλά είχε οδηγηθεί στον θάλαμο αερίων λίγο καιρό πριν.

     Τότε η Εύα, καταλαβαίνει ότι είναι έγκυος, κάτι που επιβεβαιώνει και μία συγκρατούμενη γιατρός. Αποφασίζει να κρατήσει το παιδί και θα αρχίσει έναν αγώνα για να υπερασπιστεί αυτή τη νέα ζωή…

     Όταν διάβασα το βιβλίο, μου φάνηκε εντελώς απίθανο να γεννήθηκε μωρό στο Άουσβιτς και να επιβίωσε στις άθλιες συνθήκες εγκλεισμού. Έμαθα όμως για την περίπτωση της Βέρα Μπάιν, που γέννησε την κόρη της στο Άουσβιτς τον Δεκέμβριο του 1944. «Το μωρό ζύγιζε μόλις ένα κιλό και ήταν τόσο αδύναμο, που δεν μπορούσε να κλάψει. Αυτό την έσωσε». Ακόμη, με μεγάλη έκπληξη διάβασα ότι «Σύμφωνα με τα σχετικά αρχεία, τουλάχιστον επτακόσια παιδιά γεννήθηκαν στο Άουσβιτς-Μπίρκενάου. Ως σήμερα, απ’ ότι είναι γνωστό, ελάχιστα από αυτά επέζησαν».

     Η Λ. Γκράχαμ, μετουσίωσε αυτές τις ιστορίες επιβίωσης και θέλησης για ζωή σε λογοτεχνία υψηλής ποιότητας. Οι περιγραφές των συνθηκών διαβίωσης των εγκλείστων είναι μοναδικές, ολοζώντανες, ρεαλιστικές. Τόσο που έχεις την αίσθηση ότι νιώθεις το κρύο, την παγωνιά, την διαρκή πείνα, τον τρόμο των κρατουμένων. Οι οποίοι ήξεραν ότι το αν θα ζούσαν την επόμενη ημέρα, ήταν θέμα μιας λεπτομέρειας, της τύχης ή της καλής ή κακής διάθεσης ενός φύλακα. Συγκλονιστική είναι και η περιγραφή των συναισθημάτων που βιώνουν οι χαρακτήρες του μυθιστορήματος. Όπως μεγάλη είναι και η παλέτα των συναισθημάτων που κατακλύζουν τον αναγνώστη στη διάρκεια της ανάγνωσης αυτής της μοναδικής ιστορίας επιβίωσης. Της ιστορίας της νίκης της ζωής επί του θανάτου!               

ΣΦΑΓΕΙΟ ΨΥΧΩΝ

STUART MACBRIDE
Μετάφραση ΑΓΟΡΙΤΣΑ ΜΠΑΚΟΔΗΜΟΥ
Εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
Σελ. 573, Οκτώβριος 2020

      Το καταπληκτικό αστυνομικό θρίλερ «Σφαγείο Ψυχών» είναι το τέταρτο βιβλίο της σειράς με κεντρικό χαρακτήρα τον ντετέκτιβ αρχιφύλακα Λόγκαν Μακ Ρέι κι εκτυλίσσεται στην γενέθλια πόλη του συγγραφέα, στο Aberdeen της Σκοτίας.

     Το 2007, στην αποβάθρα του Aberdeen, ένα σκάφος ανεφοδιασμού, ετοιμάζεται να μεταφέρει εφόδια στις πλατφόρμες εξόρυξης πετρελαίου που βρίσκονται στη Βόρεια θάλασσα, στα ανοιχτά των ακτών της Σκοτίας. Ένα κοντέινερ-ψυγείο που περιέχει κατεψυγμένο κρέας, παρουσιάζει μια δυσλειτουργία. Η προσπάθεια να διορθωθεί η βλάβη, αποκαλύπτει ένα μακάβριο εύρημα. «Ο καπετάνιος λέει ότι το κοντέινερ έμεινε πάνω στο πλοίο μόνο μερικές ώρες. Κάποιος πρόσεξε ότι έβγαζε νερά στο κατάστρωμα και τότε προσπάθησαν να επικοινωνήσουν με την εταιρία που το έστειλε. Ήταν κλειστή. Φαίνεται ότι οι εξέδρες ανόρυξης δημιουργούν μεγάλο θέμα έτσι και δεν παραλάβουν στην ώρα τους τα κοντέινερ γι’ αυτό ο καπετάνιος έβαλε κάποιον να ρίξει μια ματιά στο μοτέρ του ψυγείου. Τότε ήταν που βρήκαν τα κομμάτια. Ο μηχανικός έπρεπε να μετακινήσει μερικές κούτες με κρέατα που ξεπάγωναν για να φτάσει στην καλωδίωση. Το βρεγμένο χαρτόνι σκίστηκε και το περιεχόμενο χύθηκε έξω». Το «περιεχόμενο» είναι τεμαχισμένα ανθρώπινα μέλη. Οι άνθρωποι του πλοίου καλούν την αστυνομία. Στις τέσσερις το πρωί στην παγωμένη αποβάθρα, έφτασαν ο επιθεωρητής Ινσχ, ο αρχιφύλακας Μακ Ρέι, η ιατροδικαστής Μακ Άλιστερ και όσοι άτυχοι αστυνομικοί είχαν βάρδια εκείνο το βράδυ.

     Τα ευρήματα, κάνουν το μυαλό όλων, να γυρίσει είκοσι χρόνια πίσω. Το 1987, ένα άτομο που φορούσε μια μάσκα με το πρόσωπο της… Μάργκαρετ Θάτσερ και ποδιά χασάπη, εισέβαλε σε σπίτια και κατακρεουργούσε τους ενοίκους. Έφευγε παίρνοντας τα διαμελισμένα πτώματα, αφήνοντας πίσω μια λίμνη αίματος και πολλές φορές… κομμάτια των σωμάτων ακόμα και στην κατάψυξη. Ο Τύπος έδωσε αμέσως το όνομα Σαρκοβόρος. Λίγο καιρό αργότερα, οι αστυνομικοί της ομάδας που έχει επιφορτιστεί με το καθήκον να βρει τον Σαρκοβόρο, συλλαμβάνουν ως ένοχο τον Κεν Γουάιζμαν. Ο οποίος δικάζεται και καταδικάζεται σε πολύχρονη φυλάκιση. Έντεκα χρόνια αργότερα, υποβάλλει έφεση για κάποια παρατυπία που έγινε στην ανακριτική διαδικασία η οποία γίνεται δεκτή και αφήνεται ελεύθερος. Τώρα ο εφιάλτης επιστρέφει.

     Η αστυνομία του Grampian (ο νομός στον οποίο είναι πρωτεύουσα το Aberdeen) τίθεται αμέσως σε πλήρη επιφυλακή. Πρέπει να βρεθεί ο Σαρκοβόρος πριν καταφέρει να συνεχίσει το εγκληματικό του έργο. Όμως, παρά τις εκτεταμένες έρευνες, τις ατέλειωτες βάρδιες, τις συνεχείς περιπολίες και τις άοκνες προσπάθειες, αυτός παραμένει άφαντος! Οι φόνοι δεν σταματούν και σαν αυτό να μην ήταν αρκετό, οι αξιωματικοί που ήταν υπεύθυνοι για την προ εικοσαετίας έρευνα, δέχονται επιθέσεις που επιτείνουν τη σύγχυση.

     Ο Λόγκαν Μακ Ρέι, θα χρειαστεί να αφήσει στην άκρη τα προβλήματα της προσωπικής του ζωής και να επιστρατεύσει όλη του την ευφυΐα, για να καταφέρει να ανακαλύψει τα ίχνη εκείνα, που θα οδηγήσουν στον εντοπισμό και τη σύλληψη του Σαρκοβόρου που θα επαναφέρει την ηρεμία στην πόλη.

     Είναι ευτύχημα, που ο εκδοτικός οίκος (Ελληνικά Γράμματα) που έχει αναλάβει την έκδοση των έργων του MacBride στα ελληνικά, ακολουθεί τη σειρά με την οποία κυκλοφόρησαν αυτά στα αγγλικά. Έτσι μας δίνεται η δυνατότητα να δούμε το ταλέντο του συγγραφέα να ξεδιπλώνεται από βιβλίο σε βιβλίο και να αντιληφθούμε ότι γίνεται κάθε φορά και καλύτερος! Το «Σφαγείο Ψυχών», είναι ένα μυθιστόρημα ευρηματικό, με πολύ καλά χτισμένους χαρακτήρες, με ανατριχιαστικές splatter λεπτομέρειες, με ανατροπές και εκπλήξεις, κρυμμένα μυστικά από το παρελθόν και χιούμορ, το οποίο δυσκολεύεσαι να αφήσεις από τα χέρια σου πριν φτάσεις στην τελευταία σελίδα, η οποία κρύβει μια (ακόμη) μεγάλη έκπληξη. Το απόλαυσα και περιμένω με ανυπομονησία το επόμενο!   

Η ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΦΟΝΟΥ

 
VINCENT KLIESCH/SEBASTIAN FITZEK

Μετάφραση ΧΡΥΣΑ ΜΠΑΝΙΑ

Εκδόσεις Ε.Ο. Α. ΛΙΒΑΝΗ

Σελ. 347, Νοέμβριος 2020

 

     Μετά το εξαιρετικό «Ακοή» η συνεργασία των Β. Κλις και Σ. Φίτσεκ, συνεχίζεται με το «Η Συχνότητα Του Φόνου», που έχει πάλι κεντρικούς χαρακτήρες τον Ματίας Χέγκελ και την Γιούλα Άνζοργκε.

     Ο πρώτος είναι ειδικός στην δικανική γλωσσολογία και την φωνητική εγκληματολογία! Χάρη στην οξύτατη ακοή του και με τη βοήθεια της σύγχρονης εξελιγμένης τεχνολογίας, συμμετέχει ενεργά στη διαλεύκανση εγκληματικών υποθέσεων. «Η δικανική γλωσσολογία είναι σοβαρή επιστήμη. Χρειάζεται να είναι κανείς καλός γνώστης όχι μόνο της γλώσσας, αλλά και της φυσιολογίας, της φυσικής, της ηλεκτρονικής και της στατιστικής. Και, προπάντων, στο πλαίσιο της εγκληματολογίας η δικανική γλωσσολογία ασχολείται κυρίως με τη σύγκριση-ώστε να αποδείξει για παράδειγμα, ότι ένας ύποπτος είναι με βεβαιότητα αυτός που έκανε ένα εκβιαστικό τηλεφώνημα. Εμείς οι δικανικοί γλωσσολόγοι αναλύουμε τα υπάρχοντα δείγματα με πολλή τεχνική προσπάθεια και πολλή εμπειρία».

     Η δεύτερη, είναι μια νεαρή, ικανή  δημοσιογράφος. Ασχολείται κυρίως με το αποκαλύπτει και να αναδεικνύει δικαστικές πλάνες. Στις έρευνές της, έχει την βοήθεια του Αδριανού, ενός μυστηριώδους χάκερ, με τον οποίο δεν έχει συναντηθεί ποτέ και δεν έχει μιλήσει δια ζώσης ποτέ. Συνεννοούνται με μηνύματα. Δεν ξέρει καν, αν είναι άντρας ή γυναίκα! Μετά την απόλυσή της από τον ραδιοφωνικό σταθμό 101,5 του Βερολίνου, δημιουργεί podcast στο internet,τα οποία είναι εξαιρετικά δημοφιλή. Είναι παιδί μιας δυσλειτουργικής οικογένειας. Στη διάρκεια ενός ταξιδιού με τον αδελφό της Μόριτς στο Μπουένος Άιρες, βίωσε μια τραγική εμπειρία. Έπεσε θύμα βιασμού. Οι αστυνομικές αρχές, της Αργεντινής, της ανακοίνωσαν ότι ο δράστης ήταν ο Μόριτς, ο οποίος όπως της είπαν μετά τον εντοπισμό του, αυτοκτόνησε! Η Γιούλα ξέρει ότι ο Μόριτς, τον οποίο υπεραγαπά αφού ήταν ο «προστάτης» της στις δύσκολες οικογενειακές στιγμές, δεν θα της έκανε ποτέ κακό. Είναι σίγουρη ότι είναι ζωντανός-έχει άλλωστε βρει κάποια ισχνά στοιχεία που επιβεβαιώνουν την άποψή της, αλλά για τους δικούς του άγνωστους λόγους, προτιμά να μένει στην αφάνεια και να θεωρείται νεκρός! Όλα αυτά της δημιούργησαν μεγάλα ψυχοσωματικά προβλήματα, τα οποία προσπαθεί να ξεπεράσει. «Αυτή η γυναίκα είναι ψυχικά νεκρή. Το μόνο πράγμα που την κινητοποιεί είναι η ελπίδα να γιατρέψει την ψυχή της».

     Ένας άνθρωπος που αντιπαθεί είναι ο Χέγκελ. Την προηγούμενη φορά που συναντήθηκαν οι δρόμοι τους κατάφερε αρχικά να την ξεγελάσει, άσχετα αν μετά απέδειξε ότι έκανε φόνο και τον οδήγησε στις φυλακές. Ακόμη την ενοχλεί το γεγονός, ότι χρησιμοποιεί σαν δέλεαρ πληροφορίες που έχει για τον Μόριτς, τις οποίες της δίνει με το σταγονόμετρο, για να την χειραγωγεί.

     Να όμως που τα έφερε έτσι η μοίρα, που πρέπει αναγκαστικά να συνεργαστούν. Αιτία είναι μία υπόθεση απαγωγής ανηλίκου. «Πριν από τρεις μέρες το τηλεφωνικό κέντρο για τα επείγοντα έλαβε μια κλήση. Μια γυναίκα που έκλαιγε απελπισμένα είπε ότι είχε εξαφανιστεί το μωρό της και ότι υπήρχαν παντού αίματα. Λίγο αργότερα η κλήση διακόπηκε». Η γυναίκα που τηλεφώνησε δεν πρόλαβε να δώσει ούτε διεύθυνση, ούτε λεπτομέρειες για το συμβάν πριν διακοπεί η κλήση, αλλά ούτε ξανατηλεφώνησε. Παρ’ όλα αυτά, ειδοποιήθηκε η αστυνομία και την υπόθεση ανέλαβε ο επιθεωρητής Χόλερ. Η πρώτη του εκτίμηση είναι ότι πρόκειται για απαγωγή. Είναι το έργο μιας πανίσχυρης εγκληματικής οργάνωσης, που ανάμεσα στις άλλες «δραστηριότητες» της  ασχολείται και με την εμπορία βρεφών για υιοθεσία. Απασχολεί τις αρχές-όχι μόνο στη Γερμανία αλλά και αλλού-εδώ και χρόνια, αλλά κανείς δεν κατάφερε να την εξαρθρώσει. Κι επειδή είναι σίγουρος ότι έχει πλοκάμια και μέσα στην αστυνομία, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν στεγανά και οι πληροφορίες να διαρρέουν, αποφασίζει να χρησιμοποιήσει μη συμβατικούς τρόπους και μέσα για να ερευνήσει τη υπόθεση. Ζητά τη βοήθεια του Χέγκελ, ο οποίος όμως, βρίσκεται στη φυλακή κατηγορούμενος για τη δολοφονία της γυναίκας του. Αυτός δέχεται να βοηθήσει, αλλά επειδή δεν μπορεί να κυκλοφορεί λόγω του εγκλεισμού του, θέλει να συνεργαστεί με τη Γιούλα, στις ερευνητικές ικανότητες της οποίας έχει απόλυτη εμπιστοσύνη. «Θέλω να θέσετε στη διάθεσή μου τις εξαιρετικές δημοσιογραφικές σας ικανότητες για τη διαλεύκανση αυτής της απαγωγής. Στο κάτω κάτω, εγώ είμαι κυριολεκτικά δεμένος εδώ μέσα, γι’ αυτό χρειάζεται να γίνετε τα χέρια, τα μάτια και τα αυτιά μου».  

     Η Γιούλα αρχικά αρνείται να έχει οποιαδήποτε σχέση με τον Χέγκελ. Αυτός επιμένει. «Το μωρό δεν θα μάθει ποτέ ποιοι ήταν οι πραγματικοί του γονείς. Τώρα μόνο δύο άνθρωποι υπάρχουν στον κόσμο που μπορούν να το αποτρέψουν αυτό: εσείς και εγώ. Βέβαια μόνο αν συνεργαστούμε δίπλα δίπλα». Τελικά οι αντιρρήσεις της Γιούλα κάμπτονται- για χάρη του βρέφους- και ξεκινά ένας αγώνας ενάντια στο χρόνο.

      Η συνεργασία των δύο πολύ καλών συγγραφέων έδωσε ένα αντάξιο αποτέλεσμα. Το θρίλερ «Η Συχνότητα Του Φόνου» είναι εξαιρετικό. Τίποτα δεν είναι αυτό που αρχικά δείχνει κι όλοι έχουν τα μικρά ή τα μεγάλα μυστικά τους. Ο ρυθμός είναι καταιγιστικός. Το σασπένς «χτυπάει κόκκινο» και οι ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη, μέχρι το αναπάντεχο φινάλε. Η «σύνδεση» με την «Ακοή» υπάρχει, αλλά ο αναγνώστης δεν χρειάζεται να έχει διαβάσει το βιβλίο εκείνο, για να παρακολουθήσει την εξέλιξη του μύθου. Απλά αν το έχει διαβάσει, θα αντιληφθεί πιο εύκολα γιατί οι χαρακτήρες, έχουν μια συγκεκριμένη συμπεριφορά. 

ΙΕΡΗ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΝΥΧΤΑ

MICHAEL CONNELLY
Μετάφραση ΧΡΙΣΤΙΑΝΝΑ ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΥ
Εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ
Σελ. 533, Σεπτέμβριος 2020

      Το βιβλίο «Ιερή Σκοτεινή Νύχτα» του γνωστού αμερικανού συγγραφέα Μ. Κόνελι, είναι το δεύτερο μυθιστόρημα με κεντρικό χαρακτήρα την ντετέκτιβ Ρενέ Μπάλαρντ του Αστυνομικού Τμήματος του Χόλυγουντ στο L.A. Η οποία εξακολουθεί να δουλεύει στην «τελευταία παράσταση» (late show), όπως είναι γνωστή στην αστυνομική αργκό, η νυχτερινή βάρδια.

     Σ’ αυτήν την όχι και τόσο τιμητική θέση, βρέθηκε όταν ο πρώην συνεργάτης της, την «πούλησε». Δεν κατέθεσε υπέρ της-ενώ ήξερε, είχε δει ότι έχει δίκιο-σε μια υπόθεση σεξουαλικής παρενόχλησης από ανώτερο. Ο καταγγελλόμενος αθωώθηκε και η Μπάλαρντ, μετατέθηκε ή καλύτερα απομακρύνθηκε από τη Δίωξη Εγκλημάτων Κατά Ζωής και Ιδιοκτησίας. Κατά τη νυχτερινή βάρδια, δεν μπορεί να ολοκληρώσει καμία έρευνα απ’ όσες υποθέσεις τυχαίνουν τα βράδια, παρά το γεγονός ότι είναι ικανότατη, αφού το επόμενο πρωί, πρέπει να τις παραδώσει στην πρωινή βάρδια για να συνεχίσουν την εξιχνίαση. Αυτόν τον καιρό μάλιστα, δουλεύει μόνη, αφού ο νέος της συνεργάτης, βρίσκεται σε άδεια λόγω πένθους. Και δεν υπήρχαν αντικαταστάτες για την «τρελή» νυχτερινή βάρδια. «Η γυναίκα του είχε ηττηθεί μετά από μακρά και επώδυνη μάχη με τον καρκίνο. Η απώλειά της τον είχε τσακίσει…».

     Επιστρέφοντας ένα βράδυ στο Τμήμα, είδε έναν άγνωστο άντρα να ψάχνει στο αρχείο με τις παλιές υποθέσεις! «Ο άντρας που είδε τώρα η Μπάλαρντ να ανοίγει ένα άλλο συρτάρι για να ελέγξει το περιεχόμενο δεν ήταν κάποιος ντετέκτιβ που γνώριζε, και τους ήξερε όλους από τις μηνιαίες συναντήσεις της ομάδας που την έφερναν στο τμήμα πρωινές ώρες. Ο άντρας που ψαχούλευε τις αρχειοθήκες φαινομενικά στα κουτουρού είχε γκρίζα μαλλιά και μουστάκι. Η Μπάλαρντ κατάλαβε ενστικτωδώς ότι δεν ανήκε εδώ. Σάρωσε με το βλέμμα τον θάλαμο των ντετέκτιβ για να δει αν υπήρχε κανείς άλλος. Δεν είδε πουθενά ψυχή ζώσα».

     Τον ακινητοποίησε και ζήτησε εξηγήσεις. Ο άντρας αποκάλυψε ότι ήταν ο Χάρι Μπος, συνταξιούχος αστυνομικός (κεντρικός χαρακτήρας σε προηγούμενα μυθιστορήματα του Κόνελι). Για να συμπληρώσει το εισόδημά του, εργάζεται «ως έφεδρος αστυνομικός στο τμήμα του Σαν Φερνάντο τα τρία τελευταία χρόνια, κυρίως πάνω στις συσσωρευμένες ανεξιχνίαστες υποθέσεις κάθε είδους: φόνους, βιασμούς, επιθέσεις. Αλλά η δουλειά ήταν μερικής απασχόλησης».

     Όμως δεν είναι κάποια από αυτές τις υποθέσεις που τον έκανε να ψάχνει το αρχείο. Ήταν μια άλλη υπόθεση, την οποία δεν είχε καταφέρει να εξιχνιάσει εδώ κι εννέα χρόνια και του είχε γίνει εμμονή. Αφορά το θάνατο της Ντέιζι Κλέιτον, μιας δεκαπεντάχρονης που το έσκασε από το σπίτι της και κατέληξε στους δρόμους μιας κακόφημης περιοχής του Χόλυγουντ, όπου δολοφονήθηκε βάναυσα. «Η πρώτη αστυνομική αναφορά στην Ντέιζι χρονολογούνταν δεκαέξι μήνες πριν από το θάνατό της. Την ακολούθησαν αρκετές ακόμη συλλήψεις για χρήση ουσιών, αλητεία και πορνεία […] Συνήθιζε να περιφέρεται στα πέριξ ενός εμπορικού κέντρου. Εκεί υπήρχε ένα μίνι μάρκετ και μια κάβα. Προσέγγιζε άντρες που έβγαιναν από τα μαγαζιά και κατόπιν έκανε σεξ μαζί τους μέσα στα αυτοκίνητά τους, σε κάποιο από τα γύρω σοκάκια». Μέχρι που κάποιο βράδυ μπήκε στο «λάθος» αυτοκίνητο. «Η σορός της βρέθηκε το επόμενο βράδυ σε ένα από τα σοκάκια όπου οδηγούσε τους πελάτες της. Ήταν γυμνή και υπήρχαν σαφείς ενδείξεις βασανισμού […] Η ιατροδικαστική έκθεση κατέγραφε ως αιτία θανάτου τον στραγγαλισμό με γυμνά χέρια. Διευκρίνιζε μάλιστα ότι τα σημάδια που άφησαν τα χέρια του δράστη στον λαιμό του θύματος υποδείκνυαν ότι στραγγαλίστηκε από πίσω πιθανότατα κατά τη διάρκεια νέας σεξουαλικής επίθεσης». Αυτό που έκανε ιδιαίτερη εντύπωση στους αστυνομικούς, ήταν η επιμέλεια με την οποία καθαρίστηκε η σορός με εμβάπτιση σε χλώριο, ώστε να εξαλειφθεί η πιθανότητα να βρεθεί έστω και κάποιο απειροελάχιστο ίχνος DNA, που θα οδηγούσε στον εντοπισμό του δράστη!

     Η Μπάλαρντ, θέλησε να ρίξει μια ματιά στον φάκελο της υπόθεσης. Αν και ήταν έμπειρη αστυνομικός και είχε αντικρίσει κατάματα τα αποτελέσματα της δράσης της σκοτεινής πλευράς του ανθρώπου, «η ηλικία του θύματος, τα σημάδια στο σώμα και στον λαιμό της που πρόδιδαν τη συντριπτική δύναμη του φονιά της, η τελική εναπόθεσή της, ολόγυμνη μέσα στα χυμένα απορρίμματα ενός εμπορικού κάδου», την συγκλόνισαν. Η απόφαση ήρθε σχεδόν αβίαστα. «Ήθελε να έχει συμμετοχή σε ότι είχε βάλει μπροστά ο Χάρι Μπος». Ήθελε να συμμετέχει στις έρευνες, ώστε να βρεθεί ο δράστης και να οδηγηθεί ενώπιον της δικαιοσύνης. Όμως είναι δύο διαφορετικοί χαρακτήρες που ο καθένας έχει τα «θέματά» του και τις ιδιαιτερότητές του. Θα μπορέσουν να συνεργαστούν και να εμπνεύσει ο ένας στον άλλο την εμπιστοσύνη που είναι απαραίτητη για την αίσια έκβαση της υπόθεσης;

     Με το μυθιστόρημά του αυτό, ο Κόνελι, αποδεικνύει για μια ακόμη φορά, ότι δίκαια συγκαταλέγεται στους «μαιτρ» του αστυνομικού μυθιστορήματος. Εξαιρετικός ρυθμός και πλοκή, σασπένς, μοναδικός τρόπος γραφής με την ένθεση κι άλλων ιστοριών στον «κεντρικό» μύθο που αυξάνουν την αγωνία και την αδημονία του αναγνώστη και δύο χαρακτήρες που δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν αντισυμβατικές μεθόδους κάποιες φορές, αλλά και με τις ιδιαιτερότητές του ο καθένας, κυρίως από «πληγές» του παρελθόντος, αλλά και από την συμπεριφορά της ιεραρχίας της Υπηρεσίας απέναντί τους, που δεν δίστασε να τους χρησιμοποιήσει σαν σάκους του μποξ κι εξιλαστήρια θύματα.    

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΣ ΠΡΑΚΤΟΡΑΣ

MATTHEW QUIRK
Μετάφραση: ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΪΔΟΥΣΗ
Εκδόσεις: ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Σελ. 460, Οκτώβριος 2020

      Το εξαιρετικό μυθιστόρημα «Νυχτερινός Πράκτορας», είναι το πρώτο βιβλίο του αμερικανού M. Quirk, που μεταφράζεται στα ελληνικά.

     Ο Πίτερ Σάδερλαντ, είναι ένας νεαρός πράκτορας του FBI. Έχει «βαρύ» οικογενειακό παρελθόν. Ο πατέρας του, που ήταν επίσης πράκτορας, κατηγορήθηκε ότι διενήργησε κατασκοπία σε βάρος της χώρας του, για λογαριασμό των Ρώσων. Οι κατηγορίες δεν αποδείχτηκαν ποτέ, αλλά ο ίδιος αποσύρθηκε από την υπηρεσία και η ρετσινιά παρέμεινε. Λίγα χρόνια αργότερα, σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Το αυτοκίνητο που οδηγούσε καρφώθηκε στις μπάρες ενός αυτοκινητόδρομου. Κανένας δεν έμαθε ποτέ αν ήταν πράγματι ατύχημα, αν ο ίδιος επέλεξε αυτόν τον τρόπο να αυτοκτονήσει ή αν συνέβη κάτι άλλο. Το οικογενειακό παρελθόν όμως, επηρεάζει την εξέλιξη του Πίτερ στην ιεραρχία της υπηρεσίας. «…ποτέ δεν τον είχαν εμπιστευτεί πραγματικά. Το ιστορικό του πατέρα του αμαύρωνε πάντα το δικό του». Οι προαγωγές ποτέ δεν ερχόταν. Ήταν πάντα ο γιος του προδότη.

     Όμως κάτι φαίνεται να αλλάζει. Προς μεγάλη του έκπληξη, του αναθέτουν υπηρεσία στον Λευκό Οίκο! «Δούλευε για το FBI και, μετά από μια σειρά γεγονότων που ακόμη δεν είχε καλοκαταλάβει, είχε βρεθεί αποσπασμένος στον Λευκό Οίκο. Είχε αναλάβει το γραφείο νυχτερινής δράσης στην Αίθουσα Διαχείρισης Κρίσεων, με δωδεκάωρη βάρδια από τις εφτά το απόγευμα ως τις εφτά το πρωί. Με δύο λόγια, βρισκόταν πάνω από μια γραμμή έκτακτης ανάγκης όλη νύχτα κάθε νύχτα και περίμενε κάποιο τηλεφώνημα που ίσως να μην γινόταν ποτέ». Αν κάποια στιγμή χτυπούσε το τηλέφωνο, έπρεπε να ενημερώσει αμέσως γι’ αυτά που θα του έλεγε ο συνομιλητής του, τον Τζέιμς Χόκινς, που ήταν ο πιο έμπιστος άνθρωπος του Προέδρου σε θέματα ασφαλείας, αντικατασκοπίας και τρομοκρατίας ή σε περίπτωση απουσίας του, την Προσωπάρχη του Λευκού Οίκου Ντάϊαν Φαρ, η οποία και ήταν αυτή που επιδίωξε την απόσπασή του στην Αίθουσα Διαχείρισης Κρίσεων. Κυρίως, όπως έλεγε, λόγω του άψογου φακέλου του Πίτερ.

     Στους δέκα μήνες που βρισκόταν σε υπηρεσία, το τηλέφωνο χτύπησε μόνο μία φορά. Στην άλλη άκρη της γραμμής, ήταν κάποιος ο οποίος φαινόταν συγκροτημένος, απάντησε σωστά στην ερώτηση για τον κωδικό επιβεβαίωσης κι ο Πίτερ, έκανε αυτό που επέβαλε το πρωτόκολλο ενεργειών. «Είχε περάσει όλη του τη ζωή πιστεύοντας ότι αν ακολουθούσε τους κανόνες θα ήταν εντάξει. Θα μπορούσε να επανορθώσει για τα σφάλματα του πατέρα του. Η ειλικρίνεια θα τον έσωζε».

     Όμως εκείνο το δεύτερο τηλεφώνημα στις 284 μέρες αναμονής, στη μία μετά τα μεσάνυχτα ήταν εντελώς διαφορετικό. Αυτή τη φορά συνομιλητής ήταν μια νεαρή (όπως φαινόταν από τη φωνή) κατατρομαγμένη γυναίκα. «Νυχτερινή δράση. Μου είπαν να σας πω αυτό. Ότι θα ξέρατε τι να κάνετε. Με λένε Ρόουζ Λάρκιν. Είναι εδώ. Είναι μέσα, θα με σκοτώσει». Τα παρεπόμενα αυτού του τηλεφωνήματος, είναι τα πρώτα στοιχεία που φανερώνουν στον Σάδερλαντ, ότι εξυφαίνεται μια μεγάλη συνωμοσία σε βάρος των ΗΠΑ. Είναι κάτι που ετοιμάζεται εδώ και χρόνια. Τα νήματα τα κινεί κάποιος που βρίσκεται στα υψηλά κλιμάκια του Λευκού Οίκου και δουλεύει για τη Ρωσία. Για να σώσει τη χώρα, θα πρέπει να επιλέξει αν θα ακολουθήσει τους κανόνες ή αν θα κάνει αυτό που ο ίδιος πιστεύει ότι είναι το σωστό!

     Το θρίλερ του Quirk, είναι συναρπαστικό. Με σασπένς και σκηνές καταιγιστικής δράσης. Το δημοσιογραφικό παρελθόν του συγγραφέα του και η εμπειρία του στην έρευνα, το κάνει να είναι και αποκαλυπτικό, αφού δείχνει πως λειτουργούν κάποιοι θεσμοί και την παρασκηνιακή δράση κάποιων που βρίσκονται κοντά στις πηγές της εξουσίας. Τέλος, είναι και επίκαιρο, αφού περιλαμβάνει ένα σενάριο, για το πώς μια μεγάλη δύναμη, θα μπορούσε να επηρεάσει τις εκλογές των ΗΠΑ-κάτι που ακούστηκε έντονα για τις εκλογές που έφεραν τον απερχόμενο εντός των επόμενων ημερών Ντόναλντ Τραμπ στην εξουσία-και να καταστήσει τον πρόεδρο ανδρείκελο κι ενεργούμενο. Διαβάζεται με μεγάλο ενδιαφέρον!

Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΚΑΤΑΛΑΝΟΤΤΙ

ANDREA CAMILLERI
Μετάφραση: ΦΩΤΕΙΝΗ ΖΕΡΒΟΥ
Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗΣ
Σελ. 338, Ιούνιος 2020

 

     Μια ακόμη υπόθεση που πρέπει να διαλευκάνει ο επιθεωρητής Σάλβο Μονταλμπάνο και η ομάδα του, περιλαμβάνει το βιβλίο του Α. Καμιλλέρι με τίτλο «Η Μέθοδος Καταλανόττι», που κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες.

     Όταν η οικιακή βοηθός πήγε εκείνο το πρωινό να τακτοποιήσει το διαμέρισμα του 55χρονου Καρμέλο Καταλανόττι, τον βρήκε νεκρό στο κρεβάτι του και κάλεσε αμέσως την αστυνομία. «Ο νεκρός φορούσε όλα του τα ρούχα, σακάκι, γραβάτα, καλογυαλισμένα παπούτσια κι ένα μαντηλάκι στην τσέπη. Αν δεν προεξείχε η λαβή ενός χαρτοκόπτη στο μέρος της καρδιάς, θα ήταν απλώς ένας κύριος που είχε γυρίσει από κάποιον γάμο ή βάπτιση και ξάπλωσε στο κρεβάτι». Η μικρή ποσότητα αίματος που είχε βγει από την πληγή και το καθαρό από αίμα κρεβάτι, προβλημάτισαν τον επιθεωρητή. Αρχικά υπέθεσε ότι η δολοφονία έγινε κάπου αλλού και η σορός μεταφέρθηκε στη συνέχεια στο διαμέρισμά του.

     Ξεκινά τις έρευνες, προσπαθώντας να βρει κάποια στοιχεία για τον δολοφονημένο, ο οποίος δεν είχε απασχολήσει ποτέ τις αρχές. Απευθύνεται στον θυρωρό της πολυκατοικίας, ο οποίος του δίνει ενδιαφέρουσες πληροφορίες. «Ο κύριος Καταλανόττι ούτε υπάλληλος ήταν κάπου ούτε είχε μόνιμη δουλειά. Όμως τα χρήματα δεν του έλειπαν. Οι τσέπες του ήταν γεμάτες». Ζούσε μόνος και δεν είχε οικογένεια. Ακολουθούσε μια συγκεκριμένη ρουτίνα. Έβγαινε κάθε μέρα πρωί και απόγευμα και τις ελάχιστες μέρες που έμενε μέσα, δεχόταν κάποιους ανθρώπους, άντρες και γυναίκες διαφόρων ηλικιών.  

     Ενδιαφέροντα στοιχεία δίνουν και οι έρευνες στο διαμέρισμα του. Ο επιθεωρητής βρίσκει σε ένα συρτάρι έγγραφα που αποδεικνύουν ότι ο δολοφονημένος είχε σημαντική ακίνητη περιουσία, που εξηγούσε και την οικονομική του άνεση. Βρίσκει επίσης λογιστικά βιβλία, οι εγγραφές των οποίων, δείχνουν ότι ήταν τοκογλύφος, που όμως δεν δάνειζε με υπερβολικό τόκο! Ακόμη, σε ένα ντουλάπι, βρίσκει αρκετές δεκάδες φακέλους, οι οποίοι περιείχαν από μία φωτογραφία ενός ανθρώπου και δυο-τρία φύλλα χαρτί ο καθένας. Αυτά που διαβάζει στα χαρτιά, αντί να ξεκαθαρίσουν, περιπλέκουν περισσότερο την έρευνα.

     Μια ακτίνα φωτός, αρχίζει να φαίνεται, όταν το Τμήμα επισκέπτεται ο μηχανικός Ροζάριο Λο Σάβιο. Λέει στον επιθεωρητή ότι υπήρξε φίλος του θύματος. Ήταν και οι δύο μέλη της διοίκησης της ερασιτεχνικής θεατρικής ομάδας Τρινακριάρτε. Του είπε ακόμη ότι ο φίλος του «Πέρα από το ότι ήταν ο σημαντικότερος χορηγός της Τρινακριάρτε, ήταν επίσης εξαιρετικός ηθοποιός και πολύ σοβαρός σκηνοθέτης, καλά προετοιμασμένος και με ιδιαίτερη άποψη για το θέατρο […] ήθελε κάθε ηθοποιός για να ερμηνεύσει τον ρόλο του να ωθείται από κάτι βαθιά προσωπικό. Τι να πω, ένα τραύμα, μια δυσκολία της ζωής, μια αποτυχημένη ερωτική σχέση, μια βαθιά προσωπική εμπειρία, που κατά κάποιο τρόπο θα εξυπηρετούσε τις ανάγκες του κειμένου». Χρησιμοποιούσε μια μέθοδο αντίστοιχη αυτής του Στανισλάφσκι, η οποία επηρέασε και διαμόρφωσε το σύγχρονο θέατρο παγκοσμίως. Δηλαδή «έκανε ανασκαφή στη συνείδηση, αναζητώντας κάτι αληθινό στην ψυχή εκείνων που πίστευε ότι ίσως ήταν ικανοί να ερμηνεύσουν κάποιο ρόλο στο έργο του».

     Ο Μονταλμπάνο αντιλαμβάνεται ότι ο δολοφονημένος υπήρξε μια έντονη και πολύπλοκη προσωπικότητα. Κι ενώ αρχικά είχε σκεφτεί να ερευνήσει διεξοδικά τους ανθρώπους με τους οποίους ο Καταλανόττι είχε οικονομικές συναλλαγές, καταλαβαίνει ότι υπό έρευνα πρέπει να τεθούν και οι ερασιτέχνες ηθοποιοί, αφού οι μέθοδοι και οι μεγάλες απαιτήσεις του ως σκηνοθέτη, μπορεί να δημιούργησαν αντιπάθειες και αντιπαλότητες.

     Ακόμα, ο Μονταλμπάνο, έχει να αντιμετωπίσει τις αμφιβολίες του για τις προσωπικές κι ερωτικές του σχέσεις, αφού ένα νέο πρόσωπο μπαίνει δυναμικά στη ζωή του και απειλεί να σαρώσει συνήθειες και βεβαιότητες ετών.

     Ο Καμιλλέρι, και σε αυτό του το αστυνομικό μυθιστόρημα, όμως και σε όλα τα προηγούμενα, δεν αρκείται στο να αποτυπώσει την πλοκή μιας πολύ ενδιαφέρουσας αστυνομικής ιστορίας. Τιμώντας τον ρόλο του ως προσωπικότητα των γραμμάτων, δεν διστάζει να κάνει κριτική στην πολιτική και την κοινωνία οι οποίες διαμορφώνουν συνθήκες που οδηγεί τους νέους στην απελπισία λόγω της ανεργίας. Ακόμη στηλιτεύει όσους ασκούν αλλά και όσους υποκριτικά κάνουν πως δεν βλέπουν και με τον τρόπο αυτό ανέχονται την ενδοοικογενειακή βία, που ειδικά στο νότο της Ιταλίας που μαστίζεται από την ανέχεια έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις. Ένα ακόμη εξαιρετικό βιβλίο από τον «μαέστρο» της αστυνομικής λογοτεχνίας που έφυγε από τη ζωή το 2019.

     Πολλές ευχές, για μια καλή και δημιουργική χρονιά με πολλά, καλά βιβλία!